Artyści

Schrӧtter Jan, ks. architekt

Architekt zakonny. W l. 1739-1751 prowadził budowę klasztoru misjonarzy w Wilnie.

Schultz Jan, architekt

W r. 1889 prowadził prace remontowo-budowlane kościoła w Biłce Szlacheckiej.

Schultz Karol, architekt

Zaprojektował pałac Chodkiewiczów w Młynowie, którego budową w latach 1790-1791 kierował Jan Słoniewski.

Schulz Karol, architekt

Architekt lwowski, brat architekta Jana Shulza. W r. 1896 zaprojektowali własny dom zbudowany na Podzamczu we Lwowie (ob. ul Chmielnickiego). Wraz z bratem oraz Leonardem Marconim zaprojektował nagrobek zmarłego w r. 1887 Adama Heydla na Cmentarzu Łyczakowskim. Wraz z bratem autor licznych kamienic we Lwowie.

Schuster Georg Heinrich (1799-1890), architekt

Niemiecki architekt, ojciec architekta Eduarda Schustera. Ukończył budowę pałacu Czartoryskich w Sieniawie w r. 1816.

Schwabe Karol, odlewnia dzwonów

Założycielem odlewni był Karl Traugott Schwabe urodzony się w 1819 roku w Chemnitz, syn Leberechta Schwabego, właściciela fabryki tkanin bawełnianych w Chemnitz. Karl Treugott Schwabe, z zawodu ludwisarz-odlewnik z kilkuletnią praktyką w odlewaniu metali, w 1846 roku założył odlewnię dzwonów oraz innych wyrobów metalowych w Białej. Zmarł w 1871 roku, a zakład przejął jego najstarszy syn, Karl Gustav Schwabe, urodzony 1850 roku w Białej. Odlewnia, oprócz dzwonów kościelnych, produkowała także świeczniki i inne wyroby metalowe. Karol Gustaw Schwabe zmarł 31 grudnia 1931 roku, Jego spadkobiercami zostali dwaj synowie Karl Treugott i Oskar Georg. Firma przyjęła wówczas nazwę „Pierwsza Krajowa Odlewnia Dzwonów i Metali Karol Schwabe i S-ka”. Wykonawca dzwonów m.in. do kościołów: Jezuitów w Tarnopolu (1900: 3 dzwony), parafialnego tamże (1908: 4 dzwony), parafialnego w Czyszkach (1908: 3 dzwony, nagrodzone złotym medalem na wystawie przemysłowo-rolniczej w Jarosławiu, parafialnych w Lanowicach (1920: 3 dzwony ), Rudkach (1921) Wojutyczach (1922) i Trościańcu Wielkim („Stanisław”, 1922), Redemptorystów (d. Dominikanów) w Mościskach (1924: 2 dzwony), parafialnych w Prusach (1924), Błozwi Górnej (1925), Komarnie (1925: 3 dzwony, zakupione na Targach Wschodnich) i Monasterzyskach (1925: 3 dzwony), filialnego w Stebniku (1925), parafialnych w Niżankowicach (1926: dzwon i sygnaturka) i Radochońcach (zamówiony w r. 1926), Dominikanów w Żółkwi (1926: 3 dzwony), parafialnych w Bonowie-Szutowej (1927) i Krakowcu (1927: 2 dzwony), Dominikanów we Lwowie (1927: 3 dzwony, zakupione przez radę konwentu lwowskich dominikanów na Targach Wschodnich), parafialnego w Majdanie (1927), Bernardynów we Lwowie (2 dzwony, poświęcone 6IV 1930, trzeci 1931), Żurawnie (1930: sygnaturka), Bernardynów w Samborze (1931: 3 dzwony), parafialnego w Ludwikówce (po 1933: 2 dzwony), Dominikanów w Jezupolu (dzwon „Św. Bernard”, nabyty w r. 1936), Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie we Lwowie (1936: 2 dzwony), parafialnych w Brzuchowicach (1937: 3 dzwony) i Uszni (1938 lub 1939: dzwon o wadze 200 kg), Chrystusa Króla w Kozielnikach pod Lwowem (1938: 2 dzwony; trzeci dzwon, zamówiony w lipcu 1939, najpewniej nie został wykonany).

Sebastian, sztukator

Wykonał dziewięć stiukowych ołtarzy do kościoła w Białyniczach, zbudowanego w l. 1742-1748.

Sedenkiewicz Jan, malarz

Wykonał prace malarskie w cerkwi w Siankach

Segal Chaim ben Icchak ha-Lewi, malarz

W r. 1740 wykonał polichromię sali synagogi Chłodnej w Mohylewie.

Sękowski Józef (zm. 1755), budowniczy

Kapitan i architekt dworu hetmana J.K Branickiego w Białymstoku. Wykładał budownictwo w szkole wojskowej budownictwa i inżynierii w Białymstoku. Prowadził budowy J.H. Klemma, min. w Choroszczy, Tykocinie i Dereczynie.

