Artyści

Krasucki, inżynier

Ator niezrealizowanych projektów budowy negotyckiego kościoła Kanoników Laternańskich w Krzemienicy z pocz. w. XX.

Krasuski Gabriel

Rzeźbiarz lwowski. Wykonał reliefy z przedstawieniami pór roku na fasadzie kamienicy przy ul. ormiańskiej nr 23 we Lwowie (ok. 1882). W r. 1881 wykonał płaskorzeźby nad oknami piętra kamienicy nr 8 przy lwowskim rynku.

Kreczkowskij Iwan, cieśla

W r. 1820 prowadził budowę cerkwi pw. Opieki Najświętszej Bogurodzicy w Libuchowej.

Krehl (Krahl) Franz, budowniczy

W l. 1769-1779 prowadził budowę kościoła w Busku.

Křižik František (1847-1941), inżynier

Czeski wynalazca, inżynier elektryk. Zaprojektował konstrukcję i mechanikę fontanny elektrycznej na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie (1894).

Krokowski Edward, stolarz (?)

W r. 1847, wraz z Konradem Chojnackim wykonał ołtarz gł., a w latach 1856-1864 większość z pozostałych siedmiu ołtarzy bocznych oraz ambonę w kościele w Kopyczyńcach.

Królikowski, malarz

Ok. r. 1883 prowadził prace malarskie w szpitalu SS. Miłosierdzia w Rohatynie.

Kromer Andrzej (Andreas), architekt

W l. 1619-1622 przebudował cerkiew soborną w Połocku. W l. 1633-1643 zbudował pierwotny kościół (obecnie boczna kaplica p.w. św. Barbary) w Budsławiu. W mińsku w l. 1647=1649 budował kościół Benedyktynek.

Kronenberg Walerian (1859-1934), ogrodnik

W latach 1879 i 1892 modernizował ogród przy pałacu w Raju k. Brzeżan.

Krowicki Michał, malarz

Malarz cerkiewny. W r. 1681 wzniósł ikonostas w cerkwi pw. ŚŚ. Kosmy i Damiana w Starym Siole.

