Artyści

Hołejko Mychajło (1844-1906), architekt

Ukraiński architekt. W r. 1876 ukończył studia w Akademii Technicznej we Lwowie, rok później otrzymał stanowisko inżyniera Wydziału Regionalnego w Urzędzie Gubernialnym. Był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, którego był członkiem w l. 1877-1900. Projektował i nadzorował budowę licznych drewnianych cerkwi, których projekty zawierały elementy architektury ludowej oraz murowanych w stylu neoromańskim i neobizantyjskim.

Homan Adolf Antoni (1850-1941), organmistrz

Właściciel zakładu organmistrzowskiego w Warszawie. Od r. 1924 współpracował ze Stanisławem Jezierskim. Ok. 1938 zakład został wykupiony przez Wacława Biernackiego. W l. 1905-1911 w warszawskiej wytwórni organów Adolfa Homana wykonano organy do kościoła parafialnego pw. Znalezienia Krzyża Św. w Grodnie (Bernardynów).

Homziak Osyp, cieśla

W r. 1932 wraz z Stepanem Dumiakiem i Julianem Pidlaszeckim przebudowali cerkiew w Nahujowicach.

Hoppen Jerzy (1891-1969), architekt, konserwator

Od r. 1924 prowadził prace konserwatorskie przy kościele Trynitarzy w Wilnie. Zaprojektował sgrafitta (wykonane w l. 40. w. XX) w kościele w Landwarowie.

Horbacewicz Józef (1813-1848), kaminiarz i rytownik

Kamieniarz i rytownik wileński, właściciel pracowni kamieniarskiej. Auror wielu nagrobków zachowanych na terenie Żmudzi.

Horoch, architekt amator

Baron Horoch miał przygotować projekt przebudowy dworu w Hołozubińcach na przełomie w. XIX i XX.

Horodecki Władysław Leszek ( 1863- 1930), architekt

Absolwent Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu (1890). W l. 1920-1923 pracował w Ministerstwie Robót Publicznych. Autor licznych budynków, m.in. Gmachy gimnazjum i szkoły miejskiej w Humaniu, cerkwi-pomnika cesarza Aleksandra II w Czerkasach, a także licznych budynków w Kijowie: gmach gimnazjum, hala targowa, rzeźnia, gmach muzeum, kościół św. Mikołaja, ke-nesa karaimska, pomnik i mauzoleum hr. Wittego, pawilon myśliwski i strzelnica Cesarskiego Towarzystwa Myśliwskiego, projekt klubu myśliwskiego, Oddziału Banku Państwa i Głównego gmachu Pogotowia, dom Horodeckiego, gmach fabryki cementu „FOR".budynki gorzelni i rektyfikacji. Zaprojektował pałac Dobrowolskiego w Tulinie i mauzolum Potockich w Peczarze. Pracował tez przy licznych odbudowach, m.in. przy zamku w Wiśniowcu.

Horodyska Jadwiga (1905-1973), rzeźbiarka

Wykonała figurę Najśw. Serce Jezusa w kaplicy Najśw. Serca Jezusa przy kościele Św. Elżbiety we Lwowie (przed 1937) oraz rzeźby do ołtarza gł. w kościele Oczyszczenia Najśw. Marii Panny (d. Karmelitanek Bosych) we Lwowie (ołtarz poświęcony w r. 1937).

Horodyski Franciszek (1871-1935), malarz

Właściciel dóbr, malarz amator. Przed r. 1935 namalował obraz Wniebowzięcie Matki Boskiej do kościoła w Trybuchowcach.

Horst Henryk zw. Zgodliwy (zm. przed 1612), rzeźbiarz

(Henricus Horst, murator et sculptor lapidorum) niemiecki rzeźbiarz cechowy pochodzący z Groningen, działający we Lwowie i Poznaniu. We Lwowie wzmiankowany po raz pierwszy w r 1573. Wykonał liczne prace we Lwowie m.in. ołtarz do katedry łacińskiej. Sygnowane "H.H.Z." piętrowe nagrobki Sieniawskich w Brzeżanach są powszechnie uważane za dzieło Horsta.

Howanicki Konstanty, budowniczy

W r. 1936 wykonał jeden z projektów rozbudowy kościoła w Kobyłowłokach (nie wiadomo czy zrealizowany).

Hrybiński Józef, cieśla

Cieśla z Wielkich Oczu. W l. 1894-1896 wzniósł cerkiew w Wólce Żmijowskiej.

Hrycewicz Ludwik OP (1717-1783), architekt

Architekt zakonny. Przeor w Rosieniach (1780-1782). Wybudował klasztory zakonu w Rosieniach (1776-1783), Nieświeżu, Wierzbołowie. Projektował i zbudował kościół Augustianów w Zabiałłach-Wołyńcach (1750-1756) oraz fasadę kościoła Misjonarzy w Wilnie (1750-1753). Wyróżniał się w dziedzinie projektowania ołtarzy. Współpracował ok. 1763 z arch. D. Paracca przy budowie kościoła w Drui.

