Artyści

Medleni (Medleni, Medlana) Giacomo (zm. 1660), architekt

Architekt pochodzenia szwajcarskiego, działający na obszarach województw ruskiego i wołyńskiego II Rzeczypospolitej pod koniec XVI i w 1. połowie XVII wieku. W l. 1602-1630 zaprojektował i zbudował kościół Bernardynów pw. Św. Michała Archanioła w Zasławiu. Uważany jest za autora kościoła w Stryju (1599), kościoła parafialnego św. Jana Chrzciciela w Zasławiu (1599-1630), bramy Łuckiej w Dubnie (1623). W 1605 odnotowany w Nakwaszy koło Brodów, a w 1615 w Bazarze. Przypisuje się także budowę bramy Łuckiej i Tatarskiej, zbudowanie Wielkiej Synagogi Przedmiejskiej we Lwowie (wzniesiona 1632), a także Wielkiej Synagogi Maharsza w Ostrogu (ok. 1627).

Mehoffer Józef (1869-1946), malarz

W r. 1893 zaprojektował witraż Położenie kamienia węgielnego pod katedrę łacińską przez Kazimierza Wielkiego, zrealizowany w r. 1896 i zamontowany w prezbiterium katedry łacińskiej we Lwowie. W r. 1894 namalował obraz Wniebowzięcie Matki Boskiej, umieszczony na zasuwie ołtarza gł. w kościele w Kochawinie.

Meliński Konstantyn OFM, architekt

Architekt zakonny. W l. 1746-1760 zapewne według jego projektów wzniesiono kościół Kapucynów w Winnicy.

Menartowicz, budowniczy

Budowniczy z Przemyślan. W latach 1936-1938 prowadził prace przy budowie kościoła w Kurowicach.

Menker Jakub (1906-?), architekt

Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1931). W l. 1934-1937 brał udział przy projektowaniu zespołu pięciu kamienic czynszowych przy ul. Sykstuskiej (nr 51-59).

Menkewycz Aleksander, architekt

W r. 1930 wspólnie z Aleksandrem Menkewyczem zaprojektował cerkiew w Leninie Małej.

Meretyn Bernard (zm. 1759), architekt

Jego najwcześniejszym potwierdzonym archiwalnie dziełem była rozbudowa XVII-wiecznego kościoła w Nawarii, przeprowadzona w latach 1739-1748. Od r. 1743, zapewne do śmierci, kierował przebudową kościoła i klasztoru Karmelitanek Trzewiczkowych we Lwowie; za jego wkład uznaje się wzmocnienie murów, nowe ukształtowanie kopuły oraz dostawienie aneksu frontowego z kruchtą i bocznych kaplic. Zaprojektował kościół i klasztor Sakramentek we Lwowie, a od r. 1744, po usunięciu ze stanowiska Grzegorza Tonderowicza, kierował ich budową. Wykonał projekt i kierował budową kościoła i klasztoru Misjonarzy w Horodence, konsekrowanego w r. 1760, a ok. r. 1755 zaprojektował jego wyposażenie złożone z pięciu ołtarzy i ambony. Autor projektu kościoła w Hodowicy (1751-1758), przypisuje się mu także projekt lub koncepcję dekoracji malarskiej i rzeźbiarskiej we wnętrzu tejże świątyni. Na podst. projektu kościoła w Hodowicy wzniesiono (z niewielkimi zmianami) kościoły w Brzozdowcach (1761-1777), Łopatynie (konsekracja 1772); Rawie Ruskiej (1770-1776), Kołomyi (1762-1772) i Busku (konsekracja 1780); bardzo zbliżony jest także kościół w Buczaczu (1761-1763, wzniesiony przypuszczalnie przez Marcina Urbanika). W latach 1744-1745 najpewniej prowadził prace budowlane w kaplicy Wiśniowieckich w katedrze łacińskiej we Lwowie, polegające m.in. na wymianie posadzki, przemurowaniu krypt i wykonaniu postumentu pod krzyż wieńczący kopułę. Był zapewne tożsamy z Bernardem odnotowanym w „regestrze expensy” prowadzonym od r. 1747 przy budowie kościoła i klasztoru Karmelitów w Rozdole, jednak jego udział w pracach dla tego zgromadzenia pozostaje niewyjaśniony. W r. 1756 wydał opinię o konieczności wzmocnienia fundamentów kolegium jezuickiego we Lwowie. Przypisuje mu się projekt kościoła w Winnikach (początek budowy) 1738, autorstwo przebudowy kościoła Św. Kazimierza we Lwowie (ok.1738-1740) i kościoła parafialnego w Gródku Jagiellońskim (rozpoczęta przed 1741). Zbigniew Homung przypisał mu rozbudowę klasztoru Karmelitów Trzewiczkowych (wraz ze wzniesieniem wieży) oraz fasadę kościoła Św. Marcina, należącego do tegoż zgromadzenia we Lwowie; atrybucji tej nie podjął Piotr Krasny, natomiast skłonił się ku niej Jerzy Kowalczyk; Jakub Adamski postawił ostrożną hipotezę, że twórcą fasady kościoła był albo sam Meretyn, albo artysta z jego najbliższego kręgu.

