-
Zarzycki Wiesław (1866-1949)
Malarz, nauczyciel. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych i w Wyższej Szkole Przemysłowej w Krakowie. Od r. 1918 profesor, a od 1931 dyrektor Państwowej Szkoły Sztuki Zdobniczej i Przemysłu Artystycznego w Krakowie. W czasie I wojny światowej pracował w urzędzie c. k. konserwatora krajowego i uczestniczył w niektórych podróżach konserwatorskich Tadeusza Szydłowskiego (m.in. w r. 1918 po powiatach brodzkim, tarnopolskim i trembowelskim), okazjonalnie wykonując przy tym fotografie.
-
Zatorski Wacław (1862-1926)
Syn Emila (zm. 1887), również fotografa, który w r. 1882 nabył dawny zakład braci Brzozowskich w Kownie przy prospekcie Mikołajewskim w domu Natansona. W tym zakładzie Wacław uczył się zawodu, a po śmierci ojca prowadził go samodzielnie. W l. 1891-1894 był także właścicielem drugiego zakładu przy prospekcie Mikołajewskim. Utrzymywał się z portretowania, wykonywał także widoki Kowna. W r. 1901 sporządził album Icones Episcoporum Samogitiensium (egzemplarz w Litewskim Muzeum Narodowym w Wilnie), zawierający fotografie portretów biskupów ze zbiorów seminarium żmudzkiego oraz niektórych kościołów diecezji. Nagrodzony złotym medalem na wystawie w Brukseli (1905).
-
Zdziechowska Janina
Fotografka amatorka. Z domu Uniechowska, żona Fortunata Zdziechowskiego. Znane jest wykonane przez nią zdjęcie kościoła w Annopolu w guberni mińskiej z 1891 r., ze zbiorów Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości (obecnie Instytut Sztuki PAN).
-
Związek Studentów Architektury Politechniki Lwowskiej
Jedno z kilku stowarzyszeń studenckich przy lwowskiej Politechnice, powstałe w r. 1902. Głównym polem działalności Związku było organizowanie letnich wycieczek terenowych w celu badania i inwentaryzacji (pomiarowej i fotograficznej) zabytków architektury, głównie we Lwowie i Galicji (m.in. w Bieczu, Brzeżanach, Dobromilu, Drohobyczu, Kalwarii Pacławskiej, Krakowie). Podejmowano także wyprawy na Spisz i w granice zaboru rosyjskiego (Nieśwież, Kamieniec Podolski), po r. 1918 także na Wołyń. Wykonywaniem dokumentacji fotograficznej zajmowała się Sekcja Fotograficzna, której członkami byli m.in. Franciszek Wilczkowski, Franciszek Rawski, Franciszek Roznarowicz. Do wybuchu I wojny światowej Sekcja zgromadziła liczące ponad 500 negatywów, profesjonalnie zorganizowane archiwum. Należące doń fotografie były udostępniane do publikacji, a także pokazywane na wystawach (m.in. wystawa „Polska architektura monumentalna od XVI do XX wieku”, Warszawa 1919).