Hübel Karol (Łukasz) SChP (1722-1793), malarz

Malarz zakonny. W r. 1748 przybył do Zelwy na Litwie gdzie wstąpił do zakonu Pijarów. Śluby złożył 1 stycznia 1751, pracował przez kilka lat w Lubieszowie. W r. 1755 został przeniesiony do Dąbrowicy, gdzie malował portrety świętych oraz znakomitych przedstawicieli zakonu pijarów. W Wilnie zdobił kościół pijarów, następnie trzy lata w Szczuczynie pracował dla tamtejszego kolegium pijarskiego oraz dla zleceniodawców prywatnych. Powrócił w r. 1762 do Lubieszowa gdzie przez trzy lata pracował przy dekoracji malarskiej tamtejszej świątyni. W r. 1765 pracował w pałacu w Horodnicy pod Grodnem na zlecenie podskarbiego Antoniego Tyzenhauza. Przyjmował liczne zlecenia od zleceniodawców prywatnych, m.in. Radziwiłłów i Krasickich.

Hubl (Hübl) Alksander, malarz

Malarz z Tarnopola. W r. 1862 odnowił 3 ołtarze, ambonę chrzcielnicę, konfesjonały i balaski w kościele w Sokołowi.

Hucuł, cieśla

Cieśla pracujący przy budowie cerkwi w Lutowiskach w r. 1898.

Hudal Franciszek, ogrodnik

Ogrodnik z Warszawy zatrudniony przy rozbudowie pałacu w Landwarowie pod kierunkiem arch. Eduarda André (od 1898).

Huss Józef (1846-1904), architekt

Absolwent Akademii Budownictwa w Berlinie (1866). Uczestniczył w odbudowie pałacu Starzeńskich w Pietkowie (1875-1878) wg koncepcji arch. Juliana Ankiewicza.

Hutter Thomas (1696-ok. 1745), rzeźbiarz

Przez pewien okres br. laik SJ, rzeźbiarz z Bawarii, prowadzący zakład w Jarosławiu. 16 VI 1736, wraz z Konradem Kotschenreiterem podpisał kontrakt na wykonanie ołtarza gł., ołtarzy Najśw. Marii Panny i św. Antoniego w kościele Bernardynów we Lwowie (odpowiadał za partie rzeźbiarskie). Rok później otrzymał wynagrodzenie „za osoby” do ołtarzy Trzech Króli i św. Andrzeja Apostoła. Wraz z warsztatem i we współpracy z K. Kotschenreiterem prawdopodobnie wykonał także partie rzeźbiarskie kilku dalszych ołtarzy w tymże kościele. W latach 1736-1737 wykonał kolumnę z figurą św. Jana z Dukli, ustawioną przed fasadą tej świątyni. Przypisuje się mu 4 rzeźby z ołtarza gł. kościoła w Biskowicach, datowane na lata trzydzieste lub pocz. lat czterdziestych w. XVIII (obecnie w kościele oraz w LNGS-O), pochodzące z kościoła Bernardynów w Samborze. Tadeusz Mańkowski przypisał mu autorstwo ołtarzy: św. Krzyża, św. Barbary i św. Teresy, datowanych na 2. tercję lub poł. w. XVIII, stojących obecnie w kaplicach kościoła Św. Antoniego we Lwowie [1:50]. Cechy jego stylu wykazuje rzeźba Chrystus Ukrzyżowany, pochodząca z lwowskiego kościoła Reformatów, datowana na 2. ćw. w. XV1I1 (obecnie w nowym kościele na Zboiskach we Lwowie). Do dzieł jego twórczości porównuje się drewniane rzeźby Sw. Piotr i Sw. Paweł w ołtarzu gł. oraz Salvator Mundi na ambonie kościoła w Białym Kamieniu, datowane na ok. 1740. Zbieżności z pracami jego warsztatu wykazują rzeźby z kościoła w Jaryczowie Nowym, datowane na ok. poł. w. XVIII. Do nietrafionych atrybucji należało przypisanie mu przez Zbigniewa Homunga ołtarza św. Jana Nepomucena, datowanego na ok. r. 1740, z kościoła Karmelitów Trzewiczkowych na Przedmieściu Halickim we Lwowie, przeniesionego w r. 1789 jako ołtarz gł. do kościoła w Milatynie Nowym. Jakub Sito pierwotnie przypisał mu autorstwo stiukowych rzeźb świętych w nadłuczach arkad międzynawowych kościoła Bernardynów we Lwowie, jednak w monografii artysty z r. 2001 nie podtrzymał tej atrybucji.

Idźkowski Adam (1798-1879), inżynier

Inżynier budownictwa i miernictwa, teoretyk architektury, konstruktor, poeta. W 1824 ukończył budownictwo na Królewskim Uniwersytecie. Uczeń Antoniego Corazziego. Zaprojektował liczne pałace na Mazowszu i na Litwie. W l. 30 w. XIX wspólnie z Andrzejem Gołońskim prowadził rozbudowę pałacu Paskiewiczów w Homlu.

Iglatowski, rzeźbiarz

Rzeźbiarz z Romanowa. W r. 1896 wykonał nowe ołtarze i ambonę do kościoła parafialnego w Ostrogu.

Iłłakowicz Napoleon, malarz

Indruch Rudolf (1892-1927), architekt

W stopniu kapitana, pełnił służbę w Dziale Budowlano-Kwaterunkowym Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów. Brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Był autorem projektu Cmentarza Obrońców Lwowa, wybranego drogą konkursu w 1921.