Sekuła Zygmunt, architekt

Prowadził budowę kościoła w Uhowie w l. 1914-1921.

Selner Johan Kasper, architekt

Zaprojektował i zbudował zespół klasztory bazylianów i cerkwi w Krystynopolu na zlecenie Franciszka Salezego Potockiego (1771-1773).

Semkowicz Jan Włodzimierz Aleksander (ur. 1887), architekt

Architekt lwowski. Studiował na wydziale inżynieryjno-budowlanym Politechniki Lwowskiej. W 1919 uzyskał licencję budowniczego. Członek Związku Zawodowego Budowniczych we Lwowie. Jego biuro architektoniczne mieściło się przy ul. Kotlarewskiego 3 (według innych danych ul. Kotlarewskiego 31). Ok. r. 1923 wykonał projekt kościoła filialnego w Borysławiu-Mraźnicy, ukończonego w r. 1934.

Semler Jan, budowniczy

Budowniczy lwowski. W r. 1805 wykonał jako majstersztyk plan „eines furstlichen Palais”. W r. 1816, pod kierunkiem architekta —Jana Stannellego, wznosił kościół w Prusach.

Semmler Joseph, architekt

Zbudował dworek Jana Pieńczykowksiego przy ul. Zielonej we Lwowie.

Semoczko Iwan, cieśla

W r. 1851 wspólnie z cieślami Hryhorijem Hoją, Hryhoryjem Krywułą, Konstantinem Bokało przebudował cerkiew w Magierowie.

Seńkowicz Fedor (zm. 1631), malarz

W r. 1616 wykonał ikonostas dla cerkwi Zaśnięcia Matki Boskiej, przeniesiony do cerkwi w Grzybowicy Wielkiej.

Senkowicz Teodor (zm. 1632/33), malarz

Wykonał ikonę Matki Boskiej z Dzieciątkiem (2 poł. w. XVII) do Bełza, obecnie znajdującą się w kościele w Ustrzykach Dolnych.

Senyk Leon, architekt

Architekt powiatowy. Być może autor projektu drewnianego kościoła w Jezierzanach koło Tłumacza, wzniesionego w latach 1922-1925 (istniał także drugi projekt, autorstwa Tadeusza Jankowskiego).

Serafin Antoni, ludwisarz

Ludwisarz z Kałusza. Wykonał dzwon, zakupiony w r. 1902 do kościoła w Barszczowicach.

Serafin Jan, rzeźbiarz

Autor licznych elementów wyposażenia kościoła w Otyni (1927-1930; obecnie w większości w kościele w Ligocie Książęcej): neogotyckiego ołtarza Najśw. Serca Jezusa, ołtarzyka z obrazem Matka Boska Szkaplerzna (mai. Jan Bukowczyk), rzeźb Matka Boska, Św. Jan Ewangelista, Św.Maria Magdalena, płaskorzeźb Modlitwa tonących do Najśw. Serca Jezusa i Dusze w czyśćcu, chrzcielnicy, ławek i balasek. Pracował także dla kaplicy w Winogradach (konsekracja 1936), gdzie wykonał ołtarz i rzeźby, oraz dla kościoła Dominikanów w Jezupolu (1936-1939; ambona, ołtarz gł., ołtarz św. Jacka, ten ostatni na wzór ołtarza św. Dominika z ok. 1845). Razem z bratem nieznanego imienia przeprowadził restaurację ołtarza gł. w kościele w miejscowości Święty Józef, uszkodzonego w czasie I wojny światowej (prace zakończono w r. 1937).

Serbinowicz Piotr I., architekt

Był kowieńskim architektem gubernialnym i budowniczym kilku budowli w Kownie. Przygotował projekt (1895) budowy Wielki Bejt Midrasz w Szawlach, zrealizowany ze zmianami w r. 1898.

Seredynckij Iwan, malarz

Wykonał ikonę Chrystusa Pantokratora do cerkwi w Zawadce.

Seredyński Eustachy, cieśla

W l. 1924-1925 zbudował cerkiew w Wielkich Oczach.

Serpek Theodor, odlewnik

Właściciel firmy odlewniczej w Wiedniu. W jego zakładzie odlano brązowe elementy do pomnika Adama Mickiewicza we Lwowie (1899-1904).

Setz Friedrich (1837-1907), architekt

Architekt austriacki, projektant budynków pocztowych. Zaprojektował gmach poczty głównej we Lwowie, wzniesiony w l. 1887-1889.

Seyner Krystian, rzeźbiarz

Rzeźbiarz pracujący dla Wiśniowieckich w r. 1732 w Wiśniowcu.