Kruczkowski Julian (notowany 1893-1912), malarz

Malarz, rzeźbiarz i konserwator lwowski. Oferował „malowanie kościołów i kaplic, obrazów do ołtarzy, stacje Drogi Krzyżowej o motywach jerozolimskich oraz budowanie nowych i restaurowanie starych ołtarzy”, a także dostarczał „posadzki kamionkowe, okna żelazne wraz z kolorowym oszkleniem, balaski żelazne do prezbiterium i na chór, schody kręcone żelazne”. Ok. r. 1893 wykonał neogotyckie malowidła we wnętrzu kościoła w Kukizowie oraz odnowił ołtarze i obrazy tamże. W r. 1898 pomalował wnętrze kościoła Dominikanów w Żółkwi, rok później konserwował portrety Teofili z Daniłowiczów Sobieskiej i Marka Sobieskiego, pochodzące z klasztoru tego konwentu (obecnie w klasztorze Dominikanów w Krakowie), a w r. 1900 namalował obraz Św. Rajmund, przeznaczony do żółkiewskiego kościoła Dominikanów (obecnie w klasztorze Dominikanów w Lublinie). Pod koniec r. 1900 powierzono mu (oraz br. Jackowi Błońskiemu OP) pomalowanie ołtarza w oratorium klasztoru Dominikanów we Lwowie. W r. 1899 wykonał freski w oratorium domowym w klasztorze Redemptorystów (d. Dominikanów) w Mościskach, a w r. 1901 zaprojektował neoromańską mensę ołtarza gł. do kościoła tego zgromadzenia oraz wykonał dekorację malarską w tejże świątyni (w tym zapewne równie obrazy ołtarzowe). W kościele parafialnym w Mościskach wykonał malowidła ścienne (1902) i stacje Drogi Krzyżowej. W r. 1902 pomalował w prezbiterium kościoła w Biłce Szlacheckiej. Do tej ostatniej świątyni namalował także obraz Ukrzyżowanie (1906), umieszczony w ołtarzu 1. kaplicy od wsch. od strony pn. (obecnie w kościele w Grodźcu). W r. 1903 namalował obrazy Najśw. Serce Jezusa i Matka Boska Różańcowa, ufundowane przez członków Żywego Różańca do ołtarzy bocznych w kościele w Chomiakówce. W r. 1906 zgłosił nieprzyjętą ofertę na pomalowanie ścian kościoła Benedyktynek we Lwowie (ostatecznie do tego zadania zatrudniono Karola Polityńskiego). Do kościoła Misjonarzy (d. Karmelitów Bosych) w Milatynie Nowym dostarczył kamionkową posadzkę, żelazne balaski i drzwi wejściowe. W r. 1907 był zatrudniony do prac przy oknach. W r. 1911 wykonał malowidła ścienne w kościele w Grzymałowie, być może miał również udział w wyborze wykonawców ołtarza gł. w tejże świątyni. Ponadto w nieokreślonym bliżej czasie (przed 1909) zrealizował liczne prace oraz działając jako pośrednik i przedsiębiorca – dostarczył elementy wyposażenia kościołów w kolejnych miejscowościach. Wykonał malowidła we wnętrzach kościołów parafialnego (Salezjanów) w Daszawie, parafialnego w Dolinie oraz w kaplicy (?) Zakładu Św. Wincentego a Paulo we Lwowie i kaplicy SS. Miłosierdzia w Załoźcach. W kościele w Brodach pomalował 2 kaplice, odnowił 2 ołtarze oraz dostarczył grób wielkanocny. W kościele w Bursztynie odnowił ołtarz gł. oraz dostarczył nową mensę i tabernakulum. W kościele w Dunajowie pomalował prezbiterium i przebudował ołtarz gł. (1907). W kościele w Gołogórach namalował obrazy ołtarzowe i odnowił stacje Drogi Krzyżowej (1907). W kościele w Kochawinie pomalował wnętrza kaplic Pana Jezusa, Matki Boskiej Różańcowej i Św. Antoniego oraz zakrystii, a także, w większości przed r. 1909, dostarczył znaczną część wyposażenia (ołtarz Matki Boskiej Różańcowej z płaskorzeźbą odnoszącą się do jego wezwania, okrytą pozłacaną sukienką, stalle, tron biskupi, 2 balkony w prezbiterium ze schodami żelaznymi, szafę zakrystyjną, feretrony, obrazy do chorągwi, mensę ołtarza gł. z rzeźbami). W r. 1912 pośredniczył przy sprowadzeniu rzeźby Sw. Jan Chrzciciel, wykonanej przez Jozefa Schmalzla w St. Ulric. W nowej kaplicy tamże pomalował wnętrze, wzniósł neogotycki ołtarz, oraz dostarczył żelazne balaski, żelazne okna z barwnym oszkleniem i dębowe drzw. W kościele Franciszkanów (d. Kapucynów) we Lwowie wykonał nieokreślone bliżej prace malarskie. W kościele w parafialnym Stryju pomalował wnętrze i odnowił ołtarze. W kościele w Strzałkowicach pomalował wnętrze prezbiterium, odnowił ołtarze, obrazy i feretrony oraz dostarczył nowe feretrony. W kościele parafialnym w Załoźcach pomalował wnętrze oraz odnowił ołtarze, ambonę, chór muzyczny i obrazy.