Ittar Henryk (1773-1850), architekt

Praktykę architektoniczną zdobył w Rzymie. Pod koniec XVIII wieku przybył na zaproszenie rodziny Radziwiłłów do Polski, prowadził prace projektowe i budowlane na zlecenie rodów magnackich. Autor pałaców w Dubnie, Klemensowie, Podłużnem, Siernikach, Szpanowie oraz neogotyckiego kościoła w Międzybużu (1823); przebudował pałac Ordynacji Zamoyskich w Zamościu (1803–1807) i zamek w Łańcucie (1807–1808). Od 1808 przebywał w Zamościu, gdzie na zlecenie kuratora Stanisława Kostkę Zamoyskiego był nauczycielem rysunku i architektury w tamtejszym liceum.

Iwanicki Karol (1890-1940/41), architekt

Absolwent Politechniki Lwowskiej. W latach 1894-1919 pracował w Kijowie. W latach 1920-1923 był architektem miejskim i naczelnikiem wydziału Dyrekcji Robót Publicznych w Lublinie. Był autorem kilku prac drukowanych, m.in. Katedra w Kamieńcu Podolskim. Autor projektów licznych pałaców na Wołyniu i Podolu. W r. 1898 wzniósł gmach korpusu kadetów w Sumach, kościół św. Józefa w Kijowie. Zaprojektował m.in. oddział banku państwowego w Równem.

Iwanicki Mieczysław, malarz

Malarz lwowski. W r. 1930 wykonał (wraz Wrońskim z Przemyślan) polichromię do kościoła w Przemyślanach, wg projektu Karola Polityńskiego. Wykonana przez Iwanickiego dekoracja wykazuje podobieństwo do malowideł wnętrza kościoła w Zazulach-Kozakach.

Iwanowicz Wasyl, cieśla

W r. 1838 wspólnie z Iwanem Mielnikowiczem budował cerkiew w Matkowie.

Iwanow L. M., budowniczy

W l 1874-1876 prowadził budowę cerkwi garnizonowej w Brześciu Litewskim według projektu Dawida Iwanowicza Grimma.

Iwanowski Dominik CM, malarz

Malarz zakonny. W l. 1750-1756 pokrył polichromią wnętrze kościoła misjonarzy w Wilnie.

Jabłonowski Alojzy OFM, prefekt budowy

Prefekt Budowy kościoła Bernardynów w Gwoźdźcu w l. 1773-1775.

Jabłonowski Antoni, malarz

Po r. 1883 pokrył dekoracją wnętrze cerkwi parafialnej w Lubaczowie.

Jabłoński Maksymilian, architekt

Architekt przemyski. Zaprojektował kościół w Starym Samborze, wzniesiony w r. 1890 oraz niemal identyczny kościół w Łowcach, konsekrowany w r. 190. W r. 1901 wykonał projekt kościoła w Pnikucie, zrealizowany w latach 1908-1912.

Jabłoński Marcin (1801-1876), malarz

Malarz lwowski. Autor iluzjonistycznych malowideł sklepiennych w kościele Św. Anny we Lwowie. W latach 1824 i 1838 odnowił malowidła ścienne w kościele Bernardynów we Lwowie. Wykonał liczne obrazy sakralne: Narodzenie Chrystusa (1825; do kościoła Bernardynów w Samborze; obecnie w tamtejszym kościele parafialnym), Chrystus Ukrzyżowany (1831; pierwotnie w ołtarzu naprzeciw ambony w kościele Bożego Ciała, na pocz. w. XX przeniesiony do krużganka klasztoru Dominikanów we Lwowie), Zesłanie Ducha Św. (1841; dla cerkwi seminaryjnej Św. Ducha we Lwowie, d. kościoła Dominikanek), Najśw. Serce Jezusa i Serce Matki Boskiej (1842; kolegium Jezuitów w Tarnopolu), Matka Boska Bolesna i Matka Boska Niepokalana (ok. poł. w. XIX; na zasuwach w pd. ołtarzu bocznym kościoła Św. Antoniego we Lwowie), Św. Wincenty Ferreriusz, Św. Jacek Odrowąż i Św. Tomasz z Akwinu (przed 1852; do ołtarzy bocznych w kościele Bożego Ciała we Lwowie), Chrystus (Ecce Homo) i Św. Franciszek (1852; do kościoła Kapucynów w Kutkorzu), Św. Barbara (1853; do ołtarza tejże świętej w kościele parafialnym w Samborze, Chrystus Ukrzyżowany i Archanioł Michał (do ołtarza gł. kościoła w Olejowie), Św. Tekla, do ołtarza kaplicy cmentarnej w Żurawnie. Ok. r. 1838 zamówiono u niego (oraz u Alojzego Rejchana i Kazimierza Rodeckiego) 10 obrazów ołtarzowych do kościoła parafialnego w Stryju; nie wiadomo czy kontrakt został wykonany. Na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych w. XIX dla jezuitów lwowskich wykonał portrety arcyks. Ferdynanda d’Este, Elżbiety Sieniawskiej, radcy stanu Jana Kalasantego Szaniawskiego, abpa Jana Dymitra Solikowskiego, ks. Marcina Latemy i abpa Franciszka de Paula Pisztka. Zgodnie z opisem Felicjana Łobeskiego z r. 1852 był autorem obrazu Wniebowzięcie, służącym jako zasuwa w ołtarzu gł. w katedrze łacińskiej we Lwowie. W r. 1865 odnowił malowidła Apostołowie, umieszczone na filarach, oraz obrazy olejne Tajemnice różańcowe w kościele Dominikanów w Podkamieniu, zastępując najbardziej zniszczone obrazy dziełami własnego pędzla; rok później odnowił ołtarze przy filarach w tejże świątyni, wykonując nowe obrazy Św. Tomasz z Akwinu, Św. Mikołaj, Św. Barbara i Św. Maria Magdalena, a także przeprowadził restaurację obrazów w klasztorze tegoż zgromadzenia i namalował portret zbiorowy zakonników tamtejszego konwentu.

Jabłoński Wojciech, snycerz

Snycerz na usługach Jana Klemensa Branickiego w Białymstoku. Ok. r. 1752 wykonał rzeźby do ogrodu w Choroszczy.

Jacenty ze Lwowa, cieśla

Cieśla ze Lwowa. W r. 1680 zbudował cerkiew filialną w Bezeku.

Jacuński Bolesław, kamieniarz

Wspólnie z Dowojną prowadził zakład kamieniarski w Wilnie.

Jagodziński Stanisław (1872-1948), organmistrz

W r. 1937 wykonał organy do kościoła w Świętym Józefie. W r. 1938 w jego firmie zamówiono organy do kościoła w Żelechowie Wielkim (nie wiadomo, czy doszło do realizacji).

Jakimczuk Joanna i Jarosław, malarze

Malarze specjalizujący się w malarstwie ikonowym. W l. 2013-2015 wykonali polichromię wnętrza cerkwi pw. św. Jana Teologa w zespole monasteru Zwiastowania Przenajśw. Bogurodzicy w Supraślu.

Jakubiak (Jakóbiak) Walenty, (notowany w latach 1898-1939), rzeźbiarz

Rzeźbiarz, malarz i pozłotnik. Właściciel zakładu artystycznego we Lwowie, wyspecjalizowanego w wykonywaniu elementów wyposażenia kościołów; często podejmował prace o charakterze konserwatorskim. W kościele Franciszkanów (pierwotnie Kapucynów) we Lwowie wykonał ramę do obrazu w ołtarzu gł. (1902), w czerwcu r. 1926 przedstawił kosztorys na odnowienie ołtarza gł., rok później ukończył złocenie i malowanie ołtarza bł. Jakuba Strepy, w r. 1928 odnowił ołtarz św. Franciszka, w r. 1930 ołtarz św. Antoniego Padewskiego, a w r. 1938 obraz Bł. Jakub Strepa. W kościele Dominikanów w Podkamieniu oczyścił, odnowił i pozłocił ołtarz gł. oraz ołtarze św. Krzyża, św. Wiktorii, św. Dominika i św. Jacka (1903-1905). W kościele Jezuitów we Lwowie wykonał ozdobne skrzynki na wota do kaplicy Matki Boskiej Pocieszenia (1905; wraz ze stolarzem Janem Schmidtem), tabernakulum do ołtarza gł. (1911-1912; wg projektu Franciszka Mączyńskiego), przeprowadził konserwację figury Chrystusa Ukrzyżowanego i pozłocił organy (1933), odnowił ołtarze św. Stanisława Kostki, św. Ignacego, śś. Piotra i Pawła, św. Józefa, stacje Drogi Krzyżowej, konfesjonały i pomniki nagrobne Karola Wyżyckiego i Jabłonowskich (1935-1937) oraz pozłocił ramy obrazów Św. Franciszek i Św. Michał Archanioł (1939). W kościele w Czyszkach wykonał Grób Boży, w którym umieszczono sprowadzoną z Tyrolu rzeźbę Chrystus, a także tron eucharystyczny z figurami ośmiu aniołków do ołtarza św. Antoniego (1917). W kościele w Tłumaczu wykonał płaskorzeźbione sukienki do obrazów ołtarzowych (1917-1918; wg projektu Stanisława Kaczora-Batowskiego) i odnowił retabula ołtarzowe (ok. r. 1920). W kościele Zmartwychwstańców we Lwowie pozłocił puszkę (1927), a rok później, wraz ze współpracownikami, wykonał kanony ołtarzowe. W kościele Św. Michała Archanioła we Lwowie odnowił antependia ołtarza św. Józefa oraz ołtarza gł., a także wykonał szafki na wota przy ołtarzu św. Judy Tadeusza i ramę dla obrazu Matka Boska Szkaplerzna (1938). Wykonał ołtarz św. Franciszka do kościoła Bernardynów w Gwoźdźcu (1907), ołtarz do kościoła Św. Jana Chrzciciela we Lwowie (1911), stacje Drogi Krzyżowej do kościoła w Wiśniowczyku (1925), płaskorzeźbę Św. Rodzina do ołtarza gł. kościoła w Pustomytach (1925), ołtarz z płaskorzeźbą Św. Teresa od Dzieciątka Jezus oraz srebrną sukienkę obrazu Matka Boska do kościoła w Bryńcach Zagórnych (1933), ołtarz gł. do kościoła w Tucznem (1935 lub 1936). Prowadził prace pozłotnicze w kościele Bernardynek we Lwowie (1898), odnowił pozłotę elementów architektonicznych we wnętrzu kościoła Bernardynów we Lwowie (1906), odnowił ramy czterech obrazów batalistycznych w kolegiacie w Żółkwi (1909; wraz z Marcelim Harasimowiczem), pozłocił i pomalował ambonę w kościele Bożego Ciała we Lwowie (ok. 1920), pozłocił i pomalował rzeźby w nowym ołtarzu gł. kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie (1925-1926, wg wskazówek Józefa Starzyńskiego), odnowił rzeźbę Św. Feliks a Cantalicio autorstwa Jana Jerzego Pinsla z kościoła Kapucynów w Mariampolu (przed 1927; w owym czasie w klasztorze SS. Miłosierdzia tamże; obecnie LNGS-MP), odnowił ołtarze i inne sprzęty kościelne, przerobił, pomalował i pozłocił ołtarz gł. kościoła w Bolechowie (1929-1930). Przypisuje mu się obrazy Chrystus przy kolumnie z kościoła w Uściu Zielonym (obecnie w kościele w Koropcu) i Matka Boska Częstochowska z kościoła w Twierdzy (obecnie w kościele filialnym w Sarbach k. Grodkowa.

Jamme Kamil, ogrodnik

Ok r. 1850 przekomponował ogród przy pałacu w Żurawnie.

Janecki Karol, architekt amator

Wykładowca w Szkole Przemysłu Drzewnego w Kołomyi. W r. 1906 wykonał projekt kaplicy w Turce (parafia Kołomyja).

Janik Stanisław, stolarz (?)

Stolarz (?) z Krosna. W r. 1893 wykonał ołtarz gł., a w r. 1896 dwa ołtarze boczne do kościoła Kapucynów w Kutkorzu.

Janisch Jerzy (1901-1962), malarz

Malarz i konserwator, członek lwowskiej grupy artystycznej „artes”. Odnowił ołtarz gł. (1927) i malowidła ścienne (1929-1931) w kościele w Hodowicy, malowidła ścienne w kościele Jezuitów we Lwowie (1928; z pomocą Tadeusza Wojciechowskiego i Władysława Lisikiewicza), w nawie kościoła Św. Marcina we Lwowie (1930; wraz z Romanem Sielskim), w kościele w Hussakowie (1932), w nawie (1934) i prezbiterium (1936-1937) kościoła parafialnego w Drohobyczu, w prezbiterium i nawie kościoła w Potoku Złotym (1935; wraz ze Stanisławem Teisseyre i Marią Schwormówną; pomalowano wówczas także ołtarz). W r. 1936 odnowił cudowny obraz Matka Boska z kościoła parafialnego w Mariampolu. W r. 1937 rozpoczął restaurację fresków w nawie gł. kościoła Bernardynów we Lwowie. W r. 1938 kierował renowacją fresków na filarach międzynawowych w kościele Św. Michała Archanioła we Lwowie, wykonaną przez malarza Cieślika.

Jankowski Karol (1868-1928), architekt

Kształcił się w Rydze na politechnice. W 1901 przybył do Warszawy i rozpoczął współpracę z architektem Franciszkiem Lilpopem. Był jednym z organizatorów Politechniki Warszawskiej, w której prowadził katedrę projektowania miejskiego. Był autorem koncepcji pałacu Jurewiczów w Raszkowie, wzniesionego przez Pawła Jurewicza.

Jankowski Tadeusz, architekt

Być może autor projektu kościoła w Jezierzanach k. Tłumacza, wzniesionego w latach 1922-1925. W r. 1925 przygotował projekt wieżyczki na sygnaturkę kościoła Bernardynów w Samborze (nie wiadomo, czy realizacja nastąpiła wg tego projektu).

Janowski Józef Kajetan (1832-1914), architekt

Pełnił funkcję kierownika budowy kościoła i klasztoru Franciszkanek Najśw. Sakramentu we Lwowie, wznoszonych w latach 1877-1883. W r. 1882 przygotował projekt konwiktu i kolegium Jezuitów w Chyrowie, niezaakceptowany przez władze zakonne. Wykonał projekty kościoła w Rzęsnej Polskiej (1887) i rozbudowy zabudowań klasztoru Karmelitanek Bosych (później Franciszkanek Rodziny Marii) przy ul. Kurkowej we Lwowie, zrealizowany w latach 1889-1890. Zaprojektował odkute w pracowni Henryka Periera obramienie pomnika Tadeusza Żulińskiego, odsłoniętego 1911890 w kościele Bożego Ciała we Lwowie.

Jan Rarogiewicz Antoni (Jan) (zm. 1926), rzeźbiarz

Rzeźbiarz z Przeworska. W r. 1904 wykonał ozdobną ramę do kopii obrazu Matka Boska Fraska w ołtarzu gł. kościoła Bernardynów w Brzeżanach. W latach 1904-1905 wykonał w Przeworsku nowe stalle (wzorowane na poprzednich), przeznaczone do kościoła Bernardynów we Lwowie. Niektóre elementy starych stalli użył do wykonania „trzech stylowych siedzeń”, które przekazano do Muzeum Przemysłowego we Lwowie. Zaprojektował ołtarze boczne kościoła w Rudkach (1912; zrealizowane przez miejscowego stolarza —» Pawła Kohlera), oraz ołtarz gł. kościoła w Kamionce Strumiłłowej (zrealizowany przez Jana Wojtowicza, 1928).

Januszkiewicz H., kamieniarz

Kamieniarz, XIX/XX w., Mińsk, Białoruś

Jàray Sandor (1870-1916), rzeźbiarz

W l. 1897-1898 wykonał snycerski wystrój hallu w Kasynie Narodowym we Lwowie.

Jarema Józef (1900-1974), malarz

Malarz. Kształcił się w latach 1918-1924 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W r. 1928 malowidła ścienne w cerkwi w Klebanówce wykonali Seweryn Boraczok i Josyf Jarema.