Merk Walentyn (Falendyn), sztukator, architekt

Pochodził ze Żmigrodu kolo Milcza. Oprócz prac sztukatorskich zajmował się również projektowaniem architektury. Projektował pałace w tulczynie, Romanowie i Mołoczkach

Merlini Dominik (1730-1797), architekt

Architekt pochodzący z Valsoldy. Do Warszawy przyjechał jako młody człowiek, w latach 50. XVIII wieku. Został tu architektem, zawodu uczył się u swojego krewnego Jakuba Fontany. W wieku trzydziestu lat został architektem królewskim i pozostał nim aż do swej śmierci. Stanowisko piastował najpierw za rządów Augusta III, potem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Po śmierci swego krewniaka Jakuba Fontany, w r. 1773 objął urząd naczelnego architekta Rzeczypospolitej. Wg Władysława Tatarkiewicza był autorem projektu pałacu w Pieniakach, zbudowanego ok. r. 1777. Władysław Łuszczkiewicz i Mieczysław Orłowicz bez podstaw źródłowych łączyli z nim projekt kościoła w Krakowcu, wzniesionego w latach ok. 1785-1787. Najprawbdopodbniej był odpowiedzialny za przebudowę zamku w Dubnie. Przypisuje mu się (lub J. Kubickiemu) wzniesienie pałacu Orłowskich w Malejowcach. W r. 1800 wzniósł pałacyk Rakowskich w Onypkowcach.

Merthens Georg Christoph (1843-1917), inżynier

W l. 1891-1893 według jego projektu wzniesiono most na Narwi, na południe od wsi Ryboły.

Metzell Ludwik Chrystian (1764-1848), inżynier wojskowy, architekt

Pochodził z Gdańska. W r. 1781 rozpoczął służbę w korpusie artylerii konnej (,podporucznikiem został w r. 1790, porucznikiem w r. 1791); nobilitowany w r. 1792. Uczestniczył w kampanii ukraińskiej pod rozkazami ks. Józefa Poniatowskiego. W r. 1786 zbudował w Tulczynie most pontonowy. W latach 1795–1806 dla Szczęsnego Potockiego ogród "Zofjówka" pod Humaniem, oraz wybudował pałac i założył ogród w Kisielach.

Mezer Józef, architekt

W 2 poł. w XVIII budowła w Gronie (Horodnicy) pałac dla Antoniego Tyzenhausa. Być moze identyczny z architektem czynnym w Wilnie, który w l. 1766–1771 budował w Wilnie dom poprawy.

Mezmer (Mösmer) Benedykt SJ (1712-1757), budowniczy

Bbudowniczy jezuicki. Wspólnie z Biermanem wzniósł kościół Jezuitów w Mścisławiu w l. 1730-49 (z przerwami, konsekrowany 1752, zewnątrz nadal nieukończony).

Michaelis Józef, architekt

Architekt guberni grodzieńskiej. Przebudował kompleks podominikański w Grodnie w r. 1832. Być może przy współudziale Leopolda Greipela, architekta Białoruskiego Okręgu Szkolnego.

Michajliukow Aleksandr, architekt

Opracował wspólnie z Igorem Rocko plany odbudowy cerkwi unickiej w Witebsku, zrealizowane w l. 2001-2006.

Michajłowski, architekt

Zaprojektował sobór p.w. Aleksandra Newskiego w Prużanie (1864).

Michalak Antoni (1902-1975), malarz

Malarz sztuki sakralnej, portrecista i rysownik. W r. 1936 wykonał obraz do ołtarzyka Najśw. Serca Jezusa w kościele Jezuitów we Lwowie.

Michalski Kazimierz, architekt

W l. 1935-1937 według jego projektów wzniesiono nowy kościoł parafialny w Skrundzie. W tym samym czasie zaprojektował kościól filialny w Rudzie Jaworskiej

Michał Enkinger (Michael Enkinger), architekt

Michał Enkinger (Michael Enkinger), polsko-niemiecki architekt i budowniczy aktywny przed 1521 rokiem w Gdańsku, Elblągu, Wilnie i Kownie. Architekt gdański. Około 1506 pracował u Bernardynów w Wilnie, ok. 1514 czynny przy wileńskim Zamku Królewskim. Był specjalistą od budownictwa obronnego.

Michałkiewicz Filip (ur. 1759), malarz

Krewny malarza Antoniego Gruszeckiego vel Dąbrowskiego, u którego uczył się zawodu. Z czasem został samodzielnym artystą czynnym w Grodnie. Po r. 1788 wykonał polichromię wnętrza w kościele parafialnym w Grodnie.

Michla Johan, architekt

W l. 1857-1864 na podstawie jego projektów wzniesiono nową cerkiew pw. Soboru Najświętszej Bogurodzicy w Doroszowie Wielkim.

Michniewicz Wacław (1866-1944), architekt i inżynier

Autor licznych projektów kościołów, m.in. odbudowy kościoła św. Michała Archanioła w Oszmianie (1900-1908), kościoła Trójcy Świętej w Widzach i kościoła św. Antoniego Padewskiego w Birsztanach, kościoła parafialnego pw. Najśw. Serca Jezusa w Łyskowie (1911), kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia Najśw. Marii Panny i klasztoru Dominikanów (1909-1913), kościoła parafialnego pw. Matki Boskiej Różańcowej w Raduniu (1929-1933) Projektował między innymi Teatr na Pohulance (wspólnie z Aleksandrem Parczewskim), hale targowe w Wilnie, współprojektował meczet w Kownie (1930-1934, wspólnie z Nietykszą).

Mickievicius J., inżynier

W r. 1922 na podstawie jego projektu wzniesiono Bejt Midrasz w Poswolu.