Kruk Stanisław (1850-1922) stolarz

Stolarz, dekorator, właściciel pracowni stolarsko-rzeźbiarskiej na Zamarstynowie we Lwowie. W kościele Jezuitów we Lwowie wykonał ławki (1889-1890) i dębowy ołtarz do kaplicy Św. Benedykta (1893; wg projektu Michała Kowalczuka, w kościele Jezuitów w Stanisławowie, konfesjonały i balaski (1895), ołtarz gł. (wg projektu Stanisława Dydka) i ambonę (1896—1897), w kościele Bernardynek we Lwowie konfesjonały (1898). Podejmował liczne zlecenia dla lwowskich benedyktynek. W r. 1899 wykonał pulpit i ołtarz do chóru zakonnego w świątyni zakonnej, w r. 1901 odnotowano jego liczne drobniejsze prace realizowane w klasztorze, w r. 1903 wykonał boazerię i siedziska oraz także ramę do obrazu Matka Boska Nieustającej Pomocy w chórze zakonnym, w r. 1905 przyjął zlecenie na sporządzenie projektów nowego wyposażenia kościoła, w związku z podjętą decyzją ojej „restauracji”, która miała polegać m.in. na usunięciu elementów dawnego wystroju; w ramach tych prac 10 V 1906 rozebrał stary ołtarz gł., 9 VI dwa ołtarze boczne, a pod koniec roku zakończył montaż nowego ołtarza gł. i ambony wg własnego projektu. Do kościoła Jezuitów w Tarnopolu wykonał ambonę, balustradę przed ołtarzem gł., dwie stalle w prezbiterium oraz konfesjonały (ok. 1900), do kościoła Reformatów przy ul. Janowskiej we Lwowie ambonę (1902). Na przełomie w. XIX/XX, wraz ze swym warsztatem, pracował dla kościoła i klasztoru Dominikanów w Żółkwi: ok. r. 1900 prowadził prace stolarskie związane z konserwacją świątyni, w latach 1902-1903 wykonał, wg projektów Edgara Kovatsa, ołtarz boczny Matki Boskiej Różańcowej oraz utrzymane w stylu zakopiańskim drewniane wyposażenie kaplicy Pana Jezusa Ukrzyżowanego, w r. 1903 stalle, boazerię pokrywającą dolne części ścian nawy, transeptu, kaplic przy nawie oraz prezbiterium, a także odnowił XVII-wieczną kropielnicę przyścienną z czerwonego marmuru oraz wykonał drugą z marmuru czarnego (obie umieszczone pod chórem muzycznym przy wejściu do kościoła), a w r. 1904 jego pracownia brała udział w ustawieniu marmurowej balustrady zamykającej prezbiterium. W latach 1905-1907 wykonał ławki do kaplicy Pana Jezusa Miłosiernego (Ubogich) przy katedrze łacińskiej we Lwowie, w r. 1908 ławki i wyposażenie kaplicy w kościele parafialnym, a w r. 1910 ławki w kościele Dominikanów w Tarnopolu. W r. 1910 jego zakład dostarczył „materiał na organy” do kościoła Bożego Ciała we Lwowie, a w tym samym roku rozpoczął prace nad ławkami do tejże świątyni, ukończone w latach 1914—1917. Ok. r. 1910 wykonał boazerie w gmachu Izby Przemysłowo-Handlowej we Lwowie.

Krupczuk Światosław, architekt

Zaprojektował nowe cerkwie w Głuchowie i Moszkowie (1991).

Krupiński T., stolarz snycerz

Wykonał ołtarz główny w sanktuarium Matki Boskiej Pocieszenia w Jodłowce (1946).

Krupinsky, architekt (?)

Architekt (?) wiedeński. Sygnował projekt typowy (1840), wg którego w latach 1843-1848 wzniesiono kościół parafialny w Śniatynie.

Krupp Artur, fabryka wyrobów odlewniczych

Arthur Krupp Metallwarenfabrik Berdndorf - Austria, firmy założonej w r. 1843. Fabryka założona w Berndorf koło Wiednia w 1843 roku przez Hermanna Krupp pruskiego biznesmena i jego austriackiego partnera Alexander von Schoeller. Wykonali odlew pomnika króla Jana III Sobieskiego we Lwowie (1896) i pomnika Alksandra Fredry tamże (1897).