Sichulski Kazimierz (1879-1942), malarz

Autor kartonów do czterech witraży dla kościoła Św. Elżbiety we Lwowie (1909-1911, projekty niezrealizowane). Wykonał kompleksową aranżację kaplicy Św. Huberta przy tej świątyni: namalował obraz ołtarzowy, zaprojektował nastawę ołtarzową, malowidła ścienne i witraż (1924—1927). W r. 1921 przygotował projekty malowideł oraz witraży, które miał wykonać zakład Żeleńskich w Krakowie dla kościoła parafialnego w Samborze (niezrealizowane). W r. 1929 wykonał projekty witraży Sw. Stanisław Kostka i Św. Kazimierz do kaplicy oraz Matka Boska Nieustającej Pomocy (poprawiony w r. 1930) do rozety w kościele w Tarnopolu. W r. 1937 najpewniej brał udział w konkursie na projekt kościoła Św. Wincentego a Paulo (Misjonarzy) we Lwowie.

Sidorowicz Józef, malarz

W r. 1905 odnowił ikonostas i ołtarze boczne w cerkwi w Kamionce Strumiłłowej.

Sielski Roman (1903-1990), malarz

W r. 1930, wraz z Jerzym Janischem, przeprowadził renowację polichromii w nawie kościoła Św. Marcina we Lwowie. W okresie II wojny światowej podejmował prace dekoracyjne w kościołach, we współpracy ze Stanisławem Teisseyre i żoną Margit Sielską. W r. 1942, wspólnie ze Teisseyrem (autorem projektu) i Borysowskim, wykonali malowidła ścienne w kościele w Wyżnianach (niektóre sceny są sygnowane RS, co zapewne odnosi się do jego osoby), a w r. 1943, z Teisseyrem i żoną - w kaplicy bocznej tegoż kościoła oraz w kościele Dominikanów w Czortkowie. Przed r. 1943, wraz z Teisseyrem, prowadził nieokreślone prace malarskie w kościołach w Kopyczyńcach i Borku Starym. W r. 1944, wraz z Teisseyrem, namalował 6 obrazów ołtarzowych dla kościoła parafialnego w Gródku Jagiellońskim.

Siemiradzki Henryk (1843-1902), malarz

Malarz. Na życzenie ojca ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Charkowskiego, uzyskując stopień kandydata nauk przyrodniczych na podstawie dysertacji O instynkcie owadów. Następnie rozpoczął studia malarskie na Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W 1871 ukończył studia i uzyskał 6-letnie stypendium rządowe. Wyjechał do Monachium, odwiedzając po drodze po raz pierwszy w życiu Kraków. W Monachium spotkał wielu polskich malarzy, a wśród nich Józefa Brandta i Stanisława Witkiewicza. W 1872 wyjechał do Włoch. Zwiedził Wenecję, Florencję, Neapol, miał okazję zobaczyć wybuch Wezuwiusza, trafił w końcu do Rzymu, gdzie zamieszkał w pobliżu pl. Hiszpańskiego. W 1873 ożenił się ze swoją 18-letnią kuzynką Marią Pruszyńską z Koroleszczewicz nad Świsłoczą. Mieli czworo dzieci. W 1876 rodzina Siemiradzkich zamieszkała we własnej willi. W 1884 kupił dworek w Strzałkowie koło Radomska, gdzie przez wiele lat spędzał, wraz z rodziną, letnie wakacje. Był autorem wielu obrazów, a także kurtyn Teatru Miejskiego w Krakowie (1894) i Teatru Wielkiego we Lwowie (1900).

Sieniawski Stanisław, rzeźbiarz

Wraz z Piotrem Kozakiewiczem w latach 1867-1870 pomagał Parysowi Filippiemu przy renowacji nagrobków w kościele Bożego Ciała we Lwowie.

Siestrzeńcewicz (Bohusz-Siestrzeńcewicz) Stanisław (1869-1927), malarz

Malarz, rysownik, ilustrator, wykładowca na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, ewangelicko-reformowany działacz kościelny. syn Stanisława (1834-1897) i Konstancji z domu Wolan. Jego starszym bratem był generał Bolesław Bohusz-Sietrzeńcewicz (1868-1940), brat architekta Stefana. Wspólnie z nim prowadził odbudowę pałacu w Żejmach (1907).

Siestrzeńcewicz Bohusz Stefan (1872-1943), architekt

Absolwent Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Opracował projekty przebudowy dworu Oskierków w Budsławiu (1908-1910). W r. 1929 zaprojektował nowy kościół w Baksztach. Na podstawie nieznacznie zmodyfikowanego projektu tego kościoła wzniesiono świątynię w Juraciszkach.

Signo Piotr, architekt

Architekt lwowski. W r. 1826 zaprojektował pałac w Rymanowie.

Sikorski Aleksander (1822-1881), kamieniarz

Właściciel zakładu kamieniarskiego w Warszawie.

