Artyści

Kamsetzer Jan Chrystian (1753-1795), architekt i dekorator wnętrz

Studiował w Akademii drezdeńskiej. Był majorem inżynierii i budowniczym nadwornym króla Stanisława Augusta; nobilitowany w 1790. Kosztem króla wysłany został dla dalszych studiów do Francji, Anglii, Włoch, Holandii, Niemiec, Grecji i Azji Mniejszej. Zaprojektował dekorację stiukową dziewięciu sal pałacu w Pieniakach, w l. 80 w. XVIII przygotował plan pałacu Bielskich w Rychcicach, zaprojektował marmurowy pomnik Józefa Prozora do kościoła parafialnego w Siehniewiczach.

Kandencowa Zofia z d. Kotkowska, architekt amator

W l.a 1932-1933 zbudowała według własnego projektu dwór w Mohylnie.

Kapaon Władysław

Budowniczy czynny przy budowie pałacu w Terebieżowie Dolnym (1908).

Kapinos Wojciech, (zm. ok. 1610), budowniczy

Budowniczy lwowski, syn Feliksa Trembacza, ojciec Wojciecha Kapinosa mł. zw. Życzliwy, cechmistrz cechu murarzy. Od r. 1597 współpracował ze swym zięciem Pawłem Rzymianinem (a po jego wystąpieniu ze spółki z Ambrożym Przychylnym) przy budowie cerkwi Wołoskiej. W r. 1608 był jednym z konsultantów komisji królewskiej określającej kształty i rozmiary działki pod budowę kościoła Jezuitów we Lwowie.

Karasiński Leopold (1882-1952), architekt

W r. 1912 wykonał projekt nr 10, zgłoszony do konkursu na projekt kościoła Św. Anny we Lwowie, który zdobył III nagrodę (ex aequo z projektami Ludwika Sokołowskiego i Sylwestra Pajzderskiego).

Karasiński Tadeusz Józef (Tad Karasinski) (1903-1968), architekt

Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1931). Architekt powiatowy w Łucku (1934-36). Dyrektor Zarządu Technicznego miasta Łucka (1936-39). Wykładowca w Polskiej Wyższej Szkole Technicznej w Esslingen (po 1946). Od 1948 w Australii. Projektant w Godfrey, Spowers, Hughes, Mewton & Lobb w Melbourne (1954-57). Projektant w AV Jennings (1957-60). W r. 1938 wykonał projekt nowego murowanego kościoła w Poddębcach. Pochowany na cmentarzu Springvale Botanical Cemetery w Springvale (Australia).

Karczewski Mikołaj Fedorowicz (1824-po 1900), architekt

Architekt guberni kamienickiej, pracował na Podolu, Wołyniu, Riazaniu i Witebsku. W latach 1839-1845 studiował w petersburskiej Szkole Budowlanej, gdzie uzyskał tytuł inżyniera budownictwa w randze XII klasy. Po studiach pełnił obowiązki prowincjonalnego architekta podolskiego w Kamieńcu Podolskim. Pracował w guberni podolskiej do 1859 roku. Następne 10 lat służył w Riazaniu, w latach 1869-1875 pracował jako architekt prowincjonalny wołyński. Następnie pracował jako architekt prowincjonalny w Witebsku, gdzie zaprojektował gimnazjum. Autor licznych budowli w Kamieńcu Podolskim, m.in. Domu Zebrań Szlacheckich (budowany od r. 1857), Rosyjskiego Gimnazjum Gubernialnego (przebudowa auli 1851), kamiennych schodów nad dno jaru Smotrycza.

Karger Johann Ferdinand, rzeźbiarz

Rzeźbiarz na usługach Czartoryskich w Puławach. Przypisuje mu się wyposażenie kościoła w Kamionce z 3 ćw. w. XVIII.

Kario Leonard Maciej (1900-1942), architekt

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1925). Zaprojektował kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Tryczówce.

Karsznicki (Karśnicki) Józef SJ (1719-1805), architekt

Ur. w Marcu na Rusi Czerwonej, pisał się "z Granowa". Architekt jezuicki, wstąpił do zakony 15.08.1736 w Krakowie, studiował filozofię w Ostrogu, był nauczycielem w kolegiach w Krośnie i Łęczycy, nauki matematyczce studiował u Faustyna Grodzickiego we Lwowie. W r. 1756 wykonał projekt szkoły jezuickiej w Samborze.

Kasper Tomasz z Wilna, architekt

W l. 1614-1639 czynny przy budowie kościoła bernardynów w Wilnie.

Kassler Ferdynand (1883-1943), architekt

Architekt lwowski. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej. Autor wielu budynków we Lwowie, m.in Żydowskiej Szkoła Przemysłowej Męskiej im. dr. Abrahama Korkisa, ul. Stroha 28 (1909) - współautor wraz z Józefem Awinem budynku mieszkalnego przy ul. Jagiellońskiej 20 (1910), wraz z Romanem Felińskim zaprojektował budynek mieszkalno-usługowy (Nowa Kamienica Sprechera) przy ul. Akademickiej) 7 (1929-32).

Katerfeldas A.

Litewski inżynier z Uciany, autor projektu Szewskiego Klojzu w Oniksztach (1922).