Krupski Julian (1871-1954), malarz i konserwator

Malarz i konserwator lwowski. Ok. r. 1900 wykonał dekorację malarską kaplicy przy zakładzie SS. Miłosierdzia w Nowosiółkach Zahalczyckich. W r. 1903 odebrał wynagrodzenie za prace malarskie w kościele i klasztorze Dominikanów w Jezupolu, W latach 1905-1907 brał udział w pracach malarskich przy aranżacji kaplicy Pana Jezusa Miłosiernego (Ubogich) w katedrze łacińskiej we Lwowie. W r. 1906 zgłosił nieprzyjętą ofertę na pomalowanie ścian kościoła Benedyktynek we Lwowie (do tego zadania zatrudniono Karola Polityńskiego), a także wykonał dekorację malarską wnętrza kościoła przy Instytucie Wychowawczym Franciszkanek Rodziny Marii w Łomnej, którą w r. 1933 przy współpracy z Opalińskim i Ślepakurą zastąpił nowymi malowidłami. W r. 1907 ozdobił malowidłami wnętrze kościoła w Tłumaczu. Na pocz. drugiej dekady w. XX rozpoczął prace nad dekoracją malarską wnętrza kościoła w Białym Kamieniu, nieukończone z powodu wybuchu I wojny światowej. W r. 1911 pomalował wnętrze kościoła Św. Jana Chrzciciela we Lwowie, a w r. 1912 kościoła w Skalacie. Ok. r. 1913 wykonał (zniszczone w trakcie I wojny światowej) projekty malowideł do kościoła w Sokolnikach, ostatecznie polichromie ukończył w r. 1932 na podst. nowych projektów. W r. 1925 wykonał malowidła w kaplicy Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie. W r. 1925 zaprojektował, a w latach 1925-1926, we współpracy z Michałem Leszczyńskim, wykonał freski w kościele Redemptorystów (d. Dominikanów) w Mościskach; w r. 1926 wykonał ponadto projekty odnowienia i przekształcenia ołtarzy bocznych w tejże świątyni, a także nadzorował realizację prac prowadzonych przez rzeźbiarza Józefa Nowakowskiego i Leszczyńskiego. W r. 1926 wykonał malowidła w kościołach w Kulikowie i Nadwómej, a w r. 1929 zaprojektował nowy ołtarz gł. do tej ostatniej świątyni. W r. 1927 wykonał malowidła we wnętrzu kaplicy publicznej w Bitce Królewskiej (parafia Bitka Szlachecka) oraz w kościele w Kołodziejówce. W tym samym roku „pomalował” (najpewniej odnowił) wizerunek Sw.Marii Magdaleny na fasadzie kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie, a w r. 1928 zgłosił nieprzyjętą ofertę na wykonanie malowideł w prezbiterium tejże świątyni (do tego zadania zatrudniono Karola Polityńskiego). W latach 1928-1929 wykonał malowidła w kościele w Kochawinie, a w r. 1930 w kościele Najśw. Serca Jezusa we Lwowie. W r. 1930 namalował obraz Chrystus w Ogrojcu, przechowywany w kościele parafialnym (d. Pijarów) w Złoczowie. Przed r. 1934 wykonał dekorację malarską wnętrza kościoła w Taurowie.

Krycki Józef, architekt

W l. 1902-1904 prowadził budowę cerkwi w Dołhobyczowej.

Krykiewicz Marian (1891-1976), architekt

Architekt lwowski. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1922). Urzędnik Zarządu Miejskiego we Lwowie (do 1939). W r. 1933 zaprojektował kaplicę w Olesiowie (parafia Łysieć), wzniesioną w r. 1934. Pochowany na cmentarzu przy ul. Poprzecznej w Olsztynie.

Krywul Hryhorij, cieśla

W r. 1851 wspólnie z cieślami Konstantinem Bokało i Iwanem Semoczko przebudował cerkiew w Magierowie.

Krzyczkowski Dionizy (zm. 1943), inżynier

W r. 1895 zaprojektował kościół Jezuitów w Kołomyi, wzniesiony w latach 1896—1897. Projekt ten został zaadaptowany i wykorzystany przy budowie kościoła Jezuitów w Tarnopolu (1898-1901). W r. 1910 kierował realizowanymi przez Antoniego Teodorowicza pracami przy przekształcaniu kaplicy Św. Benedykta w kościele Jezuitów we Lwowie.

Krzywobłocki Aleksander (1901-1979), architek

Architekt i fotograf lwowski. Studiował w latach 1922-1928 na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Początkowo tworzył i wystawiał realizacje architektoniczne[1], które przyniosły mu w latach 1924-1938 liczne nagrody na konkursach architektonicznych. Po ukończeniu w latach 1927-1928 Studium Fotograficznego u Henryka Mikolascha tworzył fotografie oraz fotomontaże. Do roku 1939 pracował we Lwowie jako architekt i konserwator zabytków. W 1929 roku został współzałożycielem grupy „artes”. W r. 1933 zaprojektował kaplicę w Olesiowie (parafia Łysieć), wzniesioną w r. 1934.

Krzyworodzki Tomasz, inżynier

Nadzorował budowę kaplicy publicznej w Bartatowie, wzniesionej w zasadniczym zrębie do r. 1911, na podst. projektu typowego Tadeusza Obmińskiego, poświęconej w r. 1924.

Krzyżanowski Andrzej, architekt

W l. 1905-1910 na podstawie jego projektów gruntownie przebudowano dwór w Naczy

Krzyżanowski Andrzej SI (1840-1916), stolarz

W r. 1906 wykonał obramienia i drzwi w kaplicy Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie.