Silvestri Mikołaj, budowniczy

Budowniczy Lwowski. Prowadził budowe pałacu w Podhorcach (1637?).

Simon Bernard, architekt

Sinkowycz Denis, budowniczy

Przypisuje mu się projekt cerkwi pw. św. Mikołaja w Krechowie, zbudowanej ok. 1721-1751.

Siwecki Alojzy (1912-1988), malarz

Malarz. W latach 1932–1937 studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w latach 1932–1937 u Władysława Jarockiego i Fryderyka Pautscha. Stypendium umożliwiło mu studia w Rzymie. Po powrocie do kraju został asystentem w krakowskiej ASP. Wykonał polichromię w kaplicy w Kozinie (zbudowana 1935). W r. 1937 zakupiono obraz Najśw. Serca Pana Jezusa jego autorstwa do kościoła parafialnego w Haliczu.

Siwicki, architekt

Zaprojektował nowy murowany kościół parafialny w Mińsku, wzniesiony w l. 1861-1864.

Siwiński, malarz

W latach 1875-1878 był zatrudniony przy odnawianiu ołtarzy, ambony i chóru w kościele w Żurawnie.

Skeriene Vilija, architekt

W l. 2003-2005 wspólnie z Rymante Gudiene i Rymante Gudiene opracowała projekty odbudowy Klojzu Neviazhera w Kownie.

Skirmuntt Helena (1827-1874), rzeźbiarka

Uczyła się malarstwa u Wincentego Dmochowskiego w Wilnie. Studiowała w Berlinie i Dreźnie. Zaprojektowała architektoniczny ołtarz dla kościoła w Ochowie koło Pińska (1862).

Skopowski Maurycy, malarz

Wykonywał kopie obrazu Matka Boska Kochawińska (od 1889), prowadził prace malarskie w kościele w Kochawinie (1890), a w r. 1894 wymalował cały tamtejszy kościół „na kamienno”. Autor obrazu Matka Boska z Dzieciątkiem w kościele w Dobromilu (1883). Pomalował wnętrza kościołów w Przemyślanach (1884) i Firlejowie (1895). Sygnowany obraz jego autorstwa Matka Boska z Dzieciątkiem pośród obłoków z r. 1883 znajduje się w kościele w Dobromilu.

Skórewicz Kazimierz (1866-1950), architekt

Ukończył Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu w r. 1894. W l. 1899–1905 był architektem miejskim w Baku, w l. 1906–1907 – architektem miejskim w Warszawie. W roku szkolnym 1915–1916 stworzył pierwszą katedrę historii architektury polskiej na Politechnice Warszawskiej. Zaprojektował ogrodzenie z bramą do kościoła w Łapach (wzniesione 1930). W l. 1921-1928 według jego projektu przebudowano pałac w Cieleśnicy.

Skowron Franciszek (1856-1929), architekt

Architekt lwowski. Projektant wielu gmachów publicznych we Lwowie (Gmach Sadu Krajowego), a także licznych budowli na wystawie powszechnej we Lwowie w r. 1894, m.in. pawilonu architektury, pałacu sztuki, mauzoleum Jana Matejki i pawilonu przemysłowego.

Śledziewski Piotr ks., architekt-amator

Zaprojektował kościół w Złotorii, wzniesiony w l. 1919-1920

Ślipko Antoni, murarz

Majster murarski z Gródka Jagiellońskiego. W r. 1932 wytynkował wnętrze nowego kościoła w Lubieniu Wielkim. W r. 1939 kierował wykonaniem fundamentów pod rozbudowę kościoła parafialnego w Gródku Jagiellońskim.

Śliwiński Jan I (1844-1903), organmistrz

Właściciel zakładu działającego pod nazwą „Fabryka organów kościelnych i harmonium” (stryj Jana Śliwińskiego z Kołomyi). Wykonał organy dla kościołów lwowskich: starego kościoła ŚŚ. Piotra i Pawła na Sygniówce (1877), Św. Kazimierza (1880-1881), Matki Boskiej Śnieżnej (1891), Bernardynek (1898), dla kaplicy przy Zakładzie Św. Teresy SS. Opatrzności Bożej (przed 1892) i dla katedry łacińskiej (pozytyw w prezbiterium, 1896-1897; wielkie organy na chórze muzycznym, 1899) oraz do kościołów w miejscowościach: Tuligłowy (1878), Podhorce (przed 1880), Kozłów (1882), Żurawno (1884), Sambor (1888), Milczyce (1889), Bobrka, Bucniów, Gródek Jagielloński, Halicz, Hanaczów, Jeziema, Obertyn, Płotycz, Rosochowaciec, Siemianówka , Zimnawoda, Żydaczów (wszystkie przed r. 1892), Jezupol (ok. 1894-1897), Kołomyja (1895), Rodatycze (1904), Sokolniki i Strzałkowice. Odnowił organy w kościele Bernardynów we Lwowie (1884). Na pocz. lat osiemdziesiątych przygotował projekt organów dla kościoła Jezuitów we Lwowie, które nie zostały zrealizowane. W r. 1880 pobrał 400 złr. a conto nieokreślonych bliżej prac przy organach w katedrze łacińskiej we Lwowie. Czeladnicy z jego firmy-Zając i Januszowski uzupełnili i wymienili część organów w kościele w Szczercu (1897). W kościele w Bitkowie znajdowała się fisharmonia wykonana w zakładzie Śliwińskiego.

