Artyści

Liśnicki Izrael ben Mordechaj, malarz

Liśnicki Izrael ben Mordechaj, malarz

Izrael Liśnicki, syn Jehudy (Lejba) ha-Kohena z Jaryczewa, malarz żydowski, twórca polichromii w synagogach w Gwoźdźcu (ukończył tam pracę nad kopułą w 1729) i w Chodorowie (2 poł. w. XVII).

Lisowski K., rzeźbiarz

Stolarz lwowski. W r. 1776 wykonał konfesjonały do katedry łacińskiej we Lwowie. Zapewne identyczny z autorem ołtarza głównego w kościele Reformatów w Przemyślu.

Lisowski Władysław (1884-1970), malarz i połzotnik

Malarz i pozłotnik. W r. 1928 namalował obraz Św. Teresa od Dzieciątka Jezus, umieszczony na mensie ołtarza św. Tekli w kościele Franciszkanów (d. Kapucynów) we Lwowie, a w latach 1934-1936 odnowił część obrazów ołtarzowych w tejże świątyni. W latach 1937-1938 wykonał malowidła na ścianach kościoła w Kalinowie. W r. 1940 wykonał polichromie w kościele w Szymbarku k. Gorlic i namalował obraz Św. Jacek przeznaczony do ołtarza gł. w kościele w Będziemyślu koło Sędziszowa Małopolskiego.

Ljuszyn, architekt

W r. 1880-1890 na podstawie jego projektów wzniesiono seminarium prawosławne z kaplicą św. Leontiusza w Chlmie.

Locci Agostino (1601-1660), architekt

Jest jednym z domniemanych autorów projektu, zaadaptowanego na potrzeby budowy kościoła i klasztoru Kapucynów (później Franciszkanów) we Lwowie, wzniesionych w latach 1709-1718.

Logau Jacob de, architekt, inżynier wojskowy

Architekt i inż. wojskowy. W r. 1726 wykonał projekt przebudowy pałacu Potockich w Nowosiółkach Zahalczyckich. Na przełomie trzeciej i czwartej dekady w. XVIII był aktywny w Brzeżanach, gdzie w r. 1726 przygotował castrum doloris i dekoracje okazjonalne związane z pogrzebem Adama Mikołaja Sieniawskiego, w latach 1728-1730 zbudował kaplicę nagrobną tegoż magnata przy kościele zamkowym, W latach 1729-1740 prowadził prace przy umocnieniach zamkowych, a w r. 1730 wymienił dach na kościele Bernardynów (którego być może był również projektantem). Ponadto w r. 1726 prowadził remont, a następnie w latach 1738-1740 rozbudowę zameczku myśliwskiego w leżącym nieopodal Brzeżan Raju. W r. 1730 przygotował projekt drewnianego kościoła w Bursztynie. Być może był również twórcą projektu pałacu w Czyżowie Szlacheckim

Lorentz (Lorenc), architekt

W r. 1753 wniósł dwór Michała Grocholskiego w Tereszkach. Być może identyczny z Lorentzem (lorencem), który w kon. w. XVIII wzniósł pałac Grocholskich w Woronowicy.

Lorenz Karol, architekt

Przypisuję mu się wzniesienie pałacu w Pługonianach (1879). T.S. Jaroszewski za architekta pałacu uważa pruskiego architekta Friedricha August Stülera.

Losy de Losenau (Losen) L. Ch., architekt cyrkularny, inżynier

Architekt cyrkularny, inżynier, występujący także jako Losy de Losen. W l. 1795-1828 zbudował kościół pw. św. Stanisława Kostki (dawną cerkiew pw. św. Mikołaja) w Hrubieszowie.

Lubowidzki, architekt

W 2 ćw. w. XIX zaprojektował elewacje ogrodową pałacu Moszyńskich w Berszadzie.

Luft Henryk (1877-1934), budowniczy

Przekształcił projekt inż. Ławronkowa na kościół pw. Matki Boskiej Anielskiej w Czarnej Wsi Kościelnej., zbudowany w l. 1913-1921.

Lundwall, budowniczy

Budowniczy pochodzący ze Śląska. W r. 1908 dobudował lewe skrzydło pałacu Lanckorońskich w Rozdole.

Luneburg, architekt

Architekt pochodzący z Rygi. Ok. r. 1850 wzniósł pałac w Barbarowie.

Lurje M., inzynier

Żydowski inżynier, projektant Synagogi Chasydów w Birżach (1938 r.)

Lutnicki Leon, geometra i budowniczy

Geometra i budowniczy w Nieświeżu za Karola Radziwiłła "Panie Kochanku". Budował pałacyk w Albie pod Nieświeżem (1778), przygotował iluminację w Nieświeżu z okazji powrotu Hieronima i Zofii Radziwiłłów (1780), wykonał projekt zwierzyńca, kanałów albańskich, altany, rezydencji letniej w Nieświeżu dla Karola Radziwiłła (1783), projekt sali Królewskiej na zamku nieświeskim (1786), wybudował oficynę i przebudował pałacu w Słucku (1790).

Lutomski Ryszard, architekt

Opracował, wspólnie z Mirosławem Sarzyńskim projekt przebudowy stajni w zespole dworskim Roskoszy na cele hotelowe (2000-2001).