Krzyżanowski Kalikst (1890-1968), architekt

Architekt. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej. Urzędnik Zarządu Miejskiego we Lwowie (przed 1939). W Gdańsku (po 1945). W r. 1926 wraz ze Stanisławem Wysockim złożył nieprzyjętą ofertę na realizację prac przy rozbudowie klasztoru Franciszkanów (pierwotnie Kapucynów) we Lwowie. W r. 1931, wraz z Czesławem Mullerem przygotował projekt kaplicy Józefitek przy ul. Kurkowej we Lwowie, zrealizowany (z pewnymi modyfikacjami) w latach 1932-1933. Pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni.

Krzyżanowski Leonard (zm. po 1877), architekt

W latach 1856-1878 pracował w wydziale budowlanym Zarządu Województwa Grodzieńskiego. Był inżynierem budownictwa byłej izby majątku państwowego. W 1878 r. został przeniesiony na stanowisko architekta i inżyniera w mieście powiatowym Ciechanowie w obwodzie płockim. W r. 1858 opracował plany przebudowy kościoła Kanoników Lateraneńskich w Słonimiu na cerkiew.

Krzyżanowski Stanisław (1848-1932), architekt

Architekt krakowski, zatrudniony w biurze architektonicznym Tadeusza Stiyjeńskiego. W r. 1894 zaprojektował kościół Jezuitów w Stanisławowie (realizacja w latach 1894-1895) oraz rezydencję Jezuitów w Tarnopolu (realizacja 1900-1901).

Krzyżanowski Wacław (1881-1954), architekt

Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej (1904), edukację kontynuował w Paryżu i Wiedniu. Był nauczycielem Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie. W l. 1919-1920 na podstawie jego projektów przebudowano dwór w Chłopicach.

Księżarski Feliks (1820-1884) architekt

W r. 1861 wykonał projekt hełmów wież kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie (MNK). Nie wiadomo czy projekt został zrealizowany, chociaż Jurij Biriulow uznał, że hełmy te powstały, a pod koniec w. XIX zostały zastąpione przez nowe, zaprojektowane przez Juliana Zachariewicza.

Kubicki Jakub (1758-1833), architekt

Architekt, budowniczy generalny rządowy, członek przybrany Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 roku. Uczeń Domenica Merliniego. W 1777 zatrudnił go architekt Szymon Bogumił Zug przy budowie kościoła ewangelicko-augsburskiego św. Trójcy w Warszawie. W 1783 wyjechał na studia do Włoch jako stypendysta króla Stanisława Augusta Poniatowskiego[2] (wraz z bratem Maciejem), skąd wrócił w roku 1786. Po powrocie pracował w zawodzie architekta. Około roku 1783 ożenił się z Anną Bletyng vel Pleting, z którą miał troje dzieci. Oprócz takich projektów jak pałace w Bejscach, Bereźcach (dawniej Podbereźce), Białaczowie, Ładyhach, Malejowcach, Młochowie, Nadzowie, Pławowicach, Radziejowicach, Sowińcu, Sterdyni i w Witkowicach części Ropczyc jest autorem wielu obiektów w Warszawie, jak również poza stolicą: kościoły w Mokobodach i Radziejowicach, a także ratusz w Łęczycy, Fabryka Broni w Kozienicach oraz budynek loży masońskiej w Radomiu.

Kubik, ogrodnik

Ogrodnik projektował i modernizował założenia ogrodowe m.in w Kaczanówce (1924), Potoku (1914).

Kubik, ogrodnik (?)

Na pocz w. XIX przekomponował ogród w Żurawnie.

Kuchar Tadeusz (1891-1966), inżynier

Inżynier, major Wojska Polskiego, sportowiec i działacz sportowy. Ukończył studia na Politechnice Lwowskiej, był specjalistą budownictwa sportowego. Wspólnie z Leonem Karasińskim opracował plany budowy krytego basenu we Lwowie (1932-1934).

Kuczer Andrij, malarz

Malarz tarnopolski. W r. 1930 ozdobił malowidłami cerkiew mieszczącą się w d. kaplicy Stóp Matki Boskiej w Podkamieniu. W r. 1934 namalował obraz Matka Boska Szkaplerzna, przeznaczony do ołtarza gł. w kościele w Budyłowie (obecnie w kaplicy w Dzbańcach, parafia Wódka).