Miechedko T., kamieniarz

Sygnował nagrobek Stefanii Puciatowej (zm. 1912) na Cmentarzu Kalwaryjskim w Mińsku.

Miechowicz Franciszek (1783-1852), architekt

W r. 1834 mianowany profesorem Uniwersytetu św. Włodzimierza w Kijowie, gdzie wykładał geometrię wykreślną, architekturę oraz mechanikę. W r. 1838 był dziekanem fakultetu matematycznego. Zaprojektował, m.in. pałac Bolesława Potockiego w Niemirowie, kościół rzymskokatolicki w Kijowie, dom biskupa łucko-żytomierskiego Kacpra Borowskiego w Żytomierzu, kaplicę dla Konstantego Piotrowskiego w Dryhłowie. Opracował plany powiększenia katedry rzymskokatolickiej w Żytomierzu.

Mieczkowski Władysław, architekt

W latach 1909-1911 według jego projektu do lewego skrzydła pałacu w Bielicy dobudowano dwukondygnacyjną, ośmioboczną wieżę.

Miejski Roman, inżynier

Zaprojektował kaplicę publiczną w Rozworzanach (parafia Wyżniany), wzniesioną w latach 1938-1939.

Mielniczek Iwan z Rybotycz, malarz

Malarz cerkiewny. W r. 1903 wykonał nowy ikonostas do cerkwi filialnej pw. św. Michała Archanioła w Jamnie Górnej.

Mielniczek Władysław, rzeźbiarz

Prowadził pracownię rzeźbiarsko-pozłotniczą we Lwowie, a następnie w Tarnopolu. Wykonał ołtarz do pierwszego kościoła w Chodaczkowie Wielkim (ok. 1890), konfesjonały (wg projektu Jana Klimka), ławki (wg projektu Józefa Białobrzeskiego) oraz figurę Sw. Józef do kościoła Jezuitów w Tarnopolu (ok. 1900), ołtarze do kościoła w Grzymałowie (1906 i 1908), ołtarz gł. i chrzcielnicę (1909) oraz prawdopodobnie ławki i konfesjonał do kościoła w Kołodziejówce (1910), ołtarz gł. do kościoła w Ostrowczyku (1914), ołtarz bł. Andrzeja Boboli dla kościoła przy domu rekolekcyjnym Jezuitów przy ul. Dunin-Borkowskich we Lwowie (1917; wg własnego projektu), chrzcielnicę (1926), ołtarz gł. (1928; wg projektu Wawrzyńca Dayczaka) i stacje Drogi Krzyżowej (1930) do kościoła w Pieniakach, rzeźbione ławki oraz 2 konfesjonały do kościoła w Hanaczowie (1932 lub 1933, wg projektu Michała Łużeckiego) i ołtarz gł. do kościoła w Białohorszczu (1937). W r. 1926 rozpoczął prace nad ołtarzem gł. do kościoła Dominikanów w Czortkowie, wkrótce został jednak zapewne odsunięty od realizacji tego zadania. W r. 1935 odnowił ołtarz gł. w kościele w Potoku Złotym.

Mielniczuk Teodor, architekt

Przygotował plany cerkwi parafialnej pw. Św. Dymitra w Starym Dzikowie, zbudowanej w l. 1904-1906.

Mielnikowicz Iwan, cieśla

W r. 1838 wspólnie z Wasylem Iwanowiczem budował cerkiew w Matkowie.

Mieroszewski Krzysztof (ok. 1600-1679), inżynier

Od r. 1644 sekretarz Władysława IV, Jana Kazimierza, Michała Korybuta i Jana III. Za panowania Sobieskiego pełnił funkcję inżyniera królewskiego. Uczestniczył w fortyfikowaniu Krakowa (1655). Był członkiem komisji fortyfikacyjnej w latach 1659 i 1670. Łączony jest z nim projekt pierwszego dworu w Przeworsku powstałego na przełomie w. XVI i XVII.

Mieszkowski Zygmunt, architekt

W l. 1946-1949 na podstawie jego projektu zbudowano cerkiew pw. Narodzenia NMP w Gródku

Mikler Dionizy (Denis McClair) (1762-1853), architekt

Przyrodnik, architekt krajobrazu pochodzenia irlandzkiego (urodzony w Fairfield, pobliżu miejscowości Athlone, w hrabstwie Roscommon). Absolwent akademii w Dublinie, gdzie studiował botanikę, ogrodnictwo i architekturę. W r. 1788 ukończył studia w Londynie, gdzie zaczął projektować ogrody. W r. 1790 roku przyjechał do Polski, na zaproszenie księżnej Izabeli Czartoryskiej. W czasie swojego wieloletniego pobytu w Polsce stworzył wiele parków i ogrodów miejskich oraz rezydencjalnych, przede wszystkim na terenie Podola i Wołynia. W l. 1790-1792 Dionizy Mikler przebywał na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego. Na zlecenie księżny Lubomirskiej wyjechał do do Dubna, gdzie założył jeden z najsłynniejszych ogrodów na Wołyniu. Pracował dla licznych rodzin arystokratycznych m.in.: Czackich, Korzeniowskich, Potockich, Przeździeckich, Radziwiłłów, Sanguszków.

Mikulicz Helena z Krasickich, architekt-amator

Zaprojektowała nowy pałac Mikuliczów-Radeckich w Lipkach, wzniesiony w r. 1900.