Łabużek Marian, architekt

W r. 1937 współpracował z Wacławem Rembiszewskim i Zbigniewem Solawą przy wykonaniu projektu nr 21, który został zgłoszony do konkursu na projekt kościoła Św. Wincentego a Paulo we Lwowie i zdobył nagrodę Ill. W r. 1939 wykonał projekt murowanej kaplicy w Winogradzie (parafia Otynia); projekt najpewniej nie został zrealizowany.

Ładoński Kazimierz, malarz

Malarz z Żukowa. W r. 1718 namalował obraz Koronacja Matki Boskiej, umieszczony w ołtarzu gł. w kościele w Otyni (obecnie w kościele w Ligocie Książęcej.

Łagocki Jan, pozłotnik

Pozłotnik lwowski. W r. 1859 pozłocił ołtarz gł. i ambonę w kościele w Czyszkach. W maju r. 1870 sporządził kosztorys uzupełnień pozłotniczych dekoracji rzeźbiarskiej i ornamentalnej ołtarza gł. w kościele Bożego Ciała we Lwowie; prace ukończył przed r. 1877.

Łagowski Henryk Andrzej, malarz

Był absolwentem Politechniki Lwowskiej, gdzie ukończył kierunek architektura. Był również z zawodu artystą malarzem. Z prac sygnowanych zaprojektował i wykonał polichromowany fryz o motywach medalionów z popiersiami królów polskich w loggi na piętrze tzw. Bramy Wazów na Wawelu w Krakowie - w roku 1919. Na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 r. wystawił wspólnie z Janem Golińskim (jako współautor) pawilon Związku Hut Szklanych. Zrealizowany pawilon uzyskał II nagrodę w konkursie. W latach 1920-1921 zatrudniony na stanowisku konserwatora okręgowego w Lublinie. Po r. 1920 wykonał polichromię wnętrza katedry w Grodnie.

Łagusz Zenowij, architekt

Wykonał projekt konserwacji kościoła Misjonarzy w Mikulińcach, na którego podstawie przed r. 1996 przeprowadzono częściowy remont świątyni, w tym dachu i hełmu wieżowego. Autor projektu wież flankujących fasadę kościoła Karmelitów Trzewiczkowych w Trembowli.

Łańcucki Adam, budowniczy

Budowniczy z Sieniawy. Prowadził budowę kościoła w Derżowie (1895-1897; wg projektu Jana Dolińskiego) oraz prace murarskie przy budowie zakładu SS. Miłosierdzia w Czortkowie (1896-1897). W 1. dekadzie w. XX pod kierunkiem Zbigniewa (?) Rzepeckiego najpewniej brał udział w budowie kościoła w Bryńcach Zagómych. W latach 1907-1911, wg projektu typowego Tadeusza Obmińskiego, kierował budową kościoła Matki Bożej „na Zameczku" w Bełzie. Z jego osobą można ostrożnie wiązać powstanie kościoła w Brześcianach, wzniesionego w latach 1912-1914. W latach 1926-1928 prawdopodobnie prowadził budowę kaplicy-pomnika w Dytiatynie. Być może on (lub Władysław Łańcucki) budował kościół w Nowosiółce-Bekerowie (1909-1911).

Łańcuckij Franc (Franz, Franciszek), budowniczy

Prowadził budowę cerkwi pw. Św. Mikołaja w Wysocku Wyżnym (1890).

Łania Bieła, architekt

Zaprojektowała nowy kościół w Mołczadzi (wzniesiony 1995).

Łapyczak S., architekt

Zaprojektował nową cerkiew w Oparach, wzniesiona w l. 1989-1990.

Łastowski Hieronim, inżynier

Zaprojektował dwór Puszkinów w Markucicach, wzniesiony 1867.

Ławriwskij (Ławrowski) Hrihoryj, mistrz ciesielski

Mistrz ciesielski z Przemyśla. Wspólnie z bratem (?) Łazorem wzniósł cerkiew pw. św. Mikołaja w Dołżycy.

Ławronkow, inż.

Zaprojektował kościół pw. Matki Boskiej Anielskiej w Czarnej Wsi (1913). Kościół ukończono w l. 1919-1921 według zmienionych projektów przez Henryka Lufta.

Łazarski, budowniczy

Budowniczy z Tatarowa. W latach 1903-1906 wg projektu Juliusza Wojciecha Bełtowskiego prowadził budowę kaplicy publicznej w Worochcie. W r. 1911 wykonał projekt i kierował budową kaplicy publicznej w Tatarowie. Był autorem projektu kaplicy publicznej w Tułukowie.

Łaziej Tadeusz, malarz

W r. 1938 współpracował z Tadeuszem Wojciechowskim przy wykonaniu malowideł ściennych w prezbiterium kościoła w Zydaczowie: Wniebowzięcie Matki Boskiej, Pieta pod krzyżem z aniołami i dwiema świętymi niewiastami oraz Wjazd Jana III do Żydaczowa w r. 1676.

Łebeda Walery, malarz

W r. 1938 współpracował z Tadeuszem Wojciechowskim przy wykonaniu malowideł ściennych w prezbiterium kościoła w Zydaczowie: Wniebowzięcie Matki Boskiej, Pieta pod krzyżem z aniołami i dwiema świętymi niewiastami oraz Wjazd Jana III do Żydaczowa w r. 1676.

Łobos Antoni (1903-1945), architekt

W r. 1933 ukończył wydział architektury politechniki lwowskiej z dyplomem inżyniera architekta. W r. 1932 rozpoczął pracę w Dyrekcji Robót Publicznych we Lwowie, a następnie w Funduszu Kwaterunku Wojskowego w Gródku Jagiellońskim. Do r. 1939 pracował w Zarządzie Miejskim we Lwowie Wykonał (być może przy udziale Janusza Witwickiego i Mariana Osińskiego) projekt wieży i aranżacji partii frontowej kościoła Bernardynek we Lwowie, realizowany od r. 1936 do wybuchu II wojny światowej. W r. 1938 wraz z Ottonem Fedakiemi Janem Schwarzem wykonał projekt nr 15, zgłoszony do konkursu na projekt nowego kościoła w Kołomyi, który zajął III miejsce. Odnowił ratusze w Samborze i Rawie Ruskiej, wzniósł willę na Żelaznej Wodzie pod Lwowem, odnawiał kamienice w Przemyślu i Żółkwi. Współpracował przy projekcie restauracji zamku w Olesku.

Łobos Ignacy, rzeźbiarz

Rzeźbiarz z Drohobycza. Autor nagrobków rodziców Brunona Schultza na cmentarzu w Drohobyczu. W Truskawcu wykonał sygnowaną rzeźbę Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej przed fasadą kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NPM.

Łopieńscy bracia (Feliks i Grzegorz), metaloplastycy

Współwłaściciele warszawskiego zakładu odlewniczego. W r. 1926 firma, wg projektu Bronisława Wiktora, wykonała mosiężne żyrandole do kościoła Jezuitów we Lwowie.

Łotocki Paweł, architekt

Architekt z Radziechowa. W r. 1927 przygotował projekty budowy cerkwi w Dmytrowie.

Łotowski Józef, malarz

Wykonał polichromię w kościele pw. śś. Jana Chrzciciela i Szczepana Męczennika w Choroszczy wspólnie z Aleksandrem Weisem (l. 70 w. XX.) oraz polichromię w kościele w Niewodnicy Kościelnej (l. 70. w. XX).

Łoziński, inżynier

W . 1874-1877 prowadził budowę cerkwi w Rybołach.

Łoziński Michał, malarz

W r. 1857 wykonał malowidła ścienne w kościele w Czyszkach k. Lwowa i w kościele Franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej. W r. 1863 (?) przemalował freski w kościele Karmelitów w Sąsiadowicach.

Łuba Teofil, budowniczy

W l. 1901-1902 prowadził budowę kaplicy cmentarnej pw. Św. Stefana na Rosi, na pocz. XX wieku budował wg własnych planów dwór w Linowie, Koniuhach (z Romanem Bronicą), w Skarbcu (tylko projekt), przebudował pałac w Podorosku.

Łukaszewicz, malarz

Na przełomie XIX/XX w. dekorował wnętrza pałacu Ilińskich w Romanowie.

Łukaszuk Piotr z Ryboł, budowniczy

W r. 1948 prowadził remont kaplicy na Pietraszkach w Rybołach.

Łukasz z Preszowa (Lukas murator de Aperias) (zm. 1541)

Falczewski, biskup łucki i brzeski, pozywa wdowę po nim o zwrot pewnej sumy ze spadku po zmarłym, ponieważ Łukasz, zawarłszy z biskupem ugodą o zbudowanie i ozdobienie pałacu królewskiego i innych gmachów na zamku łuckim i otrzymawszy całą sumę ugodzoną za te roboty, budowy nie dokończył przed śmiercią.

Łuszczkiewicz Antoni (1838-1886), architekt

Studiował architekturę w Instytucie Technicznym w Krakowie oraz na politechnikach w Wiedniu i w Berlinie. Po powrocie do kraju wstąpił na służbę rządową w Namiestnictwie. Po złożeniu egzaminu na stopień inżyniera cywilnego osiadł w Krakowie. W r. 1882 wykonał projekt konwiktu i kolegium Jezuitów w Chyrowie i aż do śmierci nadzorował tam prace budowlane.

Łuszpiński Aleksander (1878-1944), architekt

Architekt i malarz lwowski. W ostatnim trzydziestoleciu poprzedzającym I wojnę światową był aktywny w Stanisławowie.

Łużecki Michał (1868- ok. 1939), architekt

Architekt. Kierownik Urzędu Budownictwa Miejskiego we Lwowie. Autor (wraz z Juliuszem Hochbergerem) projektu przebudowy kościoła Bernardynek we Lwowie, wykonanej w r. 1898, projektu prospektu organowego do kościoła Św. Mikołaja we Lwowie (1899) oraz projektu przebudowy tejże świątyni, którą kierował w latach 1902-1903. Opracował projekt „Bez przesady”, zgłoszony w r. 1903 do pierwszego konkursu na projekt kościoła Św. Elżbiety we Lwowie. W r. 1919 wraz z Wincentym II Rawskim przygotował szkicowe propozycje planów kościoła Misjonarzy przy ul. Dwernickiego we Lwowie. W latach dwudziestych w. XX być może wykonał projekt przebudowy kościoła Św. Anny we Lwowie. W r. 1923 wykonał kosztorysy generalnego remontu elewacji klasztoru Dominikanów we Lwowie. W r. 1925 nadzorował gruntowną renowację fasady kościoła Jezuitów we Lwowie, przeprowadzoną przez firmę Michała Kustanowicza i Rudolfa Jarosza [20:88]. W r. 1926 wg jego projektu przystąpiono do nadbudowy II p. nad wsch. skrzydłem klasztoru oraz chórem klasztornym i zakrystią kościoła Franciszkanów (pierwotnie Kapucynów) we Lwowie, a także wybudowano nowy, dwupiętrowy pawilon, w którym umieszczono refektarz i bibliotekę. Zaprojektował ławki i konfesjonały do kościoła w Hanaczowie, wykonane w r. 1932 lub 1933 przez Władysława Mielniczka. W r. 1936 opracował pierwszy (zmieniony przez Wawrzyńca Dayczaka) projekt tymczasowego klasztoru Franciszkanów i kaplicy w Kozielnikach pod Lwowem, a następnie został kierownikiem technicznym budowy tego kompleksu. Zmarł po r. 1939.

Łysakowski, malarz

W r. 1874 pozłocił ołtarz w kaplicy Św. Jana Nepomucena na terenie cmentarza dominikańskiego w Podkamieniu.

Łyszpynskyj Oleksandr, architekt

W r. 1923 przygotował projekt odbudowy cerkwi w Komarnie (niezrealizowany).

M-Saranczuk-M., kamieniarz

Kamieniarz. Na cmentarzu w Zaleszczykach małych znajduję się sygnowany przez niego "M-SARANCZUK-M" nagrobek Edmunda Sagera (zm. 1934).

Maciołowski Juliusz, inżynier

Inżynier z Mokrzan. W latach 1934-1935 kierował budową kościoła w Stupnicy Polskiej, realizowanego wg projektu Aleksandra Krzywobłockiego, a także opracował projekt ołtarza gł. dla tejże świątyni.

Maculewicz Cyprian (ur. 1830), architekt

Syn Franciszka. Słuchacz wolny Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W r. 1884 rozbudował przytułek Żydowski w Wilnie.

Mączeński Zdzisław (1878-1961), architekt

Absolwent Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie. W r.1918 otrzymał dyplom inżyniera na Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu, a w r. 1927 dyplom inżyniera – architekta na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracę zawodową rozpoczął w r. 1897 roku w biurze restauracji katedry na Wawelu, pod kierunkiem Sławomira Odrzywolskiego. W l. 1900–1915 pracował w biurze Józefa Dziekońskiego w Warszawie, gdzie brał udział w projektowaniu 70 kościołów oraz wykonał 39 projektów budowlanych. Od r. 1906 poza uczestnictwem w zespole Józefa Dziekońskiego podjął własną pracę, projektując i realizując kościoły, m.in. w Limanowej (1909, realizacja 1910–1918), św. Szczepana w Krakowie (1926), szkoły i budynki użyteczności publicznej.

Mączyński Franciszek (1874-1947), architekt

Studiował w Krakowie w Wyższej Szkole Przemysłowej i Akademii Sztuk Pięknych oraz w Wiedniu i Paryżu, gdzie otrzymał szereg nagród na konkursach. W r. 1903 wraz z Tadeuszem Stryjeńskim wykonał projekt,,Marka Pocztowa”, który zdobył II nagrodę w pierwszym konkursie na projekt kościoła Św. Elżbiety we Lwowie, a jego autorzy zostali zaproszeni do udziału w ściślejszym konkursie. W r. 1905 wykonał niezrealizowany projekt kaplicy publicznej w Żabiem. Zaprojektował tabernakulum do ołtarza gł. w kościele Jezuitów we Lwowie, wykonane w latach 1911-1912 przez Walentego Jakubiaka. Wr. 1913 poprawił i opracował przeznaczony do realizacji projekt autorstwa Stanisława Dydka na budowę kościoła przy domu rekolekcyjnym Jezuitów przy ul. Dunin-Borkowskich we Lwowie. W r. 1930 wziął udział w konkursie na projekt kościoła Matki Boskiej Ostrobramskiej na Łyczakowie we Lwowie, a w r. 1937 w konkursie na projekt kościoła p.w. Św. Wincentego a Paulo we Lwowie. W r. 1939 zaprojektował ołtarze boczne dla kościoła Karmelitów Bosych na Persenkówce pod Lwowem i zlecił ich wykonanie firmie Trębeckiego w Krakowie (z powodu wybuchu wojny nie doszło do ich realizacji).

Maerz Karl, budowniczy

Budowniczy we Lwowie. Miał być dyrektorem “Dyrekcji budownictwa". W r. 1779 projektował przeróbkę kolegium, jezuitów na pomieszczenie dla wszystkich, władz sądowych. Był autorem planu budynku urzędu odbwodowego. Budował kasyno Hechta we Lwow, na miejscu którego stanął gmach sejmu (później uniwersytetu).

Magdzierczyk Cyryl CSsR, rzeźbiarz (?)

W r. 1907 wykonał jeden z ołtarzy do kościoła Redemptorystów w Maksymówce.

Mahalewskyj Jurij, malarz

W l. 1926-28 ozdobił malowidłami wnętrze cerkwi pw. Zaśnięcia Matki Boskiej w Olesku.

Maik Maciej, budowniczy

Budowniczy zakonny czynny przy budowie kościoła jezuitów w Łucku pod kierunkiem Benedetta Maino SJ (1610-1639) i kościele w Ostrogu wspólnie z Benedetto Mollim (1629).

Majerski Ferdynand (1832-1921), rzeźbiarz

Rzeźbiarz, właściciel zakładu snycerskiego i kamieniarskiego w Przemyślu, ojciec Stanisława. Rozgraniczenie jego własnych prac od realizacji warsztatowych (szczególnie w przypadku dużych realizacji) jest niemożliwe. W r. 1871 wraz z malarzem Antonim Kaczmarskim odnowił wnętrze kościoła w Felsztynie, wykonując m.in. rzeźby i złocenia ołtarza św. Anny. W r. 1898, zapewne z pomocnikami, odrestaurował ołtarz gł. w kościele Bernardynów (pierwotnie Jezuitów) w Samborze. Ok. r. 1891 opracował projekty ołtarzy, ambony i drzwi do kościoła w Kochawinie, które nie zostały zrealizowane. Wykonał ołtarz gł. w kościele w Truskawcu (1887-1888), figurę Anioł Stróż, umieszczoną na szczycie ryzalitu bramnego od strony dziedzińca w Zakładzie Wychowawczym Jezuitów w Chyrowie oraz figurę Matka Boska z Lourdes (1890) w sztucznej grocie na terenie tegoż zakładu. Jego zakład wykonał: ołtarz gł. oraz ołtarze w ramionach transeptu w kościele Bernardynów w Gwoźdźcu (1890-1892), prace kamieniarsko-rzeźbiarskie związane z neogotyckim przekształceniem prezbiterium katedry łacińskiej we Lwowie (1892-1899), ołtarz w kaplicy przydrożnej Św. Barbary w Samborze (ok. 1895), ambonę w kościele w Miżyńcu (w. XIX/XX), ołtarz gł. i figurę Chrystusa Ukrzyżowanego (1899-1900) oraz 6 ołtarzy bocznych (1901) w kościele Reformatów przy ul. Janowskiej we Lwowie, nagrobek Franciszka Ksawerego Saneckiego (1900) na cmentarzu w Radochońcach, ołtarz w kaplicy Różańcowej przy kościele w Chodorowie (1901), ołtarze Matki Boskiej Różańcowej i Najśw. Serca Jezusa oraz konfesjonały w kościele parafialnym w Stryju (1906), obelisk nagrobny Tadeusza i Krystyny Neymanowskich na cmentarzu w Myślatyczach (1919?). W r. 1901 przeprowadził „gruntowną restau- rację” kaplicy Chrystusa Miłosiernego (wraz z ołtarzem) w kościele Św. Michała Archanioła we Lwowie, a w r. 1903 prowadził prace kamieniarskie w kościele Sakramentek we Lwowie, w związku z ustawieniem nowego ołtarza gł. autorstwa Władysława Sadłowskiego.

Majerski Stanisław (1872-1926), architekt

Architekt przemyski, syn Ferdynanda. Autor projektów kościołów w Borysławiu-Tustanowicach (budowa ukończona w r. 1902 i Trzcieńcu (budowa 1924-1928), przebudowy kościoła w Turce (realizacja 1906-1914) oraz odbudowy kościołów w Tamanowicach (realizacja 1918) i Starej Soli (pocz. lat dwudziestych; niezrealizowany). W r. 1902 wykonał rysunki kościoła w Zimnejwodzie, zapewne związane z niezrealizowaną koncepcją budowy nowej zakrystii lub kaplicy oraz przedsionka od strony pn. W r. 1910 został odnotowany w związku z remontem kościoła w Niżankowicach. W r. 1925  przygotował jeden z projektów wieżyczki na sygnaturkę dla kościoła Bernardynów (pierwotnie Jezuitów) w Samborze; nie wiadomo, czy projekt został zrealizowany. W r. 1928 jego firma wykonała figurę Matka Boska, przeznaczoną do kaplicy Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie

Majewski Alfred (1907-1998), architekt

Architekt, absolwent Politechniki Lwowskiej, prof. Politechniki Krakowskiej, w latach 1951-1983 dyrektor Kierownictwa Odnowienia Zamku Królewskiego na Wawelu, w latach 1973-1974 generalny konserwator zabytków. W r. 1935 wykonał projekt typowy, na którego podst. wzniesiono kaplice w Łuce Małej (parafia Tamoruda Polska), Ostrowie (parafia Bucniów) i Demowie (parafia Kamionka Strumiłłowa), a na podstawie jego wariantu - kaplicę publiczną (kościół) w Litwinowie (1936-1938). Niesłusznie przypisano mu projekty kaplic w Turkocinie, Wiśniowczyku i Niwrze, które w rzeczywistości są wariantami projektu typowego autorstwa Wawrzyńca Dayczaka.

Majewski Karol (1824-1897), architekt

Syn Jakuba. Ukończył gimnazjum w Żytomierzu, a następnie wstąpił do Instytutu Inżynierów Cywilnych, później zaś do Szkoły Budowlanej w Petersburgu. Od r. 1847 uczęszczał do Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych. Był architektem Departamentu Projektów i Kosztorysów.

Makarewicz Antoni, architekt

Przygotował projekty remontu zespołu dworskiego w Hołowiesku (2013).

Makarewicz Juliusz (Julian) (1854-1936), malarz

W r. 1886 wspólnie z Modestem Sosenką wykonał polichromię wnętrza d. kościoła Jezuitów w Stanisławowie. Autor obrazów: Sw. Józef z Dzieciątkiem wstawionego w r. 1891 do ołtarza św. Alojzego w kościele Jezuitów we Lwowie, Św. Kazimierz (1898), przeznaczonego do ołtarza bocznego kościoła Bernardynek we Lwowie, przeniesionego wtórnie do kościoła Św. Łazarza we Lwowie, malowideł na skrzydłach tryptyku w ołtarzu gł. w kościele Karmelitanek Bosych przy ul. Krzyżowej we Lwowie (1899). W r. 1893 (?) zaprojektował witraż Św. Helena i cesarz Konstantyn, przeznaczony do jednego z okien prezbiterium katedry łacińskiej we Lwowie. Pod koniec lat dwudziestych w. XX prawdopodobnie wykonał konserwację lub rekonstrukcję sceny Zesłanie Ducha Św., namalowanej na stropie prezbiterium kościoła w Pistyniu. Wykonał projekt kameryzowanych koron, aureoli i bereł, zrealizowanych przez Franciszka Kopaczyńskiego i aplikowanych w r. 1929 podczas koronacji na obraz Matka Boska z Dzieciątkiem (Różańcowa) z ołtarza bocznego w kościele Dominikanów w Żółkwi.

Makowski Tomasz (1575–1630), sztycharz i kartograf

Sztycharz i kartograf. Przez długi okres działał na dworze wojewody wileńskiego Mikołaja Radziwiłła „Sierotki” w Nieświeżu i Wilnie. Od 1595 roku brał udział w pracach nad mapą Wielkiego Księstwa Litewskiego (tzw. „mapa radziwiłłowska” lub mapa Makowskiego) w skali 1:1300000. Makowski był głównym kartografem w zespole przygotowującym mapę. Pierwsza edycja ukazała się w Gdańsku w 1603 roku, lecz cały nakład zaginął. W 1613 roku w Amsterdamie w drukarni Wilhelma Blaeu ukazało się najbardziej znane wydanie "mapy radzwiłłowskiej" wykonanej przez niderlandzkiego kartografa i grawera Hessela Gerritsza na podstawie rysunków Makowskiego. Zachowane egzemplarze tego wydania znajdują się w Bibliotece Uniwersyteckiej w Upssali oraz w Herzogin Anna Amalia Bibliothek w Weimarze. W 1601 roku w Braniewie ukazała się "Hierosolymitana peregrinatio" księcia Mikołaja Radziwiłła "Sierotki" ze sztychami jego autorstwa. W 1620 roku wydano w Poznaniu traktat "Hippica, to jest o koniach księgi" Krzysztofa Dorohostajskiego ze sztychami Makowskiego. Zmarł ok. 1630 w Krakowie

Malcer (Mayler), sztukator

Przed r. 1781 wykonał stiukowe ołtarze w kościele Bernardynów w Iwiu.

Maliverne Giovanni, architekt

Pracował przy budowie kolegiaty w Ołyce, fundowanej w 1635 przez Albrechta Stanisława Radziwiłła.

Mamrowec (Mmrowicz) Jakow (Jan), murarz

Murarz z Jarosławia. Murował cerkiew klasztorną bazylianów w Dobromilu, ukończoną przed r. 1705.

Manastyrski Anton (1878-1969), malarz i grafik

Malarz, syn pracownika poczty. Jego ojciec, Jan, zmarł w 1886, rodzina przeniosła się do Stanisławowa, gdzie Anton kształcił się w l. 1892-1894, pracując w drukarni litograficznej. W latach 1900-1905 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W r. 1937 malował ikony do ikonostasu cerkwi greckokatolicka pw. św. Jozafata w Dziewiętnikach, a w okresie międzywojennym obrazy do ikonostasu cerkwi pw. Symeona Słupnika w Nahaczowie. Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Mańkowski Józef, sztukator

Po 1793 dekorował stiukami wnętrza pałacu Steckich w Międzyrzeczu Koreckim.

Marcinkowski Janusz, architekt

Architekt warszawski. W końcu l. 90. w. XX przygotował projekty remontu kościoła ormiańskiego w Bałcie.

Marconi Henryk (1792-1863), architekt

Syn Leandra. Do Polski został sprowadzony w r. 1822 przez gen. Ludwika Paca dla dokończenia pałacu w Dowspudzie. Był członkiem Akademii Inżynierii i Architektury w Bolonii, Akademii Sztuk Pięknych we Florencji, Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, profesorem architektury i perspektywy warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych ( 1851-1858), budowniczym wydziału przemysłu i handlu Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych i Opieki Publicznej. Autor przebudowy i budowy pałaców w Kocku (1825), Klemensowie (1826), Orłowie Murowanym (1842), Biskupiczach (1833, niezrealizowany), Bużanach (ok. 1850), Ostrożcu (l. 40. w. XIX), Smordowie (wraz z kaplicą), Różance (po 1836), Nosowie (3 ćw. w. XIX), Ostrohladach.

Marconi Leandro (1834-1919), architekt

Syn Henryka Marconiego i spolonizowanej Szkotki Małgorzaty z Heitonów (1807–1884). Być moze uczestniczył w przebudowie pałacu w Landwarowie wg proj.Alfreda de Waegha.

Marconi Leonard (1835-1899), rzeźbiarz

Rzeźbiarz, profesor Politechniki Lwowskiej. W r. 1872 wraz z Edmundem Jaskólskim, Julianem Markowskim i Parysem Filippim, pod nadzorem konserwatora Mieczysława Potockiego, brał udział w rekonstrukcji z fragmentów, odnalezionych w podziemiach katedry łacińskiej we Lwowie, alabastrowego retabulum z r. 1592, sygnowanego przez Jana Białego; retabulum zostało ustawione w odnowionej kaplicy Św. Józefa w tejże katedrze. W latach siedemdziesiątych w. XIX prowadził prace nad wystrojem wnętrz pałacu w Raju k. Brzeżan. W latach 1876-1878 kierował renowacją kościoła zamkowego w Brzeżanach, m.in. nadzorując konserwację sarkofagów Sieniawskich. W latach 1877-1883, na podst. zmodyfikowanych projektów Juliana Zachariewicza, wykonał model ołtarza gł., a także zaprojektował kropielnice i detale kamieniarskie dla kościoła Najśw. Serca Jezusa we Lwowie. W r. 1880 samodzielnie zrekonstruował kolejne retabulum z katedry łacińskiej we Lwowie, przekazane Włodzimierzowi Dzieduszyckiemu, który umieścił je w ufundowanym przez siebie kościele w Zarzeczu k. Przeworska. W r. 1883 wykonał popiersie Jana III Sobieskiego, umieszczone na pomniku króla w Brzeżanach. Wraz z J. Zachariewiczem zaprojektował pomnik poetki Marii Bartusówny, odsłonięty po 10 XI 1888 w kościele Bożego Ciała we Lwowie. W latach 1891-1894 wykonał figurę Matka Boska, ustawioną w r. 1899 na placyku przed kościołem Św. Marii Magdaleny we Lwowie. Zapewne niedługo przed śmiercią zaprojektował ołtarze do pn. i pd. kaplicy bocznej w kościele w Firlejowie; przypuszczalnie w tym samym czasie zaprojektował także ołtarz gł. do tejże świątyni.

Marconi Władysław (1848-1915), architekt

Ukończył szkołę średnią w Warszawie, następnie studiował w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, którą ukończył w r. 1874. W r. 1876 otrzymał stopień architekta kl. III. Był jednym z założycieli delegacji architektonicznej przy Towarzystwie Popierania Przemymysłu i Handlu, z której powstało Koło Architektów oraz członkiem Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej, należał do Towarzystwa Fotograficznego, był jednym z organizatorów Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości. Od r. 1894 wydawał z bratem Janem „Album architektoniczne dawnych zabytków i pamiątek przeszłości". W r. 1906 zaprojektował pałac Borejków w Nowej Sieniawie, przebudował dwór w Roskoszy (4 ćw. w. XIX), zaprojektował park przy dworze Zabiełłów w Orzechownie.

Marin Adolf, inżynier

Od r. 1804 prowadził przebudowę murowanego kościoła w Czerniowcach (1784-1814).

Markiewicz Kazimierz (1874-1932), malarz

Posiadał pracownie malarska w oficynie pałacu Marcinkowskich w Żywotówce.

Markl Józef, architekt

Wykonał plany domu Miera we Lwowie przy ul. Ormiańskiej nr 13 (1778). W r. 1818 według jego planu została wybudowana dzwonnica przy kościele św. Antoniego. Wspólnie z Alojzym Wondraschką, pod kierunkiem Jerzego Głogowskiego, brał udział w budowie ratusza lwowskiego, wieży przy tym ratuszu.

Markovicius Leonas, inżynier

W r. 1922 przebudował Klojz Nahalat Israel w Kownie.

Markowski Julian (1846-1903), rzeźbiarz

Rzeźbiarz lwowski. W r. 1872, wraz z Edmundem Jaskólskim, Parysem Filippim i Leonardem Marconim, pod nadzorem konserwatora Mieczysława Potockiego, brał udział w rekonstrukcji, z fragmentów odnalezionych w podziemiach katedry łacińskiej we Lwowie, alabastrowego retabulum z r. 1592, sygnowanego przez Jana Białego; retabulum zostało ustawione w odnowionej kaplicy Św. Józefa w tejże katedrze. W r. 1888 wykonał epitafium Franciszki Dunin-Borkowskiej w kościele Bernardynów we Lwowie. Przed r. 1889 wyrzeźbił figury Matka Boska i Św. Jerzy do kościoła Najśw. Serca Jezusa we Lwowie. Wykonał epitafia Mieczysława Darowskiego (1891) i Karoliny ks. Lubomirskiej (1899) do kościoła Bożego Ciała we Lwowie oraz Kamilli Poh do kościoła Św. Michała Archanioła we Lwowie (1899).

Marquart Jan (1717–1777), rzeźbiarz

Rzeźbiarz, domniemany brat rzeźbiarza Jerzego Józefa Marqarta. W r. 1775 wykonał stalle zakonne i balustradę przed ołtarz wg. projektu Macieja Polejowskiego, do kościoła Bernardynów w Zasławiu. Zmarł w wieku 60 lat we Lwowie, został pochowany w kościele Franciszkanów.

Martynow Dymitr Nikoforowicz, malarz

Po r. 1876 wykonał malowidła w kopule cerkwi garnizonowej w Brześciu Litewskim

Martyn z Kęt, budowniczy

W latach 1710-1716 wybudował kościół i klasztor reformatów w Jarosławiu najpewniej według projektu Tomasza Bellottiego.

Maszkowski Karol (1868-1938), malarz

Malarz, dyrektor Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych w Poznaniu. W r. 1894 prawdopodobnie wykonał bliżej nieokreślone prace dla klasztoru Bernardynów w Samborze. W r. 1925 wykonał malowidła w kaplicy Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie.

Matejko Jan (1838-1893), malarz

Stryj Stefana. Pomiędzy latami 1870-1873 zaprojektował korony do obrazu Matka Boska z Dzieciątkiem (Podkamieniecka) w ołtarzu gł. kościoła Dominikanów w Podkamieniu (obecnie w kościele Dominikanów we Wrocławiu).