Kudelski Jan Tomasz (1861-1937), architekt

Architekt lwowski, w latach 1889-1891 asystent na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Wykonał projekty ołtarza gł. w kościele Zmartwychwstańców we Lwowie (realizacja 1891, przez Piotra Witalisa Harasimowicza), rozbudowy kościoła Dominikanów w Jezupolu (realizacja w r. 1892), a także ołtarza gł. i czterech par drzwi do kościoła w Kochawinie (1892; wykonane w zakładzie Tadeusza Sokulskiego). W latach 1892-1893 pełnił funkcję zastępcy Jana Lewińskiego, kierującego gruntownym remontem kaplicy SS. Najśw. Serca Jezusa we Lwowie, do której wykonał projekty ołtarza gł. i baldachimu nad amboną, zrealizowane przez T. Sokulskiego i P.W. Harasimowicza. Od r. 1893 działał w Stanisławowie, gdzie zaprojektował m.in. gmachy Banku Mieszczańskiego, Banku Austro-Węgierskiego, Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń „Florianka”, Urzędu Poczt i Telegrafów oraz dom dr. Majewskiego.

Kuder Hugo (1866-1931), architekt

Architekt warszawski. Absolwent Politechniki Berlińskiej. Przebudował katedrę św. Jana w Warszawie, kościół w Karczewie. Sporządził projekt przebudowy kościoła św. Ducha w Łowiczu. W r. 1904 wzniósł kaplice grobową rodziny Bucholtzów w Supraślu.

Kudrewicz J., inżynier

W r. 1908 sporządził plany budowy kościoła parafialnego w Sielawiczach.

Kuhn Adolf (1826-1914), architekt

Urodzony w Krakowie, studiował budownictwo we Francji. Po powrocie do Krakowa od r. 1849 pracował w departamencie budownictwa krakowskiego magistratu. W r. 1867 przeprowadził się do Lwowa. Zaprojektował we Lwowie okazały gmach pałacu Sapiehów (1867-1868), budynek szpitala psychiatrycznego na Kulparkowie (1875). Wspólnie z A. Beckerem opracował plany kaplicy Sióstr Niepokalanek w Jarosławiu (1873-1876).

Kühn Wincenty, inżynier

C.K. inżynier Dyrekcji Skarbowej. Przed r. 1857 sporządził plany budowy kościoła w Delatynie, zmodyfikowane lub uzupełnione przez Paula Humberta.Przygotował projekt kaplicy (później kościoła parafialnego) w Truskawcu, zrealizowany w latach 1859-1860, pod kierunkiem Adama Berskiego. Być może tożsamy z architektem lwowskim o tym samym nazwisku, który w r. 1887 kierował restauracją kościoła Najśw. Panny Marii w Jarosławiu.

Kulczycki Franciszek Ksawery (1738-1780), architekt

Architekt lwowski. W r. 1765 jeszcze jako budowniczy cechowy, prowadził „roboty około facjaty kościoła Św. Antoniego” we Lwowie, a w r. 1767 wraz z Józefem Dublanowskim (Dublowskim) otaksował kamienicę nr 198 przy ul. Ruskiej, którą następnie zakupił. Przez Piotra Krasnego i Andrzeja Betleja został uznany za autora projektu fasady furty przy skrzydle pn.-zach. klasztoru Karmelitanek Trzewiczkowych we Lwowie, ukończonej w latach 1766-1767. Zaprojektował kamienicę Felicjana Korytowskiego we Lwowie, wznoszoną od r. 1767. Ok. r. 1770 wykonał projekt monasteru i cerkwi Św. Onufrego we Lwowie. Wg jego projektu od r. 1773 realizowano prace remontowe w kościele i klasztorze Bernardynów w Gwoźdźcu, ukończone odpowiednio w r. 1775 i 1778. Prawdopodobnie był autorem projektu kościoła w Gołogórach, wznoszonego w latach 1774-ok. 1790. W r. 1776 prowadził budowę kolegium Pijarów we Lwowie ufundowanego przez bpa sufragana Samuela Głowińskiego. W r. 1777 w imieniu magistratu wizytował kamienicę kapitulną zamieszkałą przez bpa lwowskiego Samuela Głowińskiego. W r. 1777 (lub wcześniej) rozpoczął budowę kościoła Karmelitów Bosych (później Misjonarzy) w Milatynie Nowym, ale w r. 1778 porzucił „fabrykę”, nie udostępniając projektu fasady, o co został 17 VIII 1778 pozwany przed sąd magdeburski we Lwowie przez przeora milatyńskiego, który załączył opinię o stanie kościoła sporządzoną w czerwcu r. 1778 przez architekta lwowskiego Piotra Millera, majstra murarskiego Pawła Szyndrowicza i murarzy: Walentego Gomalskiego, Karola Wilmana i Józefa Snycerza; fasada kościoła nie została najpewniej wykonana wg pierwotnego projektu Kulczyckiego, być może jedynie przy częściowym wykorzystaniu abrysów jego autorstwa; nieukończoną świątynię poświęcono 5 VIII 1790. Część badaczy, błędnie datując kościół w Zborowie, niesłusznie uznała go za autora jego projektu; w rzeczywistości budowla powstała w latach 1748-1755, a udokumentowane w r. 1780 kilkakrotne wyjazdy Kulczyckiego do Zborowa były związane z bliżej nieokreślonymi pracami uzupełniającymi, nie wpływającymi bez pośrednio na kształt świątyni.

Kulesza Edward, inżynier

W r. 1922 przygotował projekt nowego, murowanego kościoła (niezrealizowane) w Krupowie. W r. 1926 według jego projektów prowadzono odbudowę kościoła w Żołudku.

Kulikowski Walerian (1835-1910), architekt

Absolwent Petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pracował w Kownie, Wilnie, Irkucku (zaprojektował tam m.in. polski kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny), a później w Kijowie, gdzie został architektem Kolei Południowo-Zachodniej. Projektował budynek zarządu kolei (1887–1889) przy ul. Łysenki . Zaprojektował dworzec Koziatyn (1888–1890). W r. 1900 opracował plany dworu w Tomaszówce.

Kułakowski Dominik, architekt

W r. 1844 opracował plany przebudowy gmachu klasztornego i dziedzińca w zespole podominikańskim w Bielsku Podlaskim. W tym samym roku opracował plany przebudowy spichlerza w tym zespole klasztornym.

Kułakowski J.P., architekt

Architekt powiatu białostockiego. Wykonał projekty kościoła pw. śś. Piotra i Pawła w Zabłudowie (1802).

Kułakowski Nikołaj, architekt

Wspólnie z Antonim Ostrowskim prowadzili w l. 1845-1861 budowę cerkwi Pokrowy w Kamieńcu Podolskim według zmienionych przez siebie projektów W.M. Wasiliewa (1845).

Kuncewicz Adam (1893-1945), architekt

Architekt i urbanista. Absolwent Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1918). Opracował wspólnie z Adamem Paprockim i Henrykiem Gajem projekt urbanistyczny Nowy Chełm (1926)

Kuodis Izidorius

Litewski inżynier, twórca projektu murowanego bejt midraszu w Balwierzyszkach (proj. 1938, budowa 1939).

Kurczyński Zygmunt (1883-1954), rzeźbiarz

Rzeźbiarz lwowski. W r. 1917 wykonał medalion portretowy Tadeusza Kościuszki do tablicy pamiątkowej na elewacji zach. katedry łacińskiej we Lwowie. W r. 1924 wraz ze Stanisławem Trądem wykonał wg projektu Bronisława Wiktora tablicę dedykowaną pamięci Romualda Traugutta, wmurowaną w elewację dzwonnicy kościoła Bernardynów we Lwowie.

Kurek, ogrodnik

Ogrodnik pracujący w ogrodzie w Rajgródku

Kurickis Dovydas, inżynier

Po r. 1928 opracował projekt Domu Modlitwy Bejt Musar w Kownie.

Kuriłas Josif (1870-1951), malarz

W l. 1906-1911 wykonał ikony do cerkwi parafialnej w Starym Dzikowie.

Kurzawa Antoni (1842-1898), rzeźbiarz

Absolwent Szkoły Sztuk Pięknych w Wiedniu. Po studiach krótko przebywał we Lwowie, gdzie wyrzeźbił kilka pomników nagrobnych z przeznaczeniem na Cmentarz Łyczakowski.

Kusiak Jan zakład witrażowy w Krakowie

W r. 1931 wykonał witraże do kościoła parafialnego pw. Znalezienia Krzyża Św. w Grodnie.

Kusznira Jeremy, architekt

W r. 1980 wraz z Natalią Beć i Wołdymyrem Szwecią opracowali projekty adaptacji kościoła w Drohobyczu na cele wypoczynkowe.

Kuźmiński, inżynier

Inżynier z Czortkowa. Zaprojektował przebudowę wieży kościoła w Chomiakówce, zrealizowaną w latach 1937-1939.

Kuźmiński, rzeźbiarz

W latach 1910-1914, wraz ze stolarzami Józefem Krasnopolskim i Kowalskim oraz malarzem Duklanem, wykonał, z wykorzystaniem elementów XVIII-wiecznych, ołtarz gł. i ołtarze boczne Matki Boskiej i św. Anny w kościele w Niżankowicach .

Kuźniewicz Grzegorz (1871-1948), rzeźbiarz

Ukraiński rzeźbiarz, związany z bruśnieńskim ośrodkiem kamieniarskim. Studiował we Lwowie i we Włoszech.We Lwowie już w trakcie nauki Państwowej Szkole Przemysłowej zaczął pracować w warsztacie rzeźbiarza Juliana Markowskiego. Z powodu braku zamówień w r. 1907 r. wyjechał do Ameryki Północnej. W r. 1912 powrócił do Lwowa, gdzie wykonywał różnego rodzaju pomniki i dekoracje plastyczne gmachów publicznych miasta. Ukończył (po 1905) pomnik Bartosza Głowackiego we Lwowie. W r. 1903 wykonał nagrobek Stanisława Szczepanowskiego, a w l. 1912-1913 Ilariona Elijasiewicza (obydwa na Cmentarzu Łyczakowskim).

Kuźniewicz Wincenty (1846-1902), architekt

Studiował w Szwajcarii i Francji. W 1875 powrócił do Lwowa, założył tam własne przedsiębiorstwo budowlane oraz kupił cegielnię przy ulicy Snopkowskiej. Był projektantem wielu budynków mieszkalnych we Lwowie. W l. 1895-1896 na podstawie jego projektów wybudowano kamienicę przy rynku lwowskim (nr 36).

Kwaśny Jan OFM, budowniczy

W r. 1467 prowadził budowę kościoła Bernardynów w Samborze.

Kwiatkowski, architekt

Architekt guberni kamienickiej. Ok. r. 1808 opracował plany pałacu gubernatora w Kamieńcu Podolskim.

Kwieciński Franciszek (zm. 1929), architekt

W r. 1912 wykonał projekt kolegium przy klasztorze Reformatów przy ul. Janowskiej we Lwowie, zrealizowany w tym samym roku; w r. 1925 dokonał restauracji tegoż budynku. Zmodyfikował projekt kościoła i klasztoru Kapucynów na Zamarstynowie we Lwowie autorstwa Jana Sas-Zubrzyckiego i od r. 1925 do śmierci prowadził ich budowę. W r. 1929, wg projektu Zygmunta Gawlika, prowadził budowę klasztoru Kapucynów w Sędziszowie.

Labenwolf Pankraz (1492-1563), ludwisarz

Ludwisarz norymberski. W r. 1551 wg modelu Hansa Peissera (?) odlał płytę nagrobną Mikołaja Herburta Odnowskiego, przeznaczoną do katedry łacińskiej we Lwowie.

Lachner Fryderyk, malarz

Malarz krakowski. Ozdobił fryzem Mauzoleum Matejki na Powszechnej Wystawie Krajowej (1894).

Lachowicz Feliks (1884-1941?), rysownik, akwarelista, malarz i rzeźbiarz

Wykonał przed wybuchem II wojny światowej tabernakulum do kaplicy w Młynkach. Studiował na ASP w Krakowie, studia przerwał z powodów finansowych. Pracował w Rafinerii „Galicja”. Został aresztowany przez NKWD w 1940 roku, a później skazany na 5 lat obozu pracy. W roku 1941 rodzina miała z nim ostatni kontakt listowny. Na podstawie tzw. Amnestii Sikorskiego (Dekretu Rady Najwyższej ZSRR z 12 sierpnia 1941 roku) Lachowicz został uwolniony 23 listopