Artyści

Góralczyk Karol, budowniczy (?)

Budowniczy (?) z Janowa Lubelskiego. Wykonał projekt kaplicy w Borszczowie (parafia Zabłotów), zatwierdzony do wykonania przez Urząd Wojewódzki w Stanisławowie w r. 1938, ale nie wiadomo czy zrealizowany.

Gorgolewski Zygmunt (1845-1903), architekt

Architekt. Od 1893 czynny we Lwowie, gdzie objął stanowisko dyrektora Szkoły Przemysłowej. Był członkiem komitetu restauracji katedry rzymsko-katolickiej lwowskiej. W 1896 otrzymał I nagrodę na konkursie na gmach teatru we Lwowie, wybudowany 1897-1900 według jego projektu. W latach 1905-1906 przeprowadził remont kościoła w Horodence.

Gorliński, stolarz (?)

Stolarz (?) z Rzeszowa. W r. 1901 wykonał ołtarz do wzniesionej w tymże roku kaplicy bocznej przy kościele Kapucynów w Kutkorzu.

Górski Franciszek, architekt

W r. 1921 wykonał kosztorys i projekt (?), wg którego dokończono rozpoczętą w r. 1914 rozbudowę kościoła w Bóbrce, konsekrowanego w r. 1922.

Górski Szymon (Simonas Gorskis) (1817-po 1885), architekt

Inżynier-architekt. Architekt zaprojektował wiele budynków dla gmin żydowskich na terenie Litwy, m.in w Kownie. Poniewieżu, Płungianach i Szwlach.

Gostyński Władysław (1849-1935), firma wyrobów żelaznych

W 1870 założył w Warszawie fabrykę wyrobów żelaznych, w której był dział konstrukcji wieżowych i pawilonów.

Gramel Piotr, snycerz

W r. 1649 wykonał perspektywiczny ołtarz w kościele Bernardynów w Budsławiu.

Grassmayer, ludwisarnia

Ludwisarnia założona przez Bartlmä Grassmayr'a w r. 1599 w Oetz, w r. 1836 przeniesiono produkcję do Insbrucku.

Grędosz Jan, budowniczy z Przemyśla

W r. 1551 zawarł umowę na wybudowanie murowanej wieży bramnej-dzwonnicy przy kościele parafialnym w Drohobyczu. Budowę miał prowadzić z czeladnikiem, przez niektórych badaczy utożsamianym z Bartłomiejem Choczyńskim.

Gregotowicz Karol, architekt

Greipel Leopold, architekt

Architekt Białoruskiego Okręgu Szkolnego. Przypisuje mu się wspóddział w przebudowie kompleksu podominikańskiego w Grodnie w r. 1832.

Greismeyer Jan (zm. ok 1835), architekt

W latach 1790-1794 adiunkt budowniczy i konduktor przy budowie Łazienek, wykonywał plany i przekroje pałacu, w r. 1793 projektował dekorację pałacu. W r. 1810 został budowniczym departamentu łomżyńskiego, a od 1817 budowniczym województwa augustowskiego.Około r. 1800 ks. Izabela Lubomirska zleciła mu przebudowę pałacu Lubomirskich w Przeworsku.

Grimm Dawid Iwanowicz (1823-1898), architekt

Rosyjski architekt i pedagog. W r. 1874 wykonał projekty cerkwi garnizonowej pw. Św. Mikołaja w Brześciu Litewskim.

Griszczenko Jurij, architekt

W r. 1996 przygotował projekt odbudowy kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii w Truskawcu.

Grochowicz Stanisław (1858-1935), architekt

Dyplom otrzymał w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. Praktykował we Wrocławiu i w Kolonii, następnie w Łodzi i w Warszawie u W. Marconiego. Na pocz. w. XX przebudował górną kondygnację pałacu w w Różance.

Grodecki Aleksander (1802-1869), architekt

Początki edukacji odebrał w Szczebrzeszynie, następnie w latach 1819-1822 w liceum w Krzemieńcu. W 1824 przyjechał do Warszawy i praktykował u Piotra Aignera. W latach 1832-1861 pracował na Grodzieńszczyźnie.Autor wielu budowli, m.in. młynu, tartaku i papierni dla Andrzeja Zamoyskiego w Zwierzyńcu (1822-1824), kościoła parafialnego w Wołkowysku, restauracja kościoła w Waliłach (pow. Białystok) oraz pałacyku drewnianego tamże (1845-1850), dworu w Długim Polu, pałacu i kaplicy neogotyckiej w Masalanac, oficyny i kaplicy w Krzemienicy.

Grodzicki Paweł (zm. 1645), inż. wojskowy

Brat Krzysztofa. Budowniczy arsenałów królewskich w Warszawie (1638-1643) i we Lwowie (1638-1646).