Mikulski Apolinary, architekt

Ok. r. 1907 przygotował projekty budowy nowej kaplicy w pobliżu dworu w Kirjałowcach (niezrealizowane). W 1898 r. według jego projektów przebudowano pn. i część zach. skrzydła klasztornego w Starych Trokach z przeznaczeniem na kościół.

Miler Czesław (1926-2008), architekt

Architekt. W r. 1925 wykonał projekt auli przy klasztorze SS. Najśw. Serca Jezusa we Lwowie. Być może tożsamy z architektem określonym jako Miller - autorem pochodzącego z r. 1931, niezrealizowanego projektu przebudowy klasztoru Zmartwychwstańców we Lwowie. Wraz z Kalikstem Krzyżanowskim zaprojektował kaplicę Józefitek przy ul. Kurkowej we Lwowie, wzniesioną w r. 1932. Pochowany na Cmentarzu Oliwskim w Gdańsku.

Milfeld Johann, rzeźbiarz

W r. 1768 wykonał dekoracyjne konfesjonały w katedrze (kościele pojezuickim) w Grodnie.

Miller (Müller) Mathias (Maciej), malarz i pozłotnik

Malarz i pozłotnik lwowski. W r. 1753 pozłocił ołtarz gł. i 4 ołtarze boczne w kościele Karmelitów Trzewiczkowych w Trembowli. W r. 1753 zawarł kontrakt na pozłocenie ołtarza Pana Jezusa Ukrzyżowanego w krużganku klasztoru Dominikanów we Lwowie. W r. 1758 pozłocił figury autorstwa Jana Gertnera i Jana Jerzego Pinsla z ołtarza Patriarchów w lwowskim kościele Trynitarzy, wtórnie przeniesione do kościoła Karmelitów Trzewiczkowych we Lwowie. W r. 1759 pozłocił ołtarz św. Piotra Regalato w kościele Bernardynów we Lwowie. W r. 1765 zawarł kontrakt na pomalowanie i pozłocenie struktury organów w kościele Bożego Ciała we Lwowie; 26 VIII 1766 podczas tej pracy wywołał pożar, który strawił instrument oraz pokrycie kopuły z latarnią. W r. 1770 posrebrzył drewniany „tron” dla obrazu Matka Boska w ołtarzu gł. katedry łacińskiej we Lwowie; w r. 1772 złocił „ornamenta” (prawdopodobnie stiuki wykonane przez Jana Obrockiego) w tejże świątyni, a w r. 1777 pobierał wynagrodzenie za prace w katedrze. Przed r. 1774 wykonał polichromię wnętrza kościoła parafialnego w Janowie k. Lwowa .

Miller Romuald (1882-1945), architekt

W r. 1908 ukończył ze złotym medalem Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. Był inżynierem powiatowym w Piotrkowie, następnie gubernialnym w Łodzi. Był naczelnikiem wydziału architektonicznego Warszawskiej Dyrekcji Polskich Kolei Państwowych. Zaprojektował dawny dom kultury lwowskich kolejarzy przy ul. Kętrzyńskiego wzniesiony w l. 1930-37 z pewnymi zmianami przez Henryka Zarembę.

Minasiewicz Adolf (1846-1894), architekt

Był autorem projektu dokończenia budowy kościoła Sakramentek we Lwowie, zrealizowanej w latach 1881 lub 1884-1887. W r. 1894 zaprojektował trybuny przy pawilonie gimnastycznym na wystawie krajowej we Lwowie.

Mindowicz Szymon, murarz

Majster murarski z Sieniawy. Prowadził prace murarskie przy budowie kościoła w Milczycach (wzniesiony w latach 1886-1887) oraz kościoła w Rodatyczach.

Minkiewicz Witold (1880-1961), architekt

Architekt, prof. i rektor Politechniki Lwowskiej. W r. 1912, wraz z Władysławem Derdackim, wykonał projekt nr 13, zgłoszony do konkursu na projekt kościoła Św. Anny we Lwowie, który otrzymał II nagrodę. Zaprojektował wolno stojący ołtarz gł. do kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie, zrealizowany w latach 1925-1926, a od r. 1927 kierował pracami remontowymi w tej świątyni. W latach 1926-1929 pod jego kierunkiem, przy udziale Adama Mściwujewskiego, przeprowadzono restaurację kościoła Misjonarzy w Mikulińcach. W r. 1930 wziął udział w konkursie na projekt kościoła Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie we Lwowie, ale praca nie została przyjęta do realizacji. W r. 1935 wydał opinię dotyczącą planowanej rozbudowy kościoła Św. Zofii we Lwowie.

Mioduszewski, malarz

W l. 1790-1791 wspólnie z Wincentym Borkiewiczem wykonywał polichromie w pałacu Chodkiewiczów w Młynowie.

Miś Andrzej, inżynier

W r. 1928 opracował plany odbudowy kościoła parafialnego w Magierowie.

Misiągiewicz Józef, malarz

W l. 1754-1755 wykonał obrazy do ołtarzy w kościele Bernardynów pw. Św. Jana Chrzciciela i św. Anny w Brześciu Litewskim.

Moecklin, ogrodnik

Ogrodnik szwajcarskiego pochodzenia, który w 1. poł. w. XIX przekomponował założenie ogrodowe w Różance.

Mognitycz, architekt

W r. 1974 wraz z architektem Kindzielskim prowadzili restaurację cerkwi w Kątach.