Jaremkiewicz Szymon, malarz

W r. 1756 (?) namalował 14 portretów członków rodziny Rzewuskich, przeznaczonych do klasztoru Karmelitów w Rozdole, następnie przeniesionych do pałacu Lanckorońskich tamże (obecnie LNGS-O).

Jarolim Józef, architekt

W r. 1894 wykonał projekty rozbudowy klasztoru Redemptorystów Mościskach, zrealizowane w latach 1895-1902.

Jaroszewicz Jan (1575-1670, architekt

Architekt na usługach Zamoyskich. Od r. 1610 pracował na dworze ordynatów Zamoyskich w Zamościu. Głównym wykonawcą jego projektów architektonicznych był murator Jan Wolff. Do r. 1619 Jaroszewicz nadzorował prace przy fortyfikacjach w Zamościu. Z Jego uczniem Jaroszewicza był architekt. Jan Michał Link. Jaroszewicz był czynny przy budowie kościoła bernardynów w Sokalu.

Jarosz Józef, murarz

Majster murarski z Sambora. W r. 1926 przygotował projekt nowego kościoła w Łanowicach.

Jaroszyńska (Letta) Jadwiga (2875-1970), malarka

Miała pracownie malarską w pałacu Jaroszyńskich w Dzwonisze.

Jarzębecki Władysław, majster murarski

Majster murarski z Mieczyszczowa. Od r. 1834 prowadził budowę plebanii przy kościele w Mieczyszczowie.

Jarzyński, sztukator

W l. 1786-1790 wykonał sztukatorskie ołtarze w kościele ŚŚ. Piotra i Pawła w Nowodziewiątkowiczach.

Jaskólski Edmund (1846-1874), rzeźbiarz

W r. 1872 wraz z Julianem Markowskim, Parysem Filippim i Leonardem Marconim, pod nadzorem konserwatora Mieczysława Potockiego, zrekonstruował sygnowany przez Jana Białego ołtarz z r. 1592, znaleziony w podziemiach katedry łacińskiej we Lwowie (ołtarz ten, po rekonstrukcji, został ustawiony w odnowionej kaplicy Św. Józefa w katedrze).

Jaskowski Franciszek, rzeźbiarz

W r. 1922 ukończył, rozpoczętą przez II Ryszarda Plichala wg projektu Teodora Talowskiego, rzeźbę Chrystus Ukrzyżowany, umieszczoną na fasadzie kościoła parafialnego w Kamionce Strumiłłowej.

Jastrzębowski Wojciech (1884-1963), artysta plastyk, projektant, grafik

Artysta plastyk, projektujący obrazy, plakaty, afisze, ilustracje czasopism i książek, polichromie, kilimy, medale, projekty wnętrz, projekty pomników, witraże, metaloplastyka, projekty mebli, projekty monet (1924 i 1958), wzory neonów, organizacja plastyczna imprez, heraldyka, projekty znaczków pocztowych. W l. 1928-1930 był dyrektorem Departamentu Sztuki w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Członek Naczelnego Komitetu Uczczenia Pamięci Marszałka Józefa Piłsudskiego (utworzony w r. 1935), w l. 1935-1936 zaprojektował rekonstrukcję kwatery z grobami żołnierzy polskich (Rossa III), aby wkomponować na niej kryptę-mauzoleum dla serca Józefa Piłsudskiego i szczątków jego matki. W wyniku tych prac założono nowa kwaterę nazwaną "Cmentarzem dla obrońców Wilna i Mauzoleum dla serca Marszałka Piłsudskiego". Jastrzębowski został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (aleja zasłużonych, grób 125/126).

Jaszczołd Franciszek (1806-1873), architekt

Syn Wojciecha. Uczęszczał na kursy architektury Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1832 poświęcił się budownictwu. Wzniósł kilka rezydencji w Grodzieńszczyźnie, m.in. ogród i pałac w Mereczowszczyżnie, dla Wandalina Pusłowskiego (1838), wzorowany na zamku w Kamieńcu na Śląsku. Na Podlasiu pałace i parki: w Wistyczach, Kowerdziakach, Korczewie, a ponadto Rozkoszy, Petrykozach Neplach.

Jaszczołd Wojciech (1763-1821), architekt

Kształcił się u Pijarów. Poświęcił się malarstwu, pracując pod kierunkiem Bacciarellego i Smuglewicza. Był zarówno budowniczym, jak i rzeźbiarzem, malarzem, rysownikiem i biegłym dekoratorem. Uczestniczył przy urządzaniu Zofiówki pod Humaniem i Arkadii pod Łowiczem.

Jauch Joachim Daniel (1684-1754), architekt wojskowy

Saski architekt wojskowy przez większość życia mieszkający i pracujący w Warszawie, związany z królewskim Bauamtem. W r. 1726 wykonał projekty architektury i wystroju Sali Senatu w Starym Zamku w Grodnie.

Jaworski, architekt

W r. 1889 zaprojektował pawilon sali przyjęć lwowskiego szpitala Św. Zofii.

Jaworski Józef Kajetan (1903-1939), inżynier, architek

Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Prowadził praktykę architektoniczną. m. in. zrealizował (1937-1939) własny projekt budowy hotelu turystycznego na Kalatówkach w Zakopanem.

Jaworzyński Sebastian, budowniczy

Budowniczy Krakowski. W l. 1888-1890 wzniósł nowy kościół w Rzyczkach.

Jazdowski Ludwik, budowniczy

Budowniczy czynny w Witebskiu, m.in przy budowie kościoła farnego (1754-1762) i kościoła Beernardynów (ołtarze, 1756-1758).

Jehiel Michael, malarz

Syn Pereca. Malarz, współtwórca polichromii wnętrza synagogi w Żydaczowie (1792-1809 wraz z Samuelem synem Salomona).

Jellonek Franciszek (ur. 1864), architekt

Architekt lwowski, budowniczy miejski w Drohobyczu. W r. 1902, pod nadzorem Grona c.k. Konserwatorów Galicji Wschodniej przygotował projekt kompleksowej restauracji kościoła parafialnego w Drohobyczu, zrealizowany w latach 1906-1913. W r. 1914 wg jego projektu rozpoczęto budowę kościoła Kapucynów w Drohobyczu, przerwaną w trakcie I wojny światowej, wznowioną w r. 1930 i ukończoną w r. 1934.

Jelski Kazimierz (1782-1867), rzeźbiarz i architekt

Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Wileńskim objął tamże katedrę rzeźby.Autor rzeźb na tympanonie katedry wileńskiej (figury śś. Heleny, Kazimierza i Stanisława).

Jeziorko Wacław Jakub (1859-1935), malarz

Malarz z Bochni, osiadły w Kołomyi, uczeń Izydora Barankiewicza. Wykonał malowidła ścienne w kościołach w Kołomyi Mariówce (Mariahilf) (przed r. 1906?) i Kutach (1909; wraz z Adolfem Orzechowskim), w kościele Jezuitów w Kołomyi (ok. 1930) oraz w kaplicy szpitala powszechnego tamże.

Jeziornicki Andrzej Józefat, architekt

Architekt nadworny Radziwiłłów w Białej.

Joffe Icchak, sztukator

W r. 1895 wykonał stiukową dekorację roślinną w Wielkiej Synagodze w Ucianie.

Joffe Noach-Ber, inżynier

Wykonał plany przebudowy synagogi na ul. Siauliu w Kownie (1929).

Johanian, malarz

Malarz, twórca polichromii we wnętrzu synagogi w Prenach (1782).

Jokels Josi, stolarz

Stolarz. Twórca aron ha-kodesza w Synagodze Rzeźników w Krzemieńcu, w. XIX.

Józefów Stefan, malarz

W r. 1998 wykonał ikonostas cerkwi w Złoczowie.

Jufer Wiktor, budowniczy

Budowniczy z Żółkwi. Wykonał projekt domu zakonnego Felicjanek w Żółkwi, wzniesionego w r. 1910.

Jurasz Karol Olgierd (1886-1977), architekt

Architekt i przedsiębiorca budowlany, zięć i wspólnik Alfreda Zachariewicza. W latach 1930-1934 firma budowlana Zachariewicz ii Jurasz zbudowała kościół filialny w Borysławiu-Mraźnicy, zaprojektowany przez Jana Semkowicza.

Jurczenko Serhij, architekt i historyk architektury

Architekt i historyk architektury. Autor projektów budowli sakralnych: kościoła we Lwowie-Zboiskach (po 1992, niezrealizowany) kościoła w Skałacie (1994), rozbudowy kaplicy publicznej w Starym Skałacie (1995) i odbudowy kościoła parafialnego w Haliczu (konsekracja 1997). Zaprojektował ołtarze do kaplicy publicznej w Nowosiółce Skałackiej (lata dziewięćdziesiąte w. XX), do kościoła Chrystusa Króla w Stanisławowie (1999; neobarokowy ołtarz gł.) oraz do kościoła parafialnego w Rohatynie (2000; rekonstrukcja XVII-wiecznego ołtarza gł.).

Jurenas Povilas, architekt

W r. 1936 zaprojektowal synagogę w Kurklach.

Jur Filip, stolarz

Stolarz z Sokala. W r. 1911 lub niedługo przed tą datą wykonał ołtarz do kaplicy publicznej w Tatarowie.

Juszczyk Stanisław Antoni (1905-1977), architekt

Architekt z Krakowa, Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1930/31). W r. 1935 (?) przerysował projekt kaplicy w Hrebenowie autorstwa Czesława Thullie, który został skierowany do realizacji. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

Kąciewicz Dominik, rzeźbiarz

W r. 1753 wykonał ołtarz Św. Józefa do kościoła Bernardynów w Zasławiu.

Kaczkowski Stanisław, architekt

Architekt z Szawli, w l. 1900-1910, zaprojektował eklektyczny pałac Zabiełłów i Gawrońskich w Pojeziorach.

Kaczmarczyk Paweł, rzeźbiarz

Rzeźbiarz z Tarnopola. 23 I 1929 podpisał umowę na wykonanie neogotyckiego ołtarza gł. do kościoła w Myszkowicach (ołtarz powstał w latach 1929-1930).

Kaczmarski Antoni, malarz

W r. 1854 wykonał polichromię wnętrza kościoła w Kulikowie. W latach 1862-1867 pracował przy renowacji obrazów w kolegiacie w Żółkwi. W r. 1871 wraz z rzeźbiarzem Ferdynandem Majerskim odnowił wnętrze kościoła w Felsztynie.