Grodzicki Stefan (zm. 1773), rzeźbiarz

Rzeźbiarz lwowski, działający od ok. 1768 w Przemyślu. W latach 1771-1772 wykonał ołtarz gł. do kościoła Jezuitów w Przemyślu, na pocz. w. XIX przeniesiony do kościoła w Krakowcu (jego autorstwo, błędnie przypisane Piotrowi i Maciejowi Polejowskim przez Tadeusza Mańkowskiego, zostało archiwalnie potwierdzone kontraktem opublikowanym przez Józefa Tomasza Frazika.

Grodzieński Rafael, malarz

W r. 1916 namalował obrazy do kościoła w Korcu.

Groński Tomasz OFMRef. (ok. 1697-1745), snycerz

Imię zakonne Beniamin. Ur. ok. 1697, zm. 28.11.1745 w Jarosławiu. Przed r. 1739 wraz z innymi snycerzami zakonnymi wykonał ołtarze do kościoła w Rawie Ruskiej.

Grosch, architekt

Ok. r. 1870 wzniósł pałacyk Rehbinderów w Samohrodku.

Grosman Karol, architekt

Ok r. 1865 sporządził plany budowy neobizantyńskiej dzwonnicy przy przebudowywanym na cerkiew dawnym kościele marianów w Raśni.

Gross, architekt

W l. 1860-1863 wybudował pałacyk Burczak-Abramowiczów w Wołodarce.

Grossman Antoni, sztukator

Sztukator czynny przy wznoszeniu ołtarzy w kościele Bernardynów w Słonimiu w r. 1759.

Gross von, architekt

W l. ok. 1792-1798 prowadził budowę założenia pałacowego Skirmuttów w Mołodowie. Przypisuje mu się projekt pałacu w Bigosowie, wzniesiony na przełomie w. XVII/XIX.

Gruber Gabriel SJ (1740-1805), malarz

Mechanik, geometra, architekt, fizyk, chemik, lekarz, malarz i muzyk. Po kasacie zakonu przeniósł się w 1784 do Polski, a następnie udał się do Połocka i z chwilą objęcia rządów przez cesarza Pawła I pojechał do Petersburga. W 1802 obrany generałem zakonu. Z malowideł jego pędzla pozostały w sali dawnego muzeum jezuitów w Połocku freski.

Grünberg Józef, architekt

Pochodzący ze Stanisławowa architekt.Wykonał, zatwierdzony 25 VI 1933, projekt drewnianej kaplicy publicznej w Winogradzie (parafia Otynia), wzniesionej w latach 1933-1935.

Grundon M.

Kamieniarz z Mińska, wykonawca m.in. nagrobka Eugeniusza Kruszyńskiego (zm. 1904) na Cmentarzu Kalwaryjskim w Mińsku

Gruszecki Antoni (Antoni Ignacy) vel Dombrowski Antoni Józef OSBM (1734-1798), malarz

Malarz z klasztoru w Poczajowie. Autor sygnowanego portretu Seweryna Józefa Rzewuskiego, z kościoła Kapucynów w Olesku, datowanego na lata 1752-1755 (obecnie Kraków, klasztor Kapucynów).

Gryca (Gryc) Bronisław, malarz

Malarz amator, kierownik szkoły w Łanowicach. W latach 1909-1910 odnowił ołtarze św. Rodziny i św. Apolonii w kościele w Łanowicach.

Grygorowicz Aleksander (ur. 1923), architekt

Architekt, profesor na Politechnice Poznańskiej. Zaprojektował cerkiew parafialną w Jałowce (wzniesiona w l. 1958-1966). W l. 1987-1989 zaprojektował rozbudowę o cześć ołtarzową cerkwi pw. św. Michała Archanioła w Bielsku Podlaskim.

Grym (Grim) Jakub SJ (1709-1790), stolarz, sztukator, budowniczy

Zakonnik, jezuita, wstąpił do zakonu w Warszawie18.09.1737, nowicjat odbył w Wilnie. W l. 1737-1741 wraz z innymi stolarzami pracował przy odbudowie domu i kościoła św. Ignacego, Od. r. 1741 był kierownikiem pracowni sztukatorskiej w domu nowicjatu, budował sztukatorskie ołtarze i ambonę, w r. 1743 przeniósł się do kolegium akademickiego i tam był kierownikiem pracowni sztukatorskiej do r. 1768. W r. 1746 wraz z rzeźbiarzem Michałem Schickiem wykonał 5 stiukowych ołtarzy do kościoła św. Jana, po pożarze Wilna w r. 1749 odbudowywał wyposażenie wnętrza kościoła. Po r. 1762 był jednym z wykonawców późnobarokowej przebudowy wnętrza kościoła pw. śś. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty w Wilnie. W l. 1768-1770 pracował w kolegium w Krożach, jako stolarz i kierownik budowy. Po kasacie zakonu wyjechał do Połocka i tam do końca życia kierował pracownią stolarską. Po 1783 wykonał dekorację kościoła Jezuitów pw. Nawiedzenia NMP i św. Stefana w Połocku. Zmarł 16.12.1790 w Połocku.

Grzyb Jakub, cieśla

W r. 1904 wzniósł wolnostojącą drewnianą dzwonnice przy cerkwi parafialnej w Michniowcu.

Grzybko Aleksander, kowal

Jeden z przedstawicieli rodzinny kowalskiej czynnej w Rogowie w końcu w XIX.

Grzybko Maciej, kowal

Jeden z przedstawicieli rodzinny kowalskiej czynnej w Rogowie w końcu w XIX.

Grzybko Paweł, kowal

Jeden z przedstawicieli rodzinny kowalskiej czynnej w Rogowie w końcu w XIX.

Grzybko Stefan, kowal

Jeden z przedstawicieli rodzinny kowalskiej czynnej w Rogowie w końcu w XIX.

Grzymalski Wiesław (1881-1941), architekt

Architekt, prof. Politechniki Lwowskiej. Wykonał projekt zgłoszony do konkursu na kościół Św. Anny we Lwowie, który w r. 1912 otrzymał wyróżnienie, Autor projektu kościoła Saletynów na Zniesieniu we Lwowie, przyjętego do realizacji w r. 1936; budowę, rozpoczętą w r. 1937 przerwał wybuch II wojny światowej. W r. 1938 wykonał, wraz z Dobrosławem Czajką i Edwardem Krzyżewskim, projekt nagrodzony w konkursie na nowy kościół parafialny w Kołomyi.

Gucewicz Wawrzyniec (1753-1798), architekt

Syn chłopa Szymona Stoki, po nobilitacji (1790) zaczął się pisać Montrym-Gucewiczi. Wysłany przez biskupa Massalskiego za granicę, kształcił się w Rzymie oraz w Paryżu. Po powrocie do kraju w latach 1770—1790 dokończył pałac w Werkach, rozpoczętego przez Knackfussa. Przebudował katedrę w Wilnie. Projekt przebudowy został nagrodzony przez Stanisława Augusta medalem ,,Merentibus", W l. 1781-1782 podkanclerzy J. Chreptowicz powierzył mu przebudowę spalonego ratusza wileńskiego, ukończoną w r. 1783 dodaniem klasycystycznego portyku. W 1781 wykonał projekt odbudowy wieży ratusza wileńskiego i zbudował kościół w Janowie). W 1783 zbudował przy ul. Trockiej w Wilnie dom Karpiów oraz dom Lejboszyca. W 1792 przebudował pałac biskupi w Wilnie. Budował pałace w posiadłościach Chomińskich, Chreptowiczów, Paców, Pociejów, Radziwiłłów, Szwykowskich w Czabisźkach nad Wilią (1794), Tyzenhauzów, katedrę w Mejszagole. 1803-1822 budowano według jego planów kościół w Suderwie. Od 1795 wykładał architekturę na Uniwersytecie Wileńskim.

Gudiene Rymante, architekt

W l. 2003-2005 wspólnie z Liuda Oereviciene i Vilija Skeriene opracował projekty odbudowy Klojzu Neviazhera w Kownie.

Guibaut (Giubaut, Ghibaut, Gibo) Pierre Denis, geometra przysięgły i architekt

Geometra przysięgły i architekt działający we Lwowie, geometra w urzędzie trybunalskim Królestwa Galicji i Lodomerii we Lwowie, syn Piera Guibauta, zmarłego w 1782 roku. Inspektor budownictwa miejskiego we Lwowie. Uczył rysunku architektonicznych na tamtejszym uniwersytecie. Przypisuje mu się wzniesienie gmachu Muzeum Przyrodniczego im. Dzieduszyckich we Lwowie (1797-1804). Autor przebudowy pałacu Biesiadeckich we Lwowie (1780), a także przebudów kilku lwowskich kamienic.

Guranowski Józef (1852-1922), malarz

Malarz i dekorator teatralny, uczył się u dekoratora i malarza Adama Malinowskiego, z którym później współpracował w Dekoratorni Warszawskich Teatrów Rządowych. W latach 1891-1908 zajmował stanowisko głównego dekoratora WTR. W l. 1891-1893 namalował obraz Św. Trójca do ołtarza głównego kościoła parafialnego w Świsłoczy Wielkiej.

Guriew Siergiej Piotrowicz, architekt

Zaprojektował cerkiew pw. śś. Apostołów Piotra i Pawła w Wasilkowie, wzniesioną w l. 1871-1876.

Gürtler Romuald Jan (1895-1976), architekt

Opracował projekty (1937) nowego murowanego kościoła w Białozórce, którego budowę rozpoczęto w r. 1938.

Guttt Romuald (1888-1974), architekt

Studiował w Winterthur w Szwajcarii. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Politechniki Warszawskiej. W r. 1926 opracował projekty kościoła parafialnego w Rohoźnicy Wielkiej.

Gyurkovich Ludomił (1899-1980), architekt

Studiował na Politechnikach we Wiedniu i we Lwowie, gdzie uzyskał dyplom w r. 1926 i był asystentem u prof. Ignacego Drexlera w katedrze budowy miast. W r. 1928 pracował jako referent w wydziale technicznym Magistratu lwowskiego, a potem był naczelnym architektem COP-u w Sandomierzu. Po wojnie działał w Sandomierzu, Ostrowcu Świętokrzyskim i Kielcach. Projektował budynki użyteczności publicznej (szkoły, ośrodki zdrowia) i architekturę mieszkaniową (bloki i osiedla domów jednorodzinnych). Wykonywał prace konserwatorskie i pomiary budowli zabytkowych. W dziedzinie urbanistycznej wykazał się autorstwem planów urbanistycznych Kołomyi i Kolbuszowej. Do II wojny światowej wg jego projektów powstało 7 kościołów i rozbudowano 3 inne. Jego projekty reprezentowały orientację funkcjonalistyczną, często urozmaicaną akcentami nawiązującymi do stylów historycznych - gotyku i baroku. Zaprojektował kaplicę publiczną na Kulparkowie we Lwowie (realizacja 1926-1927), kaplicę publiczną w Mateuszówce (parafia Mogilnica; 1929; realizacja 1931-1939), kościół parafialny w Mariampolu (z wykorzystaniem ruin tamtejszego zamku, projekt zatwierdzony 12 V 1930, realizowany od r. 1935, nieukoóczony z powodu wybuchu II wojny światowej), kościół i klasztor Karmelitów Bosych na Persenkówce we Lwowie (1931-1932; razem ze Stanisławem Maliną, realizacja 1932-1938; w r. 1933 obaj projektanci wspólnie sfinansowali wykonanie żelaznego krzyża, umieszczonego na attyce świątyni, ale spółka w tym samym roku uległa rozwiązaniu i od tego momentu Gyurkovich prowadził budowę świątyni samodzielnie). Wykonał projekt odbudowy kościoła w Skomorochach Starych, zatwierdzony przez lwowski urząd konserwatorski w r. 1929, błędnie przypisywany Stanisławowi Blicharskiemu. Charakterystyczne rozwiązanie fasady tej kaplicy pozwala na przypisanie mu także kaplic w Gniłowodach i Zagórzu k. Kąkolnik. W r. 1928 powierzono mu przekomponowanie projektu kościoła w Czyszkach, wykonanego przez inż. drogowego Eustachego Kossonogę „według szablonu śp. [Stanisława?] Majerskiego”, a w r. 1929 zamówiono projekt kościoła w Chmieliskach, który na pocz. r. 1930 został odrzucony na skutek negatywnej opinii Jana Sas-Zubrzyckiego. W 1931 Gyurkovich zaprojektował ogrodzenie przy kościele Św. Marii Magdaleny we Lwowie, a w r. 1936 wykonał przynajmniej 4 projekty aranżacji frontowej części kościoła Bernardynek we Lwowie; projektów tych nie zrealizowano. W r. 1934 opracował projekt i kosztorys remontu konserwatorskiego kościoła w Żurowie (remont murów i wieży oraz dachu i wzniesienie ogrodzenia wg jego projektu z r. 1935), przeprowadzonego pod jego kierownictwem w latach 1935-1938. Gyurkovich projektował także elementy dekoracji i wyposażenia wnętrz kościelnych: malowidła w prezbiterium kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie (wykonane w r. 1928 przez Karola Polityńskiego), zapewne ołtarze boczne w kościele w Rudkach (wykonane w r. 1931 przez Mikołajowskiego), ołtarz gł. kościoła Św. Elżbiety we Lwowie (wspólnie z Józefem Szostakiewiczem, zrealizowany, z poprawkami Wawrzyńca Dayczaka, w latach 1930-1934). Wr. 1928, na zlecenie urzędu konserwatorskiego we Lwowie wykonał zdjęcia i pomiary zespołu kościelno-klasztomego Dominikanów w Podkamieniu oraz przygotowywał ekspertyzę o stanie i konieczności odbudowy jego murów obronnych, a także przedstawił kosztorys remontu kościoła w Kąkolnikach.

Haase Rudolf (1871-1933), organmistrz

Organmistrz lwowski, ojciec Józefa. Wykonał organy do kościołów w: Tuligłowach, Starym Siol, Czukwi (1903), Borkach Wielkich (1903), Nadwómej (1905), Chodaczkowie Wielkim (1906), Grzymałowie (1906), Borysławiu-Tustanowicach (po 1906), Zabój kac h (przed 1907), Zmartwychwstańców we Lwowie (ok. 1908-1912), Delatynie (1912), Kołodziejówce (1912), Wołkowie (1912), Ostapiu (przed 1921?), Obroszynie(1928), Pustomytach(1929) i Chodorowie (przed 1938) oraz do kaplicy przy zakładzie SS. Miłosierdzia w Nowosiółkach Zahalczyckich (1908). W r. 1896 wraz z Franciszkiem Gajdą remontował organy w kościele Św. Mikołaja we Lwowie, a w r. 1899 zbudował nowy instrument dla tej świątyni (prospekt wykonał Tadeusz Sokulski, wg projektu Michała Łużeckiego). Odnowił i naprawił organy w kościele Bożego Ciała we Lwowie (1901; ostatecznie rozebrał je w r. 1908) i w kościołach w Trościańcu Wielkim (1905; zakupione z cerkwi w Brodach), Bohorodyczynie (1922), Reformatów przy ul. Janowskiej (1927), Jezuitów (1927-1928)i Franciszkanów (pierwotnie Kapucynów) we Lwowie (1928), w starym kościele ŚŚ. Piotra i Pawła na Sygniówce pod Lwowem (1930) oraz w kolegiacie w Żółkwi (1935). Naprawił i rozbudował organy w kościele Benedyktynek we Lwowie (1926; poprzednie organy w tym kościele rozebrał w r. 1906) oraz kościołach w: Wygodzie (1930; organy wykonane w r. 1903 przez Jana Grocholskiego w Nowym Sączu) i Hussakowie (1931).

Hadzewycz Rafał (1803-1886), malarz

Studiował w Oddziale Sztuk Pięknych Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie u Antoniego Brodowskiego i Antoniego Blanka. W r. 1829 wyjechał do Drezna, później do Paryża, gdzie kontynuował edukację we francuskiej École des Beaux-Arts u Antoine’a-Jeana Grosa. Następnie studiował i rysował w Akademii Francuskiej w pracowni Bertela Thorvaldsena. W 1835 r. przebywając w Medyce wykonał 30 obrazów w cerkwi w Starzawie.

Hajcheł Henrich, malarz

W r. 1910 wykonał ikonostas do cerkwi w Husnem Niżnym.

Hajduk Daniel, cieśla

W r. 1878 wspólnie z Józefem Hajdukiem wznieśli dzwonnice przy cerkwi filialnej w Wólce Żmijowskiej.

Hajduk Józef, cieśla

W r. 1878 wspólnie z Danielem Hajdukiem wznieśli dzwonnice przy cerkwi filialnej w Wólce Żmijowskiej.

Halicki Władysław (1850-po 1939), architekt

Arrchitekt. Student Akademii Inżynierskiej we Lwowie (1869-75). Absolwent Wydziału Architektury Politechniki w Rzymie. 15 XII 1883 konwent lwowskich dominikanów powierzył mu sporządzenie planu i kosztorysu konserwacji kościoła Bożego Ciała we Lwowie. W latach 1883-1884 kierował konserwacją obrazów, przedstawiających cuda św. Jana z Dukli, w prezbiterium kościoła Bernardynów we Lwowie, przeprowadzoną przez Aleksandra Rodakowskiego i Stanisława Kotlarskiego. W r. 1887 wg jego projektu wykonano stalle w kościele Św. Michała Archanioła we Lwowie. W r. 1903 kierował renowacją i wymianą stolarki okiennej i drzwiowej w budynku frontowym Zakładu Św. Teresy SS. Opatrzności Bożej we Lwowie. W latach 1905-1907 wg jego projektu wykonano nadbudowę wieży pd. oraz hełmy na obu wieżach kościoła Św. Michała Archanioła we Lwowie. W r. 1926 (razem z Teodorowiczem) złożył ofertę na realizację prac przy rozbudowie klasztoru Franciszkanów (pierwotnie Kapucynów) we Lwowie.

Haltman Walenty (zm. po 1787), architekt

Architekt związany z biskupem przemyskim Wacławem Hieronimem Sierakowskim. Czynny w Przemyślu, Jarosławiu, Brzozowie, Krośnie, Krasiczynie.

Hammerschmidt Norbert, ogrodnik

Ogrodnik zatrudniony w Narolu przez Feliksa Łosia, wojewodę pomorskiego do modernizacji ogrodu w Narolu. Kontakt z r. 1773 opiewał na 540 dukatów.

Hansen Theophilus (1813-1891), architekt

Architekt wiedeński pochodzenia duńskiego. W r. 1855 zaprojektował Dom Inwalidów Wojskowych wraz z kaplicą we Lwowie, wzniesione w latach 1858-1863.

Harasimowicz Piotr Witalis (1857-1914), rzeźbiarz

Wykonał ołtarz gł. w kościele Zmartwychwstańców we Lwowie (1891; wg projektu Jana Kudelskiego), figury w ołtarzu gł. i w prezbiterium kaplicy Najśw. Serc Jezusa i Marii przy klasztorze SS. Najśw. Serca Jezusa we Lwowie (1892-1893). Współpracował z J. Kudelskim przy realizacji domu dr. Majewskiego w Stanisławowie.

Harelt F., kamieniarz

Kamieniarz białostocki, czynny na przełomie W. XIX/XX.

Hasse Rudolf, organmistrz

Organmistrz lwowski, syn Rudolfa. Przed r. 1938 wykonał organy do kościoła w Gołogórach.

Hattowski Michał, architekt

Zaprojektował kościół parafialny w Iwieńcu, wzniesiony w l. 1904-1907.

Hautezire de Stefan, architekt

Architekt lwowski. Ok. r. 1904 sporządził projekt klasztoru Redemptorystów w Maksymówce.

Hauttmann Johann Nepomuk, rzeźbiarz

W r. 1859 wykonał rzeźbę Matka Boska Niepokalana, umieszczoną w nawie pn. w kościele Bernardynów we Lwowie.

Hawryluk Jan, stolarz

Stolarz (?) z Brodów. W r. 1936 wykonał ołtarz do kaplicy publicznej w Jazłowczyku (parafia Brody).

Hawryszkewycz Sylwester (1833/1834-1911), architek

Architekt lwowski. W l. 1855-1860 studiował w Lwowskiej Akademii Inżynierskiej, od r. 1863 pracował w departamencie budowlanym galicyjskiego urzędu namiestnikowskiego. Od r. 1874 był zatrudniony w charakterze inżyniera, w r. 1878 został członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. Od r. 1892 był radcą budowlanym w urzędzie namiestnictwie. Zaprojektował cerkiew pw. św. Michała Archanioła w Butynach, wzniesioną w l. 1877-1879. W r. 1872 wykonał projekt cerkwi Przemienienia Pańskiego we Lwowie. Zbudował cerkiew w Macoszynie (1884—1886). W latach 1892-1893, wg projektu Michała Kowalczuka, odnowił kaplicę Św. Benedykta przy kościele Jezuitów we Lwowie. W r. 1897 wykonał, razem z Janem Dolińskim, ekspertyzę stanu kościoła w Dolinie.

Hedel (Hedl) Jan, sztukator

Sztukator pochodzący z Insbrucka. Czynny na Terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Heiton John, ogrodnik

Pochodzący z Selkirk twórca ogrodu krajobrazowego w Dowspudzie.Córka Heitona Margaret została w r. 1826 żoną architekta Enrico (Henryka) Marconiego, również sprowadzonego przez Paca do swoich dóbr do dokończenia budowy pałacu w Dowspudzie.

Heldkramer Hans, architekt

W l. 1905-1909 według jego projektu wzniesiono synagogę w Czortkowie.

Helmer Herman (1849-1919), architekt

Od 1872 wspólnik Fellnera, z którym projektował i wykonał m.in. przebudowę teatru zamkowego w Łańcucie. Budował pałac Lanckorońskich w Wiedniu przy Jaąuingasse.

Hempel Joachim Jakub (1758-1831), architekt

Architekt Izabelli Lubomirskiej w dobrach brzeżańskich. Zapewne w 2. dekadzie w. XIX wykonał niezrealizowany projekt przebudowy zamku w Grzymałowie. Prawdopodobnie wzniósł neogotycką bramę wjazdową do zameczku w Raju k. Brzeżan. Autor planu budowy pałacu w Sieniawie koło Jarosławia.

Hendel Zygmunt (1862-1929), architekt

W r. 1907 został doradcą konwentu dominikanów lwowskich do spraw technicznych, w związku z pracami konserwatorskimi prowadzonymi w kościele Bożego Ciała. Zaprojektował prospekt organowy do kościoła Dominikanów w Tarnopolu, wykonany w r. 1910 przez firmę Aleksandra Żebrowskiego we Lwowie. W r. 1912 zaprojektował monstrancję do kościoła Bożego Ciała we Lwowie (projekt niezrealizowany). Wraz z Ignacym (Józefem) Sowińskim wykonał projekt ambony do tejże świątyni (zrealizowany do r. 1920).

Henneberg Wilhelm Karol (1891-1963), architekt, konserwator zabytków

Architekt, konserwator zabytków, absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1923), pracownik w Centralnym Biurze Inwentaryzacji Zabytków Sztuki w Warszawie (przed 1939). Ojciec architektów Witolda Henneberga (1923-2014) i Jacka Henneberga (1926-2015). Po pożarze w r. 1920 przebudował kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (tzw. farę Witoldową) w Grodnie, usuwając elementy wcześniejszej przebudowy autorstwa architekta Nikołaja Czagina. Autor takich realizacji jak: kolonia urzędnicza w Nowogródku (1924-25); dom wojewody w Nowogródku (1924-25); dom dwurodzinny gen. Stanisława Burhardt-Bukackiego i Władysława Szaniawskiego, ul. Elsterska 6/8, Warszawa (1931-32) - współautor Chwalisław Kopeć; Publiczna Szkoła Powszechna nr 133, ul. Kolektorska, Warszawa (1935-36); pałac w Suchej Szlacheckiej; przebudowa kościoła św. Idziego w Inowłodzi (1936) - z zespołem. Brał udział w konkursie m.in. na projekt pawilonu polskiego na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu (1923) - współautor Witold Czeczott - I nagroda równorzędna.

Herasymiuk Semen, budowniczy

W l. 19014-1911 prowadził budowę cerkwi w Trościance według projektu Wasyla Nahirnego.

Herasymowycz Hryhorij, architekt

Architekt z Bezujewa, który zaprojektował cerkiew w Parchaczu, wzniesioną w l. 1886-1887.

Herasymowycz Petro, rzeźbiarz

W r. 1906 zaprojektował ikonostas do cerkwi pw. Zaśnięcia Bogurodzicy w Kulikowie.

Herdegen Joachim, architekt

Architekt czynny w Wilnie. Pracował pizy budowie kościoła św. Filipa i Jakuba. Robił „abrys" ołtarza, za co otrzymał 150 zł.W r. 1762 wykonał zakonne chórki w kościele Bernardynek w Wilnie.

Herliczka Antoni (notowany od 1749, zm. po czerwcu 1792), malarz

Malarz pochodzenia czeskiego, działał na usługach hetmana Jana Klemensa Branickiego. Od r. 1760 malował wnętrze kościoła kościoła Dominikanów pw. Wniebowzięcia Najśw. Marii Panny w Dereczynie, wykonał dekoracją freskową wnętrza kościoła pw. Św. Andrzeja Apostoła Słonimiu oraz malowidła w prezbiterium kościoła pw. śś. Jana Chrzciciela i Szczepana Męczennika w Choroszczy.

Hermanowicz Piotr (1881-1939), rzeźbiarz

Rzeźbiarz wileński. Studiował w Petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. W r. 1912 otrzymał stypendium i wyjechał na dwa lata do Paryża, gdzie kontynuował naukę pod kierunkiem Antoine Bourdelle’a. W l. 1906-1926 wykonał wyposażenie kościoła rektoralnego w Nowogródku według projektu Jana Borowskiego.

Hermatnik Erazm (1854-1893), architekt

Uczestniczył w wykonaniu neorenesanso wego pomnika Henryka Schmitta, odkutego przez Tadeusza Błotnickiego, z brązowym popiersiem wykonanym w odlewni Zygmunta Mosera, odsłoniętego 7 XI 1884 w kościele Bożego Ciała we Lwowie.

Hermelin Ryszard (ur. 1903), architekt

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Lwowskiej. W r. 1935 uzyskał uprawnienia do samodzielnej pracy architekta. Wówczas pracował w zespole projektującym cztery funkcjonalne kamienice przy ulicy Sykstuskiej. Założył własne biuro architektoniczne, które mieściło się przy ulicy Heleny Modrzejewskiej 11a.

Herszko, budowniczy

Architekt żydowskiego pochodzenia. W r. 1926 prowadził rozbudowę dworu Czerwińskich w Podbereziu.

Hertman Jan, architekt

Budowniczy miejski w Brzeżanach, najpewniej krewny stolarza Jana i architekta Władysława. Mógł być autorem projektu kościoła w Szybalinie (zbudowanego w latach 1925-1928), gdzie zaprojektował plebanię i budynki gospodarcze przy kościele. Zaprojektował kościół filialny w Nadorożniowie k. Brzeżan.

Hertman Władysław, architekt

Architekt z Brzeżan, najpewniej krewny stolarza Jana i budowniczego Jana. Zaprojektował gmach Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Brzeżanach wzniesiony w r. 1904. Razem z inż. Janem Wowkonowiczem stał na czele Komitetu Odbudowy przy Powiatowej Ekspozyturze Budowlanej w Brzeżanach, szczególnie zasłużonego przy odbudowie kościoła w Kuropatnikach po zniszczeniach I wojny światowej, prowadzonej w latach 1921-1922. Prawdopodobnie wykonał projekt odbudowy kaplicy pu- blicznej w Kotowie (w kształcie sprzed zniszczeń I wojny światowej), przeprowadzonej w r. 1921 (jako referent techniczny był obecny przy jej poświęceniu). W r. 1921 zrekonstruował wieżyczkę na sygnaturkę kościoła parafialnego w Brzeżanach. W r. 1923 wykonał projekt kaplicy publicznew Ciemierzyńcach, przekazany na pocz. r. 1924 przez lwowski urząd konserwatorski Bronisławowi Wiktorowi „do przekomponowania”. W r. 1925 sporządził projekt kościoła w Kotowie, którego ostateczna wersja powstała zapewne nieco później i posłużyła do wzniesienia świątyni w latach 1927-1928. Zapewne równocześnie, w latach 1925-1926 lub w r. 1928, wykonał projekt kościoła parafialnego w Podwysokiem, wzniesione-go w latach 1928-1930. Zaprojektował cerkiew w Byszkach (1925), plebanię przy kościele w Zborowie (zbudowana w r. 1929) oraz kościół w Podwołoczyskach (zbudowany w r. 1933). W latach 1930-1932 prowadził odbudowę kościoła w Skomorochach.

Heski Ksawery Dominik, malarz

Nadworny malarz Radziwiłów nieświeskich. W r. 1760 wykonał iluzjonistyczną polichromię wnętrza kościoła Jezuitów p.w. Bożego Ciała w Nieświeżu.

Hesse J., organmistrz

Organmistrz z Wienia. Ok r. 1870 wykonał organy do kościoła w Murafie (Morachwie).

Hetzschold Herman, architekt

Architekt niemiecki. Autor książki Malowniczy ogrodnik, czyli nauka zakładania malowniczych ogrodów, Wilno 1855. W l. 1876-1880 wzniósł pałac dla hr. Olgierda Wagnera w Solecznikach Wielkich.

Heurich Jan, młodszy (1873-1925), architekt

Syn Jana. W 1889 ukończył korpus kadetów w Petersburgu w 1890 i Cesarską Akademię Sztuk Pięknych tamże. W r. 1900 osiadł na stałe w Warszawie. Był jednym z założycieli warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. W latach 1913-1918 był prezesem Koła Architektów, 1916-1917 przewodniczącym wydziału budownictwa Rady Głównej Opiekuńczej, dyrekcji Komitetu Odbudowy Kraju i Racjonalnego Budownictwa w departamencie gospodarczo-społecznym Tymczasowej Rady Stanu. W l. 1912-1915 przebudował pałac Potockich w Peczarze.

Heyman Marcin (1881-1843), architekt

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki w Darmstadt. Wspólnie z Władysławem Borawskim wzniósł nowe pawilony na terenie fabryki włókienniczej w Chroszczy (1930).

Hicka Arkadiusz, malarz

Malarz krzemieniecki, absolwent tamtejszego liceum. Namalował kpię obrazu Madonny Sykstyńskiej do ołtarza głównego w kościele parafialnym pw. Św. Stanisława w Krzemieńcu

Hiegemann K., brązownik

Prowadził w Białymstoku fabrykę wyrobów z kutego żelaza położoną przy ul. Pocztowej nr 17.

Hildebrandt Johann, snycerz

Snycerz czynny przy wykonywaniu wyposażenia w kościele Brygidek W Grodnie w r. 164, wspólnie z malarzem Johannem Schretterem, snycerzem Georgiem Zehlem i organmistrzem Martenem Friese.

Hlávka Josef (1831-1908), architekt

Czeski architekt.W r. 1908 zaprojektował kościół ormiańskokatolicki pw. św. Grzegorza Oświeciciela w Czerniowcach.

Hładko Dymitr, cieśla

W r. 1936 przedłużył babiniec cerkwi w Krowicy Samej.

Hnatowski Jan, cieśla

Cieśla, w r. 1839 zbudował cerkiew filialną pw. św. Mikołaja (ob. kościół filialny pw. Matki Boskiej) w Bereżnicy Wyżnej.

Hochberger Juliusz (1840-1905), architekt

Kształcił się w Poznaniu i w Berlinie. Pracował początkowo jako główny inżynier drogi że¬laznej z Torunia do Poznania. W 1872 powołany do Lwowa na dyrektora Urzędu Budowlanego, pozostawał na tym stanowisku 33 lata. Autor wielu budowli na terenie Lwowa. Wykonał projekt restauracji kolumny św. Jana z Dukli znajdującej się przed fasadą kościoła Bernardynów we Lwowie (restauracja w latach 1873-1874, przeprowadzona pod kierunkiem inżynierów Zglinickiego i Góreckiego). Wraz z Michałem Łużeckim wykonał projekt przebudowy kościoła Bernardynek we Lwowie, zrealizowanej w r. 1898.

Hoffer Franz, architekt

W r. 1752 kapituła klasztoru św. Ducha dominikanów wileńskich powołała go do prac przy bu¬dowie ołtarza wielkiego, Różańcowego i Imienia Jezus w kościele św. Ducha.

Hoffman, ogrodnik

Ok. r. 1850 założył ogród przy pałacu Cywińskich w Płotyczy.

Hoffman Gotfryd, architekt

Budowniczy, pochodzący z Wrocławia, w latach 1771-1775 budował kościół w Poczajowie fundacji Mikołaja Potockiego, zamieniony w r. 1832 na Ławrę prawosławną. Przebudował kościół parafialny w Lesku, tamtejszy zamek i kościół parafialny w Uhercach Mineralnych.

Hoffmann Johann Eliasz (ok. 1690-1751). snycerz

Snycerz pochodzący z okolic Wiednia. Czynny w Polsce od r. 1722 na usługach Elżbiety z Lubomirskich Sieniawskiej, a następnie Czartoryskich w Puławach. Co najmniej od 1723 współpracował z młodszym bratem Henrykiem. Hoffman wykonywał także zlecenia od innych niż Sieniawscy (potem Czartoryscy) dysponentów, m.in w r. 1730 wykonał zlecenia dla Wołczyna.

Hoj Hryhorij, cieśla

W r. 1851 wraz z cieślami Hryhoryjem Krywulą, Iwanem Semoczko i Konstantinem Bokało przebudował cerkiew w Magierowie.

Holtz Wincenty, snycerz

Snycerz. W 2 poł. w. XVIII wykonał drewniane, dwupoziomowe, bogato dekorowane stalle w Kościele karmelitów trzewiczkowych pw. Wszystkich Świętych w Wilnie.

Holzmüller, inżynier

W r. 1894 zaprojektował pawilon c. k. Ministerstwa Lasów na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie (1894). Na tej samej wystawie wspólnie z architektem Dobrowolskim wybudował pawilon rolniczy.