Mokłowski Kazimierz (1869-1905), architekt

Architekt lwowski. W r. 1904, wraz z konserwatorem Fryderykiem Papee, kierował konserwacją i regotycyzacją kościoła w Felsztynie. Był autorem projektu bramy sanatorium w Smodnej, a być może także kaplicy znajdującej się na terenie tego zakładu leczniczego, poświęconej w r. 1910. Zaprojektował dwór Krzeczunowiczów w Bołszowcach, wzniesiony w latach 1927-1929.

Mokłowski Tadeusz, architekt

Brat Kazimierza (1869-1905). W latach 1912-1913 przebudował zamek w Zawałowie.

Molli (Moly, De Molle, Demolle, Di molli, Dimollius) Benedetto SJ (1597–1657), architekt

Benedetto Molli wstąpił do zakonu jezuitów będąc wykształconym w sztuce architektury. Jako zakonny architekt przebywając we Włoszech narysował projekt dla kolegium w Montepulciano oraz kierował budową rzymskiego Collegium Germanicum. Do Polski został wysłany w r. 1633 lub 1634 aby dokończyć prace przy zespole budynków jezuickich w Ostrogu. Podczas swojej obecności w Polsce Molli poza wykonaniem ostatecznego projektu dla kolegium w Ostrogu wykonał rysunki projektowe dla kolegium w Łucku oraz dla rozbudowy kolegium św. Piotra w Krakowie. W l. 1636-164848 wymienił drewnianą konstrukcję czaszy w kaplicy św. Kazimierza przy katedrze wileńskiej.

Monasterscy, rodzina malarzy

Kilkupokoleniowa rodzina malarzy cerkiewnych działających na terenie Galicji, obok Bogdańkich i Pawlikowskich najpopularniejsi malarze ikon i polichromii cerkiewnych.

Monastyrski Iwan, malarz

Malarz cerkiewny. Wykonał nieistniejącą obecnie polichromię cerkwi grekokatolickiej w Woli Wielkiej.

Monite Mikołaj, sztukator

Wykonał dekoracje pałacu Cieszkowskich w Surhowie (ok. 1819).

Mordwinow, architekt

W r. 1860 opracował plany przebudowy klasztoru Bernardynów w Brześciu Litewskim na szpital wojskowy.

Moschetti Giulio (1847-1909), rzeźbiarz

Rzeźbiarz rzymski, wykształcony w Akademi Św. Łukasza, uczeń Adamo Tadolinigo Francesco Podesty. Przed r. 1881 wykonał w rzymskiej pracowni nagrobek Zofii z Paców 1v. Potockiej 2v. Niesiołowskiej.

Moser (Mozer) Zygmunt (1818-1886)

Ludwisarz lwowski. Jego zakład wykonał dzwony do lwowskich kościołów: Św. Jana Chrzciciela (1855, 1859 i 1876), Św. Michała Archanioła (poświęcone w r. 1855) i Św. Łazarza (3 dzwony, poświęcone w r. 1856) oraz do kościołów w Hodowicy (1861), Hałuszczyńcach (1868) [16:103], Łoszniowie (1881) i Sądowej Wiszni (1891: „Maria” i „Mikołaj”). Ponadto przelano i zainstalowano na nowo pęknięty dzwon w katedrze łacińskiej we Lwowie (1882) oraz naprawiono XVII-wieczny dzwon pochodzący z kościoła Dominikanów w Podkamieniu (1883). Zakład wykonał też żeliwną opaskę na kolumnę św. Jana z Dukli, znajdującą się przed fasadą kościoła Bernardynów we Lwowie, w związku z restauracją zabytku w latach 1873-1874 oraz brązowe popiersie Henryka Schmitta, przeznaczone do epitafium, odsłoniętego w r. 1884 w kościele Bożego Ciała we Lwowie.

Möser Johann Georg (1713/14-1780), rzeźbiarz i sztukator

Niemiecki rzeźbiarz i sztukator, ojciec architekta Johanna Georga Mosera (1761-1818). Być może zaprojektował dzwonnicę przy kościele Franciszkanów pw. Matki Boskiej Anielskiej w Grodnie, w l. 1753-1758 odbudowywał (zapewne chodzi o wykonanie nowego wyposażenia) kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (tzw. farę Witoldową) w Grodnie, W l. 1761-65 zbudowany murowany klasztor przy kościele Karmelitów Bosych pw. Podwyższenia Krzyża Św. w Grodnie.

Mösmer (Mezmer) Benedykt SJ (1712-1757), murarz

(ur. 14.03.1712 w Bawarii, zm. w Orszy 16.10.1857), zakonnik, jezuita, murarz. Pracował przy budowach kościołów Jezuitów w Połocku (1733-1745) przy zakładaniu fundamentów kościoła, Faszczówce (1738-1757) i Orszy (1741-1757).

Mostowski Tadeusz Adam Dołęga (1860-1929), architekt

Absolwent Politechniki Lwowskiej. W r. 1894 zaprojektował pawilon amerykański na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie (1894). W r. 1912 zaprojektował bursę dla dziewcząt m. Felicji Boberskiej we Lwowie.

Moszyński August (1731-1786), architekt-amator

Szambelan JKMci. Starosta dymirski, inowłodzki, sieciechowski, stolnik wojsk koronnych (1772-1775). W r. 1784 podróżował przez Niemcy, Pragą do Włoch. Był dyrektorem budowli królewskich oraz pracował nad organizacją policji (1776). Wykonał 3 sygnowane rysunki projektowe kościoła Dominikanów w Tarnopolu, wg których ok. r. 1753 rozpoczęto jego wznoszenie (budowę ukończono wg koncepcji innego architekta). Wykonał 2 (a przypuszczalnie 3) projekty kościoła Misjonarzy w Mikulińcach, wzniesionego w latach 1761-1779, a być może osobiście nadzorował budowę świątyni.

Mrozowski A., kamieniarz

Kamieniarz z Buczacza. Sygnował nagrobek Ewy Marii Sokołowskiej z d. Jaworskiej (zm. 1898) na cmentarzu w Monasterzyskach.

Mściwujewski Adam (1898-1965), architekt

Wykonał rysunki pomiarowe kościoła Misjonarzy w Mikulińcach na potrzeby jego konserwacji, przeprowadzonej w latach 1926-1929 pod kierownictwem Witolda Minkiewicza.

Mucha Jakim, malarz

Prowadził prace budowlane przy cerkwi pw. śś. Piotra i Pawła w Sokalu w r. 1901, według projektu W. Nahirnego.

Muffet, ogrodnik

Müller Michał, architekt

Architekt z Dubna. W r. 1801 wybudował w Satyjowie dwór dla Feliksa Hulewicza, podkomorzego łuckiego.

Müller Stefan, budowniczy

Budowniczy krakowski. l. 1904-1906 budował wg proj. lwowskiego architekt Stefana d'Hautezire'a klasztor Redemptorystów w Maksymówce.

Münnich Tadeusz (1861-1900), architekt

Ukończył politechnikę we Lwowie w r. 1885, gdzie w r. 1891 został asystentem katedry architektury. Od r. 1894 był profesorem Szkoły Przemysłowej we Lwowie. W r. 1887 nadzorował przebudowę kościoła Św. Jana Chrzciciela we Lwowie, prowadzoną przez firmę Jana Lewińskiego wg projektu Juliana Zachariewicza. Autor opracowania z r. 1888 na temat tegoż kościoła.

Müntz Jan Henryk (1729-1790), malarz

Pierwsza wzmianka o pobycie Müntza w Polsce pochodzi z r. 1779. Przebywał on wówczas w Warszawie, skąd wybierał się do Grodna. W Warszawie, dzięki protekcji i pośrednictwu Augusta F. Moszyńskiego sprzedał królowi Stanisławowi Augustowi część swego dzieła o wazach antycznych. W Grodnie rozpoczął służbę wojskową i współpracę z księciem Stanisławem Poniatowskim. W l. 1779-1783 towarzyszył księciu podskarbiemu w podróżach po Polsce i Ukrainie. Zaprojektował pierwotny drewniany pałacyk w Korsuniu Szewczenkowskim (tzw. "Domek Szwajcarski"), wzniesiony ok. r. 1783.

Muradowicz Krzysztof, architekt

Architekt lwowski. Po śmierci Marcina Urbanika w r. 1764 przejął jego zamówienia dla zakonu dominikanów lwowskich. Autor pomiaru kaplicy Domagaliczowskiej przy katedrze łacińskiej we Lwowie.

Mycielska Helena (1906-2008)

Wykonała projekt kaplicy dworskiej w Boryniczach, wzniesionej w r. 1934.

Nagórski Juliusz (Julian) (1887-1944), architekt

Absolwent warszawskiej Politechniki i w Ecole des Beaux Arts w Paryżu. Był uczniem Juliana w Paryżu oraz Miłosza Kotarbińskiego w Warszawie. W r. 1922 odbudował pałac Karola Radziwiłła w Stolinie.

Nahirnyj (Nahirny) Jewhen (Eugeniusz) (1885-1951), architekt

Zapewne na podstawie jego projektu z r. 1923 odbudowano kościół w Chocimierzu (1925). W r. 1942 otrzymał II nagrodę w konkursie na projekt odbudowy cerkwi seminaryjnej Św. Ducha we Lwowie (d. kościół Dominikanek), zniszczonej w r. 1939; projekt nie został zrealizowany.

Nahirny Wasyl (1848-1921), architekt

Architekt. Studiował w Akademii Technicznej w Zurichu (1871-1875), a po jej ukończeniu przez wiele lat pracował w Szwajcarii. W r. 1882 powrócił do Lwowa gdzie rozpoczął działalność projektową. Był niezwykle płodnym architektem, zaprojektował ok. 200 cerkwi murowanych i drewnianych na terenie Galicji. Od r. 1906 współprojektował wraz z synem Jewhenem.

Naramowski Wacław, malarz

W l. 1891-1893 namalował obraz Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej do kościoła parafialnego w Świsłoczy Wielkiej.

Narbutt Teodor (1784-1864), inżynier wojskowy

Badacz dziejów Litwy, bibliofil, inżynier wojskowy. W latach 1846-1852 zaprojektował i wybudował kościół w Ejszyszkach pw. Wniebowstąpienia Pańskiego. Autor klasycystycznej bramy w zespole Wizytek w Wilnie.

Narębski Stafan (1892-1966), architekt

Studiował w Instytucie Inżynierii Cywilnej w Petersburgu (1916). Po studiach pracował jako technik w instytutach wojskowych w Kijowie i Witebsku. Po odzyskaniu niepodległości przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował Biurze Projektowym Gmachów Reprezentacyjnych (1918-1921). Kontynuował studia inżynierskie na Politechnice Warszawskiej. W r. 1928 wyjechał do Wilna, gdzie objął funkcję architekta miejskiego, którą pełnił do wybuchu II wojny światowej. W tym czasie powstały m.in. szkoła na Antokolu (1930-1931), pałac Arcybiskupi, renowacja ratusza i Pałacu Prezydenckiego. Od r. 1935 roku prowadził wykłady zlecone na Uniwersytecie Stefana Batorego. W r. 1937 roku otrzymał stanowisko profesora i kierownika Katedry Projektowania Wnętrz na Wydziale Sztuk Pięknych. Prowadził też wykłady dotyczące budownictwa wiejskiego na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. W r. 1933 zaprojektował kaplicę grobową Tyszkiewiczów przy kościele w Landwarowie. Po r. 1924 zaprojektował ołtarz głowy do kościoła Trynitarzy na Antokolu w Wilnie.

Nastarynec Iwan z Krasnego, cieśla

W r. 1838 wspólnie z cieślą Onufrym Ułyńcem wybudował cerkiew w Jablonowie.

Nastasynec Wasyl, cieśla

Cieśla z Krasnego. W r. 1850 budował nową cerkiew w Krasnem.

Nebolsin Wasilij Fiodorowicz (1822-1900), architekt

Rosyjski inżynier, architekt. Czynny radny stanu (od 1886). Moskiewski architekt prowincjonalny (1860-1862). W r. 1879 wraz z Iwanem Ignatjewiczem Kalenkiewiczem rozpoczął budowę nowego kościoła katolickiego w Prużanie według własnego projektu.

Negroni Paweł zw. Murzyn, murator lubelski

Murator lubelski, w 1. poł. XVIII nadzorował prace nad budową ufortyfikowanego zamku Radziwiłłów w Białej Podlaskiej wg proj. Aleksandra Ludwika Radziwiłła.

Neuburger Jan, budowniczy

Budowniczy z Doliny. W r. 1908 zaprojektował kaplicę dla kolonistów niemieckich w Mizuniu Nowym.

Neuhoff Stefan (ur. 1884), inżynier

Urodzony w r. 1884 w Stryju. Ukończył Wydział Inżynierii w Politechnice Lwowskiej. W latach 1909-1910 był asystentem przy Katedrze Budownictwa Wodnego I. w Politechnice Lwowskiej. Później, aż do wybuchu wojny światowej zajęty był w biurze melioracyjne b. Wydziału Krajowego przy projektach regulacji rzek i obwałowania rzeki i przy budowie obwałowania rzeki Wisły powyżej Krakowa. Biorąc udział w wojnie światowej, dostał się do niewoli rosyjskiej i dopiero w r. 1921 powrócił do pracy zawodowej. W latach 1921-1922 pracował w Okręgowej Dyrekcji Robót Publicznych w Krakowie, a przez 5 miesięcy zajęty był w charakterze głównego referenta technicznego w Okręgowej Dyrekcji Odbudowy Polesia. Od r. 1922 został profesorem Państwowej Szkoły Przemysłowej w Bielsku. Nadzorował budowę kościoła parafialnego w Tarnopolu, wznoszonego w latach 1903-1908; zaprojektował cokół i ankrowanie kościoła oraz ryngraf z wizerunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej do tegoż kościoła. Kierował wykonaniem lub naprawą schodów prowadzących do kościoła Jezuitów w Tarnopolu (1907) i bliżej nieokreślonymi pracami budowlanymi przy rezydencji Jezuitów tamże. Od r. 1931 prowadził budowę kościoła Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie we Lwowie, przedkładał własne szczegółowe projekty i wykonywał obliczenia statyczne.

Neumann Johann Wilhelm Carl (1849-1919), architekt i historyk sztuki

Historyk sztuki i architekt, profesor Politechniki w Rydze. Około r. 1900 budował pałac w Józefowie zaprojektowany przez właściciela majątku Bohdana Szachno. Za główne dzieła Neumanna uważa się kościół Niepokalanego Poczęcia w Dyneburgu, kościół luterański w Dyneburgu oraz Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki w Rydze.

Neunhertz Georg Wilhelm (1689-1749), malarz

Malarz i freskant. Był synem malarza Christiana Neunhertza oraz Anny Elisabeth Willmann, córki malarza Michaela Willmanna. Jego nauczycielem był Michael Willmann, a po jego śmierci w roku 1706 – pasierb Willmanna Jan Krzysztof Liszka. W r. 1733 wykonał malowidła kopuły kościoła pw. Najświętszej Marii Panny i św. Mikołaja w Lądzie nad Wartą, w r. 1736 dekorację sklepień biblioteki w klasztorze augustiańskim w Żaganiu, niektóre dekoracje w kościele Matki Boskiej Łaskawej w Krzeszowie, w r. 1740 wykonał polichromie kopuły w kościele Reformatów pw. śś. Józefa i Antoniego Padewskiego w Boćkach. w l. 1743-1744 freski w kościele Wniebowzięcia NMP klasztoru na Strahowie w Pradze, w r. 1745 wystrój sali balowej zamku w Rydzynie.

Neussner, inżynier

Od r. 1786 kierował budową nowego murowanego kościoła w Czerniowcach (1784-1814).

Niedźwiecki Józef (ur. 1806), malarz

Malarz krakowski. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Józefa Peszki w latach 1829–1832. W r. 1862 wykonał eklektyczne malowidła ornamentalne w kościele filialnym w Kosienicach.

Nielubowicz Bronisław (1880-1995), inżynier

Absolwent Wydziału Architektury Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1907), następnie radca budowlany w starostwie Brzeskim, później architekt wojewódzki. Prowadził budowę kościoła w Kamieńcu Litewskim w r. 1926 według projektu architekta Zdzisława Mączyńskiego. Ok r. 1927 sporządził plany kościoła parafialnego Peliszczach (poświecony 1934).

Niemaann George (1841-1914), architekt

Studiował w Instytucie Politechnicznym w Hanowerze (1860-1864). W l. 1884-1885 uczestniczył w wyprawie archeologicznej Karola Lanckorońskiego do Azji Mniejszej. Zaprojektował pałac Lanckorońskich w Chłopach.

Niemirowski Marian Franciszek MIC (1734-1795), malarz

Malarz mariański. Autor wielu polichromii i obrazów w kościołach na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego, m.in. w. Raśnej, Puszczy Korabiowskiej, Wołpie, Seroczynie, Woźnikach, Miedniewicach, Goźlinie, Mariampolu i w Wilnie. W r. 1773 namalował freski na sklepieniu nawy kościoła Franciszkanów w Wilnie.

Nietyksza A., architekt

W l. 1930-34 wspólnie z Wacławem Michniewiczem zaprojektował nowy meczet w Kownie.

Nieziemkowski Jan, sztukator

Sztuator wileński. W l. 1750-1755 pracował wraz z Franciszkiem Pryszczyńskim, Johannem Kiernerem, Frantz Joseph Steinbuchlem przy wznoszeniu 13 murowanych ołtarzy w kościele Jezuitów pw. Św. Kazimierza w Wilnie.

Nikodemowicz Marian (1890-1952), architekt

Architekt lwowski. W r. 1925 zwyciężył w konkursie na projekt kościoła w Brzuchowicach, wzniesionego w latach 1925-1939.

Nonhardt Piotr (zm. 1633), budowniczy

Budowniczy niderlandzkiego pochodzenia czynny w Wilnie.Budowniczy królewski na. Był użytkownikiem licznych starostw otrzymanych za udział w wojnie przeciwko Moskwie i Szwedom. W r. 1590 otrzymał indygenat. Zajął się budową pałacu w Wilnie po pożarze (1610). Otrzymał przywilej królewski na założenie cechu murarzy i stolarzy w Wilnie. Wybudował zamek w Gojcieniszkach (1611- 1612). Kierował budową kaplicy św. Kazimierza przy katedrze wileńskiej (1623-1631).

Norblin Józef (1859-1927), budowniczy, kamieniarz

Syn Jana Piotra Sylwina, prawnuk Jana Piotra Norblina de la Gourdame. Był budowniczym oraz właścicielem zakładu kamieniarskiego przy cmentarzu Powązkowskim. Autor nagrobka rodziny Dziekońskich na cmentarzu rzymskokatolickim w Tykocinie.

Noskiewicz Tadeusz (1892-1959), architekt

Architekt. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1922). Pracownik Wydziału Technicznego Magistratu miasta Stanisławowa. Inspektor Nadzoru Robót Budowlanych w Wydziale Budowlanym MBP w Warszawie (1950-53). Autor projektów drewnianych kaplic w Porohach (parafia Sołotwina; zbudowana 1934, konsekrowana 1937) i Tyśmieniczanach (parafia Wołosów; 1937). Miał prowadzić budowę plebanii w Otyni (według projektu Ferdynanda Petelenza, 1939, niezrealizowany). Pochowany na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.

Noskow, architekt

W r. 1845 zbudował kościół parafialny w Kobryniu.

Nowakowski Kazimierz, mistrz murarski

W r. 1752 pracował przy kościele Jezuitów w Samborze, rok później podpisał kontrakt na prace murarskie w zakrystii tamtejszego kościoła [5:189]. Od r. 1760, wraz z pomocnikami: Jędrzejem Woynarowiczem, Aleksandrem Czaykowskim, Tomaszem Lombardynem i Walentym Motykiewiczem, prowadził budowę szkoły przy kościele, wg projektu ks. Józefa Karsznickiego SJ.

Noworyta Jan (ok. 1875-1950), architekt

Architekt. Brat architektów Tadeusza Noworyty (1899-??) i Władysława Noworyty (1882-??). Absolwent Szkoły Przemysłowej w Krakowie (1896). Autor niezrealizowanego projektu kościoła w Wołkowie (1912-1913). Kierował budową kościoła Św. Elżbiety we Lwowie (od 1904; sprawował nadzór architektoniczny nad budową kościoła parafialnego w Kamionce Strumiłłowej (od 1910). Autor gmach Banku Gospodarstwa Krajowego, ul. Mickiewicza 3, Katowice (1928-30) - współautor Stanisław Tabeński.

Nowosielski Jerzy (1923-2011), malarz

W l. 1942-1943 podczas ikonopisarstwo w unickiej Ławrze Uniowskiej św. Jana Chrzciciela. W l. 1945-1947 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. o Był związany był z kręgiem przyszłej Grupy Krakowskiej. Od r. 1976 był profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zafascynowany liturgia i sztuką wschodnią. Malarz ikon i monumentalnych kompozycji ściennych. Autor m.in. dekoracji w cerkwi w Gródku (1952-1958) i Michałowie (1954-1956).