Kawe de Jerzy (ok. 1720-1761), architekt

Architekt, oficer artylerii geometra.Pochodził z Holandii lub Prus. Od r. ok. 1744 osiadł w Zamościu na usługach ordynata zamojskiego. W r. 1754 awansował do rangi majora, pełnił rolę cejkwarta, "magistra fortalicji zamojskich". Był autorem pałacu w Łabuniach (być może przy udziale A. Bema, z którym przebudowywał pałac w Zamościu) i pałacu w Klemensowei (również przy współpracy Bema).

Kazaryński Lew, architekt

W l. 1950-1954 przebudował pałac w Bortkuszkach.

Kędzierski Ignacy (1877-1968), architekt

Architekt lwowski. Na przełomie 1. i 2. dekady w. XX prowadził we Lwowie, wraz z Adamem Opolskim, biuro architektoniczne, w którym wykonano projekty licznych lwowskich budowli, przede wszystkim kamienic.

Kędzierski Józef Tadeusz (1900-1983), architekt

Architekt. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1925), urzędnik Zarządu Miejskiego w Równem (do 1939). W r. 1926 wykonał projekt nowego kościoła parafialnego w Kołomyi; projekt ten uzyskał wstępne zatwierdzenie, ale nie został zrealizowany. Wziął udział w konkursie architektonicznym na projekt Starostwa i Wydziału Powiatowego w Zdołbunowie (1937) - II nagroda.

Kędzierski Zygmunt (1839-1924), budowniczy

Inż. kolejowy i budowniczy lwowski. Był właścicielem firmy, która w r. 1883 prowadziła drobne prace remontowe przy katedrze łacińskiej we Lwowie, m.in. naprawę gzymsów, cokołów figur i bruku wokół świątyni. W r. 1889 wykonał projekty restauracji kościoła w Kałuszu i kierował bliżej nieokreślonymi pracami przy tej świątyni. W 1. dekadzie w. XX współpracował, jako przedsiębiorca budowlany, z Tadeuszem Obmińskim, wraz z którym zaprojektował m.in. domy Segalów i Józefa Hausmanna we Lwowie.

Keil Salomon (ur. 1884- ?), architek

Architekt lwowski żydowskiego pochodzenia. W l. 1905-1911 studiował na Wydziale Budownictwa Politechniki Wiedeńskie. Po studiach zamieszkał we Lwowie, gdzie otworzył biuro architektoniczne (ul. Andrzeja Potockiego 53). Był pracownikiem urzędu miasta i autorem ostatniego przedwojennego planu miasta, (1938). Zaprojektował przy udziale Henryka Sandiga, Ryszarda Hermelina i Jakuba Menkera zespół pięciu kamienic czynszowych przy ul. Sykstuskiej (nr 51-59).

Keister Michael, sztukator

Brał udział w dekoracji kościoła w Wołczynie w l. 1731-1733.

Khun Adolf (1826-1914), architekt

Architekt lwowski, urodzony w Krakowie. Studiował budownictwo we Francji. Po powrocie do Krakowa od r. 1849 pracował w departamencie budownictwa w tamtejszym magistracie. W r. 1867 przeprowadził się do Lwowa. W r. 1905 zasiadał w komisji oceniającej projekty gmachu Towarzystwa Politechnicznego. We we Lwowie założył własne biuro projektowe.

Kielinkiewicz (?), stolarz

W r. 1901 wykonywał prace stolarskie przy budowie kaplicy (późniejszego kościoła parafialnego) w Horodyszczu.

Kienzler Roman, architekt

W r. 1925 wzniósł stodołę i przebudował stajnię przy klasztorze Felicjanek w Żółkwi. W r. 1926 wykonał projekt kościoła w Petlikowcach Starych, wybudowanego w latach 1929-1935.

Kierner Johann, sztukator

Sztuator wileński pochodzący z Prus. W l. 1750-1755 pracował wraz z Franciszkiem Pryszczyńskim, Jan Nieziemskowskim, Frantz Joseph Steinbuchlem przy wznoszeniu 13 murowanych ołtarzy w kościele Jezuitów pw. Św. Kazimierza w Wilnie.

Kindel Ferdynand i Gerc Władysław, firma blacharska

Kindel Ferdynand, kotlarz. Wraz z Władysławem Gercem był współwłaścicielem firmy, która wykonała pokrycie dachu kościoła Św. Zofii we Lwowie (1875), naprawiła część dachów, rynien i rur spustowych nad przybudówkami katedry łacińskiej we Lwowie (1880) i prowadziła prace blacharskie w szpitalu SS. Miłosierdzia w Rohatynie.

Kindzielski, architekt

W r 1974 wraz z Mognityczem prowadzili restaurację cerkwi w Kątach.

Kinusz, malarz

W l. 1708-1710 wykonał ikonostas do cerkwi pw. Narodzenia Bogurodzicy w Żółkwi.

Klafs W., architekt

Po r. 1838 wykonał projekt drewnianej kaplicy w Machlińcu.

Kleczewski Mieczysław (1875-1918), malarz

Uczeń krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych. W r. 1900 brał udział w wystawie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W r. 1904 namalował obraz Matka Boska Częstochowska do ołtarza gł. kościoła parafialnego w Haliczu.

Klein August (1870-1913), architekt

W r. 1906 wykonał projekt przebudowy krypty pod kaplicą cmentarną w Zdzięciole.

Klemm Jan Henryk (zm. ok. 1777), architekt

Architekt i inżynier wojskowy w służbie Jana Klemensa Branickiego w Białymstoku. Pochodził z Saksonii. Pułkownik, dowódca 4. Regimentu Pieszego Buławy Wielkiej Koronnej w latach 1758–1768. Był odpowiedzialny za budowy na terenie dóbr J.K. Branickiego, m.in budowę założenia w Choroszczy, kościoła w Tykocinie, pałacu w Dereczynie, dzwonnicy przy kościele w Bockach.

Klimczak Władysław (1878-1929), architekt

Architekt, profesor Politechniki Lwowskiej (od 1920). W r. 1904 wykonał projekt kaplicy publicznej (późniejszego kościoła parafialnego) w Myszkowicach, wzniesionej w latach 1904-1906. Marcin Biernat ostrożnie przypisał mu autorstwo projektu kaplicy publicznej w Semenowie, powstałej w latach 1906-1907(późniejszego kościoła parafialnego). W latach 1923-1929 kierował adaptacją d. klasztoru dominikańskiego przy kościele Św. Marii Magdaleny we Lwowie na potrzeby Politechniki Lwowskiej. Niesłusznie przypisuje się mu projekty kościołów w Trembowli i Żółkwi.

Klimkowska-Bieńkowska Stanisława (1896-1996), malarka

W 1913 r. została najmłodszą słuchaczką Wolnej Wszechnicy Sztuk Pięknych we Lwowie, pod kierunkiem Stanisława Janowicza oraz Mieczysława Korwin-Piotrowskiego (1869-1930), późniejszego szwagra (mąż Zofii, najstarszej siostry ). W r. 1923 ukończyła Lwowska Szkołę Przemytsłową na specjalności malarstwo, które studiowała u Kazimierza Sichulskiego, w l. 1924-30 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w 1926 roku przebywała na stypendium w Paryżu, pobierając nauki w L’Accademie Nationale des Beaux Arts w Paryżu. W pracowni Fernanda Legera uczyła się warsztatu malarstwa monumentalnego, technikę fresku doskonaliła podczas stypendium Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wyjazd studyjny do Włoch, ukończyła studia z dwiema specjalnościami - malarstwem sztalugowym i konserwacją zabytków. W l. 1931-1939 pracowała przy odnawianiu obrazów oraz malowideł ściennych w kościołach (Łopatyń, Siemienówka, Semenów, Drohobycz, Trembowla, Lwów). Wykonała dekorację w świetlicy koszarów w Trembowli, projektowała witraże do kościołów, brała udział w wystawach. W l. 1939-1942 pracowała w spółdzielni malarskiej we Lwowie. W r. 1944 przesiedlona do Tarnowa, od r. 1957 mieszkała w Szczecinie, gdzie zmarła zmarła 30.07.1996.

Kluk Jan Krzysztof Adrian, budowniczy i architekt

Zubożały szlachcic pochodzący z Warmii, ożeniony z Marianną Elżbietą, ojciec Jana Krzysztofa Kluka (ur. 13.09.1739 w Ciechanowcu, zm. tamże 2.07.1796) przyrodnika i zakonnika, Pijara. Architekt i budowniczy, bliski współpracownik architekta Antonio Solariego. Józef Skrabski uważa go za projektanta Kościół parafialny pw. św. Antoniego Padewskiego w Łokaczach (bud. w l. 1766-71), archiwalnie potwierdzony przy budowie kościoła w Turzysku.

Kłos Juliusz (1851-1933), architekt

Inżynier i architekt. W l. 1899-1901 studiował na wydziale inżynieryjno-budowlanym Politechniki Warszawskiej, od 1901 do 1908 – na wydziale architektury politechniki w Wiedniu. W 1912 wrócił do kraju i w Warszawie założył biuro architektoniczne. Od 1912 członek wydziału konserwatorskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości. W latach 1916–1920 wykładał na wydziale architektury Politechniki Warszawskiej. Od 1918 pracował w Ministerstwie WRiOP, następnie w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Położył wielkie zasługi w dziedzinie inwentaryzacji i konserwacji zabytków architektury Wilna. W 1923 wydał przewodnik po Wilnie, którego II wydanie ukazało się w 1929. Autor wielu budowli, min. rozbudowy kościoła w Czeczelniku (1913); projektu dworu B. Wojciechowskiego w Kamionie (1917–1918 ); kościoła w Mieżanach (1923-1928); projektów kolonii urzędniczych w Brasławiu i Duniłowiczach (1924–1926 ). Zaprojektował dekorację marmurową sali zamku w Ołyce, a także liczne dowy i pałacu, m.in. Zdzisława Lubomirskiego, H. Bnińskiego w Wacławowie, a także budynki użyteczności publicznej ( koszary saperów w Wilnie, koszary 4 pułku ułanów w Berezweczu). Brał udział w licznych pracach konserwatorskich, m.in kościoła parafialnego w Michaliszkach czy kaplicy św. Kazimierza w Wilnie.

Knackfuss Johann Georg, ogrodnik planista, architekt i budowniczy

Ogrodnik planista, architekt i budowniczy, pracował na zlecenie Radziwiłłów przy pałacu i ogrodzie w Ołyce, Ogińskich przy pałacu w Hanucie i Łopacińskich przy pałacu w Leonpolu.

Knackfuss Marcin (ok. 1742-1821), architekt

Architekt czynny w Wilnie o1768, nauczyciel Wawrzyńca Gucewicza. Pracował na zlecenie biskupów Ignacego Jakuba Massalskiego i Ignacego krasickiego, a takze magnaterii Ludwika Tyszkiewicza, Karola Stanisława Radziwiłła, Adama Kazimierza Zcartoryskiego i Stanisława Lubomirskiego. Autor pałacu w Werkach (1769–1781), obserwatorium astronomicznego w Wilnie (1782–1788), kościoła w Troskunach (1774-1787), ogrodu botanicznego w Wilnie (1784), kościoła w Trokach (1789-1790)

Knaus Karol (1846-1904), architekt

Architekt krakowski. W l. 1867–1874 był rysownikiem w biurze technicznym w fabryce Ludwika Zieleniewskiego, a później w biurze inż. W. Kołodziejskiego, u którego studiował architekturę. Od r. 1877 pracował pod kierunkiem Tomasza Prylińskiego przy odnawianiu Sukiennic. W r. 1879 zdał egzamin w krakowskim starostwie, uzyskując uprawnienia budowlane. Zaprojektował wspólnie z W. Kołodziejskim zabudowania klasztoru SS. Niepokalanek i zakładu wychowawczego dla dziewcząt w Jarosławiu (zbudowane w l. 1873-1876).

Knöbel Johann Friedrich, architekt

Architekt saski czynny w warszawie, dyrektor warszawskiego Bauamtu. W r. 1754 brał udział w ukończeniu kaplicy Nowego Zamku w Grodnie.

Koczur Mieczysław, inżynier

Inżynier lwowski. Wraz z Bronisławem Wiktorem przygotował projekty odbudowy kościoła w Starej Soli, realizowane w latach 1923-1930.

Kodet Emanuel Julian (1880-1954), rzexbiarz

Czeski rzeźbiarz, malarz i grafik. Rozpoczął naukę w szkole ceramicznej w Bechyně, a następnie rozpoczął studia w Akademii Sztuki Użytkowej w Pradze pod kierunkiem prof. Stanislava Suchardy. Edukację kontynuował na akademii w Rzymie. W r. 1911 przebywał we Lwowie, jego płaskorzeźby zdobią elewację zaprojektowanego przez Władysława Derdackiego i Witolda Minkiewicza gmachu dawnego oddziału Praskiego Banku Kredytowego.

Kogut Jan, murarz

W r. 1882 odnowił kościół parafialny w Potyliczu.

Köhler (Kohler) Edmund, budowniczy

Budowniczy lwowski. Po przejęciu w r. 1867 części zabudowań klasztoru poreformackiego we Lwowie przez ks. misjonarzy, wykonał projekt adaptacji budynku i sprawował nadzór budowlany nad pracami budowlanymi.

Kokesz Franciszek (1892-1970), architekt

Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1922). Autor m.in. kościołów w Kiwercach (1929-33),Rożyszczach (1921-1931), Ożeninie (1930), kina Polonii w Łucku.

Kolenkiewicz G., architekt

Nadzorował wraz z Ignacym Borejszem i Aleksandrem (?) Weidenbaumem przebudowę kościoła pokarmelickiego w Bielsku Podlaskim na cerkiew w l. 1864-1866.

Kolert (Colert, Kollert) Kasper (ur. 1698), rzeźbiarz

Rzeźbiarz, syn rzeźbiarza Franciszka Kolerta i Reginy, pochodzący z Poznania. W latach 1733-1734 wraz z Krzysztofem Rakowskim wykonał ambonę i ołtarz św. Wincentego w kościele Bożego Ciała we Lwowie. Wg Wołodymyra Aleksandrowycza był autorem, wykonanej ok. r. 1735, dekoracji rzeźbiarskiej ołtarza św. Józefa i ambony w kościele Bernardynów we Lwowie, co jest mało prawdopodobne.

Kolesnykiw Iwan, cieśla

Cieśla z Polan, który w r. 1947 odbudował cerkiew pw. św. Michała Archanioła w Mostach.

Kołodziejski Walery (1826-1900), inżynier

Ukończył politechnikę w Pradze. W r. 1860 przyjechał do Krakowa, gdzie w l. 1866–1868 wydawał „Gazetę Przemysłową". Prowadził budowę zabudowań klasztoru SS. Niepokalanek i zakładu wychowawczego dla dziewcząt w Jarosławiu (zbudowane w l. 1873-1876).

Kołtunowski, malarz

Malarz stanisławowski. W r. 1778 namalował obraz Bóg Ojciec, przeznaczony na nową zasuwę ołtarza gł. w kościele parafialnym w Mariampolu. W r. 1779 odebrał zapłatę za wykonanie przedstawień „kapłanów świętych świeckich” na pilastrach, portretu „ojca świętego Piusa” oraz pomalowanie ławki i wyzłocenie ram obrazowych, a prawdopodobnie także za malowidła na stropie w tejże świątyni.

Komarnicki Teofil, malarz

W r. 1884 wykonał obrazy do cerkwi pw. Narodzenia Najświętszej Bogurodzicy w Szołominicach.

Komperda Juliusz (1890-1954), malarz

Malarz przemyski. W r. 1932 wraz z Michałem Wójcikiem pomalował i pozłocił ołtarze i ambonę, wykonał dekorację malarską sklepienia i odnowił prospekt organowy, chrzcielnicę oraz stacje Drogi Krzyżowej w kościele w Niżankowicach.

Kondratow Aleksander, architekt

W r. 2002 na podstawie jego projektu prowadzono rekonstrukcję klasztoru Dominikanów w Nowogródku.

Kondzelewicz Hiob (Jow) (1667- ok. 1740), malarz

Malarz prawosławny. W końcu w. XVII miał pracownię malarska w monastyrze w Nowym Zahorowie.

König Karl (1841-1915), architekt

Austriacki architekt doby historyzmu. Był pochodzenia żydowskiego, jego rodzina przybyła do Wiednia z Bratysławy. Studiował na Politechnice Wiedeńskiej pod kierunkiem Josefa Stummera von Traunfelsa oraz na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu u Friedricha von Schmidta. W r. 1886 przygotował aranżacje wnętrza prezbiterium kościoła pokarmelickiego w Przemyślu w trakcie przebudowy na sobór greckokatolicki.

Kononowicz Wiesław, architekt

Uczeń i współpracownik (od r. 1922) Stefana Szyllera. Na podstawie jego projektu wzniesiono w l. 1910-1914 kościół parafialny w Dołhobyczowie. Wspólnie z Szyllerem opracował projekt nowego kościoła parafialnego w Kowlu (1924-1931)

Konowalec R., malarz

W r. 1937 opracował polichromię wnętrza cerkwi w Polanie.

Konrad Gustaw i Stanisław Jarnuszkiewicz, zakład

Zakład Wyrobów Metalowych Konrad Gustaw i Stanisław Jarnuszkiewicz W Warszawie, ul. Grzybowska nr 25. W l. 191-1902 w zakładzie wykonano bramę cmentarną metalowe drzwi i kraty okienne do kaplicy cmentarnej w Rosi.

Koprowski Jan, malarz

Malarz zatrudniony w r. 1741 przez Michała Rzewuskiego do wykonania polichromii elewacji. kościoła parafialnego w Mińkowcach.

Kopylov Vsewolod, architekt

Kopystyński Teofil (1844-1916), malarz

Malarz, konserwator. W r. 1870 namalował obraz Św. Bonawentura w kościele Św. Antoniego we Lwowie. Domniemany autor obrazu Misericordia Domini ze śś. Franciszkiem i Janem Kantym (1876) w katedrze łacińskiej we Lwowie. Wykonywał prace malarsko-konserwatorskie w kościele Bernardynów we Lwowie: w r. 1883 (wraz z Janem Aleksandrem Osuchowskim) podjął się odnowienia fresków, a także (samodzielnie) obrazu Ukrzyżowanie w ołtarzu gł. oraz sprowadzonego z kościoła Bernardynów w Leszniowie przedstawienia Sw. Jan z Dukli; w r. 1889 przeprowadził konserwację obrazów z ołtarzy Trzech Króli, św. Piotra Regalato i św. Anny. Od maja do czerwca r. 1886 prowadził konserwację polichromii w kościele Św. Michała Archanioła we Lwowie.

Kornecka Anna, malarka

Ok. r. 1937 namalowała obraz Matka Boska Ostrobramska, umieszczony w ołtarzu kaplicy w Hermanowie (parafia Biłka Szlachecka).

Korojedow Konstanty Nikołajewicz (1862 -po 1912), architekt

W l. 1897-198 na podstawie jego projektu prowadzono rozbudowę przytułku żydowskiego w Wilnie.

Korpal Michał Michał Stefan (1854-1915), rzeźbiarz

Rzeźbiarz krakowski. W latach 1890-1894 wykonał kamienne figury Apostołów i Ewangelistów, umieszczone w r. 1894 na cokołach przed fasadą i na elewacji kościoła w Kochawinie, a w latach 1892-1893 kamienną mensę do ołtarza gł. w tejże świątyni.

Kosakowski Wojciech, kowal

W r. 1893 wykonał przydroży krzyż w Złotorii.

Kościułczyk, kowal

W r. 1893 wykonał kuty krzyż znajdujący się w centrum wsi Barszczewo.

Kosiński Antoni, budowniczy

Budowniczy i cechmistrz lwowski. W r. 1767 odbudował kamienicę nr 4 przy Rynku we Lwowie.

Kosiński Błażej, budowniczy

Budowniczy i sztukator warszawski. W latach 1738–1750 przebudował unicką katedrę św. Zofii w Połocku.

Kosiński Jerzy, architekt

Wykonał projekt odbudowy uszkodzonych w r. 1916 dachów i wież kościoła Bernardynów w Gwoźdźcu, zrealizowany w latach 1919-1922 pod kierunkiem inż. Reisza.

Kossak Juliusz (1824-1899), malarz, rysownik i ilustrator

Malarz, rysownik i ilustrator. Specjalizował się w malarstwie historycznym i batalistycznym, ulubionym tematem jego obrazów były konie. Malował małoformatowe dzieła głównie techniką akwarelową. Był jednym z inicjatorów utworzenia w Krakowie Muzeum Narodowego. Ojciec Wojciecha Kossaka. Wykonał ok. r. 1880 cykl akwarelowych portretów przedstawicieli rodu Fredrów do pałacu w Beńkowej Wiszni, zawieszone w pałacowej jadalni.

Kossakowski August (1737-1803) , architekt

Architekt wileński. Architekt bazyliki w Kalwarii Żmudzkiej. Wznosił zabudowania w zespole pałacowym Jeleńskich w Glinciszkach. Zbudował fasadę i dwa ołtarze boczne w kościele w Szumsku (przed 1789).

Kossak Wojciech (1856-1942), malarz

Malarz. Syn Juliusza Kossaka, ojciec Jerzego Kossaka, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Magdaleny Samozwaniec. Urodził się w noc sylwestrową 1856/57 tuż przed północą (jego brat bliźniak Tadeusz Kossak ma wystawiony akt urodzenia już na dzień 1 stycznia 1857) w Paryżu, dokąd wyjechali jego rodzice wkrótce po ślubie. Drugie imię otrzymał po swoim ojcu chrzestnym francuskim malarzu Horacym Vernecie. Wraz z Janem Styką współautor Panoramy Racławickiej.

Kossonoga Eustachy, inżynier

Kossonoga Eustachy, inż. drogowy. W oparciu o „szablon” autorstwa Stanisława (?) Majerskiego zaprojektował i do r. 1928 prowadził budowę kościoła w Czyszkach k. Mościsk; z bliżej nieznanych powodów budowa została w r. 1928 wstrzymana przez Urząd Wojewódzki, a projekt w znacznym stopniu przekomponował Ludomił Gyurkovich.

Kossowski Julian (1867-1963), inżynier

Inżynier z Kowla. Wykonał projekt kościoła w Zabłociu, zrealizowany w latach 1928—1930 pod kierownictwem D. Cimoszki.

Kosteniecki Jakub, inżynier wojskowy

W r. 1868 zmodernizował projekt budowy nowego mostu w kamieńcu Podolskim, opracowanego przez architekta gubernialnego Peske.

Koszkinin Mikołaj Wasilewicz, murarz

Murarz z Wilna. W l. 1545-1557 czynny przy budowie cerkwi w Supraślu i pałac archimandrytów w zespole monasteru Zwiastowania Przenajśw. Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu.

Koszkiń Mikołaj Wasilewicz, murator

Murator wileński. W l.1545-1557 wznosił pałac archimandrytów w zespole monasteru Zwiastowania Przenajśw. Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu.

Koszowicz de Lendorff Józef Bertold, architekt

Architekt czynny przy budowie cerkwi sobornej w Połocku w l. 1738-1762.

Kotar­biński Mieczysław (1890-1943), malarz

Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zastępca profesora na wydziale sztuki Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie (1921-1923), profesor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie (od 1923), następnie profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Zaprojektował sukienkę na obraz Matki Boskiej Krechowickiej w kościele w Karłowszczyźnie.

Kotarbiński Wilhelm (1848-1921), malarz

Brat stryjeczny Miłosza. Studiował malarstwo w Rzymie. W l. 1888-1821 działał w Kijowie. Zaprojektował ołtarz do kaplicy dworskiej w Mieciewiczach. Obrazy jego autorstwa znajdowały się w kościele w Akciabarze (Starczycach).

Kotiw M., architekt

W r. 1991 opracował projekty odbudowy kościoła w Mednicach.

Kotkowski J., inżynier

Inżynier ze Stryja. W latach 1881-1883 przy udziale Jarosława Odyńca prowadził remont i przebudowę klasztoru popaulińskiego w Niżniowie, adaptując go na zakład Niepokalanek. W r. 1896 pozytywnie zaopiniował projekt powiększenia drewnianego kościoła w Pużnikach, wykonany przez miejscowego proboszcza Karola Zoellera i zrealizowany w r. 1900.

Kotschenräutter (Kotschenreiter) Konrad (zm. ok. 1746), stolarz, rzeźbiarz

W r. 1742 wójt jurydyki świętojańskiej we Lwowie. 16 VI 1736 wraz z Tomaszem Hutterem podpisał kontrakt na wykonanie ołtarza gł. (wzniesionego w latach 1736-1738) oraz ołtarzy Najśw. Marii Panny i św. Antoniego (wzniesionych w latach 1736-1737) w kościele Bernardynów we Lwowie, biorąc odpowiedzialność za ich partie architektoniczne. 6 X 1739 zawarł umowę na wykonanie ołtarza św. Anny (wzniesionego w latach 1739-1740) i przekształcenie ołtarza św. Michała (dokona- ne w latach 1739-1740), a w r. 1742 wykonał meble zakrystyjne w tejże świątyni. Przyjmuje się, że wraz z warsztatem wykonał partie architektoniczne wszystkich pozostałych ołtarzy, powstałych na przełomie czwartej i piątej dekady w. XVIII w lwowskim kościele Bernardynów. Jakub Sito przypisał jego warsztatowi dekorację rzeźbiarską ołtarza po pn. stronie łuku tęczy w kościele w Szczercu, datując ją na ok. r. 1740.

Kovats Edgar (1849-1912), architekt

Architekt, malarz i konserwator lwowski pochodzenia węgierskiego. Na przełomie w. XIX i XX nadzorował konserwację i modernizację kościoła Dominikanów w Żółkwi, prowadzoną pod kierunkiem Alojzego Fischera i Jana Lewińskiego oraz zaprojektował nowe elementy wnętrza tejże świątyni: utrzymany w stylu zakopiańskim wystrój kaplicy Pana Jezusa Ukrzyżowanego i ołtarz boczny Matki Boskiej Różańcowej, wykonane w latach 1902-1904 przez Stanisława Kruka, a także polichromie sklepienia i ścian bocznych, zrealizowane w latach 1902-1903 przez Karola Polityńskiego (niekiedy przypisywane niesłusznie Karolowi Rafałowi Sagnowskiemu). Zapewne w tym samym czasie wykonał projekt przebudowy cerkwi Bazylianów w Żółkwi, zrealizowany w r. 1906. W r. 1904 przygotował projekt skrzydła konwiktu i kaplicy Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie, którego wykonanie powierzono Janowi Lewińskiemu (z nieznanych przyczyn nie zrealizowano hełmu wieży, który wykonano wg innego projektu dopiero w r. 1911), a także zaprojektował elementy wyposażenia tejże kaplicy, w tym ołtarz gł. (wykonany w latach 1907-1909) i ołtarz św. Kazimierza (ukoóczony przed r. 1906). Skorygował również projekt powstałej w latach 1908-1909 kaplicy grobowej Jezuitów na cmentarzu chyrowskim autorstwa Stanisława Dydka. Był projektodawcą licznych elementów wystroju i wyposażenia kościoła Bożego Ciała we Lwowie, w związku z jego modernizacją rozpoczętą w r. 1909: od pocz. r. 1910 dostarczał bliżej niesprecyzowane projekty dla tejże świątyni, w lutym przygotował „plany na chór” (zapewne prospekt organowy, wykonany w r. 1910 przez Damiana Stankiewicza), a w marcu pierwsze projekty rekonstrukcji i przebudowy ołtarza gł. (w tym tabernakulum i rozbudowy obramienia na cudowny obraz Matka Boska). W r. 1911 przedstawił kolejny projekt ołtarza gł. oraz projekty nowych mens do ołtarzy św. Antoniego Padewskiego i św. Tomasza z Akwinu (a zapewne i do pozostałych kaplic), zaprojektował też konfesjonały, których realizację rozpoczęto w r. 1912. W r. 1910 wykonał projekt ramy okna umieszczonego najpewniej nad zakrystią i łączącego oratorium z kościołem Dominikanów w Tarnopolu.

Kowacz Stefan, malarz

Malarz ze Starego Sambora. W r. 1837 wspólnie z rzeźbiarzem Afanasijem Rużyłowyczem wzniósł ikonostas w cerkwi w Michałowcach.

Kowalczuk Michał (1855-1938), architekt, rzeźbiarz

Architekt, rzeźbiarz i konserwator lwowski. Autor projektu neogotyckiego przekształcenia prezbiterium katedry łacińskiej we Lwowie, zrealizowanego w latach 1892-1899 (w tym maswerków w oknach chóru i przęsła międzywieżowego, portali komunikujących prezbiterium z kaplicami Św. Kazimierza i Św. Józefa, nadwieszonych balkonów dostępnych z piętra aneksu pn., wykonanych przez Ferdynanda Majerskiego oraz malowideł ornamentalnych, zrealizowanych w r. 1896 przez malarzy Muchę i Kudelkę oraz pozłotnika Piotra Kucharskiego). Wykonał projekt odnowienia kaplicy Św. Benedykta przy kościele Jezuitów we Lwowie (realizacja przez Sylwestra Hawryszkiewicza, 1892-1893) a także projekt ołtarza do tej kaplicy (realizacja przez Stanisława Kruka, 1893). W latach 1892-1893 zaprojektował, a następnie, wraz z Janem Kapistranem Krachem w latach 1896-1900, nadzorował budowę kościoła i klasztoru Reformatów przy ul. Janowskiej we Lwowie. Zaprojektował, a w latach 1902-1907 prowadził budowę kościoła w Sorocku; prawdopodobnie zaprojektował też kościoły w Zabłotowie (1898-1902) i Myślatyczach (ukończony w r. 1909).

Kowalski, budowniczy

Budowniczy z Tarnopola. W r. 1903 zbudował kaplicę publiczną (później kościół parafialny) w Magdalówce.

Kowalski Andrzej, malarz, rzeźbiarz

Malarz i rzeźbiarz z Wierzbowca. W latach 1894-1895 wykonał ołtarz gł. z obrazem Sw. Jan z Dukli i ambonę, a w r. 1923 malowidła ścienne w kościele w Wierzbowcu.

Kozakiewicz Adam Mieczysław (1906-1941), architekt

(ur. 24.12.1906, we Lwowie, zm. 24.06.1941, tamże), architekt. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1935). Pracownik Biura Planu Regionalnego we Lwowie. W r. 1938, wraz z Zygmuntem Kowalczukiem i Tadeuszem Teodorowiczem-Todorowskim, wykonał projekt nr 9, zgłoszony do konkursu na projekt nowego kościoła parafialnego w Kołomyi, który zdobył II nagrodę (ex aeqvo z projektem nr 13, wykonanym przez Adama Kawalerskiegoi Jacka Olpińskiego), a wobec nieprzyznania I nagrody został zatwierdzony do realizacji; z powodu wybuchu II wojny światowej budowa świątyni zatrzymała się na etapie fundamentów. Oficer rezerwy. Zamordowany przez NKWD w więzieniu przy ul. Łąckiego we Lwowie (24.06.1941).

Kozak Symeon, budowniczy

Budowniczy cerkwi w Hujczu w r. 1860.

Kozij Ihor, witrażysta

Ok. r. 1992 wykonał witraże do kościoła w Draganówce.

Kozioł Franciszek, inżynier

W r. 1936 kierował budową kaplicy publicznej w Opace (parafia Podbuż).

Kozłowski Józef, kamieniarz

Kamieniarz. prowadził w Wilnie pracownię kamieniarską. Autor wielu nagrobków na cmentarzach, m.in. w Szumsku, Druji i Borodzieniczach.

Kozłowski Karol (1847-1902), architekt

Architekt warszawski. Studiował we Francji i w Warszawie m.in. pod kierunkiem Juliana Ankiewicza. W latach 80. w. XIX rozpoczął samodzielną praktykę architektoniczną.Przygotował plany przebudowy pałacu w Łabnowie (2 poł. w. XIX).

Kozłowski Piotr, rzeźbiarz

Wspólnie z Piotrem Cekierą prowadził w Krakowie "Zakład artystyczno rzeźbiarsko kamieniarski" przy ul. Rajskiej 10.

Kozubski Feliks, malarz

W l. 1788-1789 wykonał dekoracje malarska wnętrza kościoła parafialnego w Nowodziewiątkowiczach.

Krafft Józef Aleksander (1814-ok. 1875), architekt

Architekt i przedsiębiorca budowlany. Opracował projekty kościoła parafialnego w Krzemieńcu budowanego w l. 1853-1857 na wzór kościoła św. Katarzyny w Petersburgu. Budował rezydencje w Stadnikach i Wołoskiem.

Krafft Tadeusz (1878-1942), inżynier

Inżynier rejonowy z Kowla. W r. 1928, na zlecenie Komitetu Budowy, wykonał projekt i kosztorys kościoła w Rymaczach, wzniesionego w zasadniczej części w latach 1928-1933/1934, choć planowanej wieży (bądź wież) nie udało się zrealizować przed r. 1939. Przypuszczalnie zaprojektował także kościół w Maniewiczach, zbudowany w latach 1933-1937. Wykonał ponadto niedatowane projekty cerkwi w pow. krzemienieckim oraz budynku biurowo-mieszkalnego Państwowego Monopolu Tytoniowego w Kowlu.

Kraft, architekt

Architekt z Krzemieńca. Autor projektów budowy pałacu Jełowieckich w Stadnikach (1873) i zapewne w w Wołoskiem na Wołyniu ( 1 poł. w. XIX ?).

Krasnopolski Józef (18817-1945?), stolarz

Stolarz, malarz i pozłotnik lwowski pochodzący z Niżankowic, członek przemyskiej Spółki Artystów Dekoratorów. W r. 1906 pozłocił ołtarze w kaplicy publicznej w Worochcie, wykonane w pracowni Spannera we Lwowie. W latach 1910-1914, wraz ze stolarzem Kowalskim, rzeźbiarzem Kuźmińskim i malarzem Duklanem wykonał, z wykorzystaniem elementów XVIII-wiecznych, ołtarz gł. i ołtarze boczne Matki Boskiej i św. Anny w kościele w Niżankowicach. W r. 1914 wykonał ołtarz św. Józefa w kościele Bernardynów w Gwoźdźcu. W r. 1920 odczyścił ołtarze w kościele Bernardynów we Lwowie. Być może brał udział w pracach nad malowidłami ściennymi w kościele w Strzałkowicach, wykonanych w r. 1927 przez Spółkę Artystów Dekoratorów. W latach 1928-1929 odnowił i pozłocił ołtarze w kościele w Nawarii. W latach 1937-1938 pozłocił ołtarz gł. w kościele Św. Anny we Lwowie.

Krasowski (Krasowski) Piotr, budowniczy

Budowniczy lwowski. Przez niektórych badaczy uważany za budowniczego tzw. Czarnej Kamienicy przy pierzei wsch. Rynku we Lwowie. Bohdan Janusz uważał, że mógł brać on udział w budowie kościoła Św. Zofii we Lwowie, wzniesionego w latach 1570-1574; pogląd ten został zakwestionowany przez Łucję Charewiczową.