Matejko Stefan (1871-1933), malarz

Malarz krakowski, bratanek Jana. Ok. r. 1906 przygotował projekty dekoracji mozaikowych ścian prezbiterium kaplicy Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie [5:44, 48]. Autor projektów witraży: Matka Boska Częstochowska w kościele w Turce (realizacja 1906), Św. Elżbieta Węgierska, w kościele w Zborowie (realizacja 1908) [13:343], Matka Boska Częstochowska, Matka Boska Kalwaryjska i Matka Boska Ostrobramska (realizacja 1907-1910) w kościele parafialnym w Drohobyczu, Wniebowzięcie Najśw. Panny Marii i (być może) Ofiarowanie Jezusa w świątyni (1913) w transepcie kościoła parafialnego w Tarnopolu oraz Sw. Stanisław Kostka i Św. Kazimierz do kaplicy przy prezbiterium w tejże świątyni, Bł. Władysław z Gielniowa (realizacja 1920-1921) w kościele w Tłumaczu.

Matelakowski Kazimierz SJ (1671-1740), architekt

Architekt zakonny. Wstąpił do zakonu w r. 1722 w Wilnie. W l. 1733-174 45 wspólnie z Benedyktem Mösmerem SJ budował kościół Jezuitów w Połocku.

Matfiej, cieśla

Przed r. 1510 zbudował cerkiew w Sarnach.

Matkowski Stanisław, ogrodnik

W kon. w. XIX urządził park przy pałacyku Myśliwskim Dzieduszyckich w Sokołowie.

Matlak Pylyp, cieśła

W r. 1899 wzniósł drewnianą dzwonnicę przy cerkwi w Wysocku Wyżnym.

Matwijew Oleksander, architekt

Autor projektu kościoła na Zboiskach we Lwowie, którego realizacja rozpoczęła się w r. 1998.

Mayer (Majer, Meyer, Mayer) Józef, malarz

Malarz pochodzący z Brna. Część badaczy uznaje go za współpracownika Franciszka Ecksteina, z którym w latach 1738-1741 miał brać udział w dekorowaniu freskami wnętrza kościoła Jezuitów we Lwowie. W latach ok. 1747-1748 wykonał iluzjonistyczne malowidła na ścianach i sklepieniu kościoła Św. Marcina we Lwowie, a w r. 1750 malowidła w kościele Karmelitów Trzewiczkowych w Trembowli. Zbigniew Homung niesłusznie powiązał z nim powstałe w r. 1741 malowidła w kościele w Siemianówce.

Mayer (Meyer), architekt

Ok. r. 1900 rozbudował pałac Sobańskich w Obodówce rozbudowano według.

Mayer Frantz Anton, architekt

Architekt sprowadzony do Polski w r. 1717 przez architekta Gianniniego Spazzio (zm. 29.07.1726), pozostający na usługach Sieniawskich. Po śmierci Spazzia, w latach 1729-1736 kontynuował budowę kościoła Dominikanów w Sieniawie na zlecenie Adama Mikołaja Sieniawskiego, ostatecznie świątynię ukończył architekt Francesco Capponi. W r. 1724 przebudował pałac w Wysocku (projektu Spazzia).

Mazuras C., architekt

Według jego projektu wzniesiono w r. 1973 pałac obrzędów bezwyznaniowych na miejscu Klojzu Bejt-Olam w Wilnie.

Mazurek Bartłomiej (1856-1937), rzeźbiarz

Był rzeźbiarzem- samoukiem. Pracował w warsztacie kamieniarskim Bolesława Syrewicza, a następnie kształcił się w Berlinie. Założył po roku 1887 własny zakład kamieniarski w Warszawie przy ulicy Dzikiej 65. Specjalizował się w rzeźbie nagrobnej. W kon. w. XIX wykonał tonda popiersiowe członków rodziny Starzeńskich do kaplicy grobowej w Pietkowie.

Mazurek J., kamieniarz

Kamieniarz z Buczacza

Mazurek Leopold, murarz

Budowniczy z Uhnowa. 1895 wg jego proj. wybudowano dom Felicjanek w Uhnowie. Ok. r. 1900 wykonał niezrealizowany projekt nowego budynku klasztoru Felicjanek w Żółkwi, 198 wg jego proj. wzniesiono nowe zabudowanie Dominikanek w Rawie Ruskiej.

Mazurkiewicz Benedykt OFMBem, malarz

W r. 1737 wykonał freski Chrystus Ubiczowany, Św. Franciszek i Sw. Hieronim „in coemeterio” kościoła Bernardynów we Lwowie; w tym samym roku namalował obrazy do ołtarzy Trzech Króli i św. Andrzeja Apostoła (ten ostatni wg kompozycji Carla Maratty, sztychowanej przez Johanna Jakoba Freya) w tejże świątyni. W latach 1738-1740 we współpracy z malarzami R.S. Bartnickim, P.J. Wolińskim i J. Sroczyńskim, odpowiadającymi za partie architektoniczne i ornamentalne, wy- konał malowidła ścienne we wnętrzu kościoła Bernardynów we Lwowie.

Mazzotti Vincenzo (ok. 1756–1798), architekt

Włoski architekt, zbudował pałac Borchów w Warklanach, ukończony zapewne w r. 1783.

Mechedko I., kamieniarz

Kamieniarz, sygnował nagrobek Gracjana Okulicza (zm. 1899) na Cmentarzu Kalwaryjskim w Mińsku.