Śliwiński Kazimierz, murarz

Prowadził wspólnie z Władysławem Kapaonem budowę pałacu w Terebieżowie Dolnym (ukończony 1908), według projektu Juliana Lisieckiego.

Śliwka Jerzy, architekt

W r. 1926 zaprojektował dzwonnicę i ogrodzenie przy kościele pw. Św. Trójcy w Suderwie.

Słapszyński Franciszek, murarz

Kontynuował budowę kościoła w Pieskach od r. 19111.

Sławiński Gabriel, malarz

Malarz czynny na terenie województw ruskiego, bełskiego i brzeskolitewskiego dawnej Rzeczypospolitej. Specjalizował się w malarstwie monumentalnym.Wykonał dekorację malarską cerkwi w Klesztowie, kościoła parafialnego w Żółkiewce (1776). Pracował również dla zgromadzeń zakonnych: Bernardynów w Radecznicy i Paulinów we Włodawie.

Słoniewski Jan, budowniczy

Prowadził budowę pałacu Chodkiewiczów w Młynowie w l. 1790-1791, według projektu Karola Schultza.

Słowikowski Szymon, stolarz, snycerz

Wykonał wyposażenie rzeźbiarskie kościoła św. krzyża w Krasnymstawie, które przed r. 1816 zostały przeniesione do kościoła w Hańsku.

Smalec Józef, mistrz murarski

W r. 1930 kierował wznoszeniem ścian korpusu kościoła w Lubieniu Wielkim.

Smilin Zachary, cieśla

Cieśla z Rudy. W r. 1644 wybudował cerkiew parafialną w Baszni Dolnej.

Smokowski Wincenty (1797-1876), malarz

Studiował malarstwo na Wydziale Sztuk Pięknych Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego, następnie kontynuował studia w Petersburgu. Był uczeniem i asystentem Jana Rustema. Wykonał polichromię we dworze Szumskich w Szumsku

Smolkówna Julia, rzeźbiarka

Rzeźbiarka lwowska. Należała do Związku Artystek Polskich we Lwowie. Była inicjatorką powstania we Lwowie Szkoły malarstwa i rzeźby, w której prowadziła zajęcia. Wykonała fryz z motywem puttów na elewacji tylnej Bursy Grunwaldzkiej we Lwowie (1909-1910).

Smoluchowski Agenor, architekt

Kierownik Oddziału Architektoniczno-Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego w Tarnopolu. Wg archiwaliów autor projektu kaplicy publicznej w Jazłowczyku w parafii Brody (1933); podpis na projekcie wskazuje jednak na Ryszarda Zbigniewa Ojaka.

Smuczak Jan Kazimierz (1906-1996), malarz

Malarz, wyspecjalizowany w wykonywaniu malowideł ściennych, często realizowanych na podst. projektów innych artystów, syn Józefa. Autor malowideł w kościołach Dominikanów w Bohorodczanach (1933 lub krótko przed), Trościańcu Wielkim (1936), Zborowie (1936) i kaplicy Najśw. Serca Jezusa przy kościele Św. Elżbiety we Lwowie (przed 1937). Autor projektu i (wraz ze Stanisławem Ehrenfeldem) współwykonawca fresków w kościele Zmartwychwstańców we Lwowie (1932). Samodzielnie wykonał scenę Ścięcie św. Jana Chrzciciela na chórze muzycznym i zaprojektował witraż do tego kościoła (1933). W latach 1929-1931 asystował Janowi Henrykowi Rosenowi przy realizacji malowideł w kaplicy seminarium duchownego w d. klasztorze Karmelitanek Bosych we Lwowie. We współpracy z Wincentym III Witoldem Rawskim brał udział w pracach konserwatorskich i dekoracyjnych w kościołach w Samborze i Rudkach. W prezbiterium kościoła w Samborze wykonał scenę Wjazd króla Jana Kazimierza z Marią Ludwiką do miasta i ich powitanie przez mieszczan Samborskich w r. 1660 (1935-1936).