Kaczor-Batowski Stanisław (1866-1946), malarz

Malarz lwowski. Autor obrazów Św. Wincenty ze św. Ludwiką de Marillac oraz pierwszymi misjonarzami i siostrami miłosierdzia do ołtarza gł. w kościele w Białym Kamieniu, Matka Boska Nieustającej Pomocy i Św. Antoni do kościoła Św. Mikołaja we Lwowie, Św. Stanisław Kostka z Dzieciątkiem z kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie (obecnie Lwów, rezydencja arcybiskupia, Matka Boska Niepokalana (1898; kopia wg B.E. Murilla) do ołtarza gł. w kościele Bernardynek we Lwowie, Najśw. Serce Jezusa (sygn. Batowski, r.p. 1898), w kościele w Kutach, Koronacja Matki Boskiej ze śś. Kazimierzem i Stanisławe Szczepanowskim z ołtarza gł. katedry łacińskiej we Lwowie (1902; obecnie w prezbiterium katedry), Św. Walenty (1931) i Matka Boska Królowa Korony Polskiej (Hołd stanów) (1932) do ołtarza gł. w kościele w Kałuszu, Św. Katarzyna Laboure do zwieńczenia ołtarza bocznego w kaplicy Sw. Franciszka Serafickiego przy klasztorze SS. Miłosierdzia Św. Wincentego a Paulo (1936) i Bł. Szymon z Lipnicy (1943) do klasztoru Bernardynów we Lwowie. Wykonał malowidła (1901) do czterech ołtarzy bocznych w kościele Reformatów przy ul. Janowskiej we Lwowie. Namalował obrazy oraz zaprojektował do nich płaskorzeźbione sukienki (wykonane przez Walentego Jakubiaka) do czterech ołtarzy w kościele w Tłumaczu (1917-1918; dwa z nich obecnie w kościele w Kątach Wrocławskich). Namalował (1921) widok zaprojektowanego przez Adolfa Szyszko-Bohusza kościoła Św. Wincentego a Paulo (Misjonarzy) we Lwowie, a także obraz Św. Wincenty a Paulo przeznaczony do ołtarza gł. tej świątyni (poświęcony w r. 1942). Zaprojektował witraż Bł. Jan z Dukli opiekun Lwowa podczas oblężenia miasta przez Kozaków i Tatarów w r. 1648 do katedry łacińskiej we Lwowie (1895-1896). W r. 1904 konserwował obraz Matki Boskiej Domagaliczowskiej z ołtarza gł. w katedrze. Jego obraz (lub obrazy) znajdowały się w kościele w Schodnicy.

Kaczorowski Atanazy, kowal

Kowal ze Słobódki Strusowskiej, Rusin. W r. 1891 ufundował i własnoręcznie wykonał krzyż wieńczący wieżyczkę na sygnaturkę kościoła w Ostrowczyku.

Kaczurowski P., architekt

Pracował projekt przebudowy kościoła parafialnego w Śnitkowie na dom Kultury (1962-1966),

Kaczyński, malarz

Kaiser, ogrodnik

Założył parki w Antoninach, w Klimówce nad Horyniem, w Romanowie, w Mołoczkach pod Żytomierzem, w Zielnikach, w Troszczy w Ostrogu, w Równem i w Samostrzałach.

Kalenkiewicz Iwan Ignatjewicz, architekt

Architekt gubernialnej grodzieńskiej Komisji Budowniczej i Drogowej (1860).

Kalmus Daniel (1906-1943), architekt

Wydziału Architektonicznego Politechniki we Lwowie. Zbudował nowy tetr żydowski we Lwowie (1938-1939).

Kałasznykow Iwan Petrowycz (1861-1915), architekt

Architekt czynny w Kamieńcu Podolskim. ZBudował tamże, m.in Bank Zjednoczony (l. 90. w. XIX), cerkiew pw. św. Aleksandra Newskiego, gmach Szkoły technicznej (pocz. w. XX) , gmach Państwowego Banku Rosyjskiego (1898-1901).

Kamieniobrodzki Alfred (1844-1922), architekt i malarz

Architekt i malarz lwowski, ojciec Adolfa. Wykonał projekt renowacji, a następnie w latach 1879-1880 kierował praca-mi remontowymi szpitala Św. Wincentego a Paulo we Lwowie. W r. 1880przedstawił kosztorys odrestaurowania tynków willi na Zofiówce we Lwowie, prze-znaczonej na dom dla sierot Zakładu Św. Kazimierza SS. Miłosierdzia. 10 X 1881 otrzymał wynagrodzenie za nowy cokół, otynkowanie i pomalowanie elewacji kościoła Św. Zofii we Lwowie. Autor projektów kościoła w Skolem (1888; budowa do 1891) i cerkwi tamże oraz kościoła w Rodatyczach (budowa od 1897, konsekracja 4 VI 1905). Być może był autorem obrazu(najpóźniej 1921), przedstawiającego kościół Benedyktynek we Lwowie, pochodzący z lwowskiego klasztoru tego zgromadzenia (obecnie w klasztorze Benedyktynek w Krzeszowie).

Kamienobrodzki Adolf (1871-1946), architekt

Architekt lwowski, syn Alfreda.W ostatnim trzydziestoleciu poprzedzającym I wojnę światową był aktywny w Stanisławowie.

Kamieński Kazimierz OFM, architekt

Architekt zakonny. W r. 1773 prowadził przebudowę kościoła Franciszkanów w Wilnie.

Kamieński Rudolf, malarz

Malarz z Przemyśla. Wspólnie z Kazimierzem Szpetkowskim wykonał malowidła w cerkwi filialnej w Brzeżawie.

Kamin, przedsiębiorca budowlany

Przedsiębiorca budowlany czynny w równem. W r. 1890 brał udział przy budowie Synagogi Amerykańskiej w Równem.