Smuczak Józef, malarz

Ojciec Jana Kazimierza. Wraz z Antonim Chmielewskim wykonał malowidła w refektarzu klasztoru Dominikanów w Żółkwi (proj. Karol Polityński, 1921). W r. 1932 wykonał malowidła w kościele Jezuitów w Stanisławowie (wg projektu Jana Henryka Rosena), a w latach 1933-1935 w kolegiacie tamże (wg projektów Wawrzyńca Dayczaka i Wincentego III Witolda Rawskiego).

Smuglewicz Antoni (1740-1810), malarz

Syn Łukasza. Wraz z ojcem oraz malarzami z Żółkwi (Damianem, Konstantym, Mikołajem i Wojciechem) i ze Lwowa (Gurgielewiczem i Witanieckim) wykonał polichromię we wnętrzu kościoła w Podhorcach (1765-1766).

Smuglewicz Franciszek (1745-1807), malarz

Syn Łukasza. Autor obrazu Zdjęcie z krzyża w ołtarzu głównym kościoła w Ostrówkach.

Smuglewicz Łukasz (1709-1780), malarz

Ojciec Antoniego i Franciszka. Kierował wykonaniem polichromii we wnętrzu kościoła w Podhorcach (1765-1766), przy udziale syna Antoniego, malarzy z Żółkwi (Damiana, Konstantego, Mikołaja i Wojciecha) oraz ze Lwowa (Gurgielewicza i Witanieckiego).

Snarski Mirosław, architekt

W l. 2013-12015 na podstawie jego projektu remontowano Dom Ludowy w Supraślu.

Śniadecki Franciszek, malarz

Malarz z Bodzentyna. Uczył się malarstwa w Krakowie. W r. 1602 uzyskał tytuł mistrza. Wykonał obraz Matki Boskiej do kościoła w Wielkich Oczach (1613).

Snihur Duka, cieśla

W r. 1922 wybudował nową drewnianą cerkiew w Krywem.

Snihur Iwan, cieśla

W r. 1921 zbudował nową drewnianą cerkiew w Iwaszkowcach.

Snihur Łuka, cieśla

Cieśla z Pohara. Budowniczy cerkwi w: Husnem Wyżnym (1890), Dołżkach (1877), Matkowie (1899), Rosochaczu (1882).

Śnitkiewicz Kazimierz, ślusarz

Właściciel warszawskiego zakładu ślusarskiego. Wykonał elementy żelazne do kaplicy grobowej Bucholtzów w Supraślu.

Sobolewski Bolesław, kamieniarz

Prowadził zakład kamieniarski w Wilnie. Autor licznych nagrobków na wileńskiej Rossie.

Sobolewski Michał SJ (1731-po 1784), architekt zakonny

Architekt, do zakonu wstąpił 26.08.1753 w Krakowie. Odbudował spalony w pożarze klasztor w Winnicy (1778) i w Żytomierzu (1780).

Sobolewski Władysław, kamieniarz

Syn Bolesława (?). Właściciel zakładu kamieniarskiego w Wilnie.

Sobolewski Z., budowniczy

Budowniczy miejski w Kołomyi. Współautor projektu rezydencji jezuitów w Kołomyi (zatwierdzenie i realizacja 1902), sygnowanego także przez M. Rybczyńskiego.

Sokołowski J., rzeźbiarz i kamieniarz

Wykonał nagrobek Augusta von Spitzbartha na cmentarzu komunalnym na cmentarzu w Bielsku Podlaskim.

Sokołowski Wawrzyniec, rzeźbiarz

11 XI 1741 zawarł umowę na wykonanie rzeźbionych ławek wg „abrysu od siebie danego” do kościoła Bożego Ciała we Lwowie. W pracy pomagali mu stolarze Bazyli Kadylewicz i Wacław Pomagier. Zadanie wykonał w latach 1743-1744, biorąc dodatkowo do pomocy Joachima OP oraz stolarzy z Zarudec Sebastiana i Józefa.

Sokulski Tadeusz (ok. 1846-po 1916), rzeźbiarz

Rzeźbiarz lwowski. Autor: ołtarza gł. w kościele w Kochawinie (1892; wg proj. Jana Kudelskiego), ołtarza św. Franciszka w kaplicy bocznej w kościele Franciszkanek Najśw. Sakramentu we Lwowie, ołtarza gł. (1892, wg projektu Jana Kudelskiego, z rzeźbami Piotra Harasimowicza), baldachimu nad amboną i figurami w prezbiterium oraz innych elementów drewnianych w kaplicy Najśw. Serc Jezusa i Marii przy zakładzie SS. Najśw. Serca Jezusa we Lwowie, a także ołtarza w bocznej kaplicy Św. Józefa przy kaplicy klasztornej tamże (1892-1893), ołtarzy w kościele Karmelitanek Bosych przy ul. Krzyżowej we Lwowie (1895), ołtarza gł. w kościele w Skolem (wykonanego na podst. reprodukcji ołtarza w Mutfort), ambony w kościele Bernardynek we Lwowie (1898), prospektu organowego w kościele Św. Mikołaja we Lwowie (1899, wg projektu Michała Łużeckiego) oraz tabernakulum z tronem eucharystycznym do ołtarza w kościele Benedyktynek we Lwowie (zamontowane 2 I 1902). W r. 1884 brał udział w restauracji ołtarza gł. w kościele Bernardynów we Lwowie, gdzie przerobił tabernakulum. W latach 1905-1907 odrestaurował figurę Pana Jezusa Miłosiernego, przeznaczoną do kaplicy Pana Jezusa Miłosiernego (Ubogich) w katedrze łacińskiej we Lwowie. W r. 1913 wykonał model ołtarza gł. wg projektu Jacka Malczewskiego i Wacława Szymanowskiego do kościoła Św. Elżbiety we Lwowie (projekt niezrealizowany).

Solari Jakub, architekt

W l. 1701-1702 czynny przy budowie przy budowie kościoła Matki Boskiej Bolesnej w Jarosławiu.

Solecki Andrzej, malarz

Malarz z Krechowic. W latach 1790-1793 wykonał freski w kościele parafialnym w Drohobyczu i obrazy Sw. Bartłomiej i Wniebowzięcie Najśw. Panny Marii do ołtarza gł., w r. 1791 malowidła na zapieckach stalli przeniesionych z kościoła Karmelitów w Drohobyczu a w r. 1792 obrazy do konfesjonałów.

Solecki Jan (?), malarz

W r. 1775 wypłacano mu za prace malarskie w kościele parafialnym w Mariampolu. Zapewne tożsamy z twórcą obrazów w kościele w Monasterzyskach (1761) oraz z Janem Soleckim, autorem fresków w kościele ormiańskim w Stanisławowie.

Soloveicikas Lipa-Leiba, architekt

W r. 1930 opracował plany remonty domu modlitwy Kirkel w Kownie.

Sołomowicz Wiktor, inżynier, architekt

Inżynier, architekt rejonowy piński. Zaprojektował kościół w Drohiczynie Poleskim (1928), zaprojektował nowy, murowany kościół w Berezie Kartuskiej, zbudowany w l. 1928-1933.

Sołtan z Radziwiłłow Franciszka Teofila, projektantka ogrodów

Przypisuje się jej lub Karolinie z Pociejów Radziwiłłowej projekt parku w Zdzięciole w końcu w. XVIII.

Sołtys Bazyli, murarz

Wspólnie z bratem (?) Stefanem w r. 1892 wyremontował murowana kapliczkę św. Wincentego Ferreriusza w Podkamieniu.

Sołtys Stefan, murarz

Wspólnie z bratem (?) Bazylim w r. 1892 wyremontował murowana kapliczkę św. Wincentego Ferreriusza w Podkamieniu.

Sommer Kazimierz (1863-1909), malarz

W l. 1882-1885 pracownia Kazimierza Sommera z Warszawy dekorowane wnętrza pałacu w Płungianach.

Soniewski Jarosław, inżynier

W r. 1936 wykonał pierwszy projekt rozbudowy kościoła w Kobyłowłokach (nie wiadomo, czy został zrealizowany).

Sonin Aleksander Nikołajewicz inżynier

Według jego projektu wzniesiono w r. 1909 meczet w Niemieżu.

Sordyl Marian Bronisław (1929-?), architekt

Na podstawie jego projektu wzniesiono w l. 1958-1965 nowy kościół w Bokinach.

Soroka, architekt

Architekt guberni grodzieńskiej.

Sosenko Modest (1875-1920), malarz

Malarz ukraiński Absolwent Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, naukę kontynuował w Akademii Sztuk Pięknych Monachium (stypendysta metropolity Andrzeja Szeptyckiego) i Paryżu w École Nationale des Beaux-Arts. Realizował wystroje malarskie wnętrz, m.in malowidła ścienne w Ukraińskim Towarzystwie Muzycznym im. Łysenki we Lwowie (1915) oraz w licznych kościołach i cerkwiach (Podbereźce, Sławsku) w okolicach Lwowa. Wspólnie z Julianam Makarewiczem wykonał ikonostas dla cerkwi w Złoczowie i w Stanisławowie.

Sosnowski Józef Jan (1865-1940), architekt

Architekt. Syn Arystarcha Sosnowskiego herbu Nałęcz i Lucylli z Meleniewskich. Studiował nauki techniczne w Kijowie i Odessie, a następnie na Wydziale Budowlanym Politechniki Lwowskiej. Po ukończeniu nauki w 1895 praktykował w przedsiębiorstwie budowlanym Jana Lewińskiego, pracując w tam uczestniczył w projektowaniu konstrukcji żelbetonowych stosowanych nowatorsko przy budowie Opery Lwowskiej i Dworca Głównego. Po otrzymaniu uprawnień architekta stworzył z Alfredem Zachariewiczem własne biuro budowlane, pierwszym poważnym zamówieniem była budowa i montaż pomnika Adama Mickiewicza. Autor (wraz z Alfredem Zachariewiczem) domu akademickiego przy ul. Senatorskiej we Lwowie (1907). Od r. 1908 firma Sosnowskiego i Zachariewicza, pod nadzorem Aleksandra Czołowskiego, prowadziła prace konserwatorskie w kościele Bożego Ciała we Lwowie, obejmujące m.in. wymianę więźby kopuły i pokrycie jej nową miedzianą blachą, a także rozbiórkę latami i wykonanie nowej, na żelaznym szkielecie oraz szeroko zakrojone zmiany w wystroju wnętrza. Od 13 V do 2 X 1909 firma usuwała uszkodzenia ścian, gzymsów i balustrad oraz wykonała przejście z chóru zakonnego do kaplicy Bł. Imeldy (spowiednicy). W 1910 wzniosła przy ołtarzu gł. w prezbiterium drewnianą ścianę z prowizoryczną mensą ołtarzową, a 10 V zobowiązała się do wykonania stiukowych okładzin. W tym samym roku wykonała retabula ołtarzy bocznych w kaplicach Imienia Jezus i Najśw. Serca Jezusa.

Sosnowski Oskar (1880-1939), architekt

Wykonał projekt (nr 4), zgłoszony do konkursu na nowy kościół Św. Anny we Lwowie, który w r. 1912 otrzymał wyróżnienie. W r. 1930 wziął udział w konkursie na projekt kościoła Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie we Lwowie, ale jego praca nie została przyjęta do realizacji.

Sosnowski Oskar (Tomasz Oskar) (1810-1886), rzeźbiarz

Autor figur Św. Jozafata, w kościołach Sakramentek (1884) i Franciszkanek Najśw. Sakramentu we Lwowie.

Sozański Michał Adam (1853-1923), malarz

Wykształcony na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, następnie uczeń Leonarda Marconiego. Przebywał we Florencji, gdzie przyjaźnił się z Teofilem Lenartowiczem. Od r. 1893 działał we Lwowie, prowadząc kursy malarstwa akwarelowego przy Wydziale Architektury; od r. 1897 miał samodzielną pracownię. Ok. r. 1899 wykonał polichromię we wnętrzu kościoła w Dublanach.

Sozonow, architekt

W l. 1882-1882 prowadził wspólnie z architektem Pernicem rozbudowę gmachu Żeńskiej Duchownej Szkole Prawosławnej (dawny klasztor Wizytek) w Kamieńcu Podolskim.

Spampani Carlo (ok. 1750-1785), architekt

Archotekt włoskiego pochodzenia, wykształcony w Rzymie. 27. 10. 1770 zawarł umowę z Rafałem Jeleńskim, sędzią ziemskim powiatu wiłkomirskiego, o połączenie i przebudowanie w jedną dwóch kamienic, Stefanowskiej i Morozowskiej, w Wilnie. W r. 1773 doglądał robót przy budowie skrzydeł kolegium jezuitów oraz przy obserwatorium astronomicznym w Wilnie. W r. 1775 sporządził projekt pałacu w Pawłowie (pow. Merecz) dla kanonika wileńskiego Pawła Ksawerego Brzostowskiego. Około r. 1776 pracował dla hr. Burzyńskiego w Wilnie. W l. 1778–1779 pracował w Nieświeżu i w Radziwiłłmoniach, gdzie zbudował dla Józefa Radziwiłła drewniany dwór (w 1780 –1783, spalony w 1906). W l. 1778– 1782 pracował dla Dominika Przezdzieckiego w Zasławiu pod Mińskiem, gdzie m. in. budował pałacyk. Dla Justyniana Szczytta, pisarza W. Ks. Litewskiego budował pałac z oficynami i planował park w Justynianowie oraz dokończył i ozdobił wnętrza pałacyków: w Dobrej Myśli i w Tubołkach. Pracował w Szczorsach dla Joachima Chreptowicza podkanclerzego litewskiego. W l. 1779 –1780 budował w Bienicy dla Tadeusza Kociełła dwór i lamus. Dla Józefa Paca, starosty wilejskiego w Mytach i Różance, miał wybudować pałace, zabudowania gospodarcze i założyć ogród (kontrakt 1783, niezrealizowany). Budował dwory, pałace, planował i zakładał ogrody, projektował wnętrza, stiuki, kominki i piece, posągi i rzeźby dekoracyjne.

Spanner, pracownia rzeźbiarska

Prowadził pracownię stolarsko-rzeźbiarską we Lwowie, która w r. 1906 wykonała 3 ołtarze do kaplicy w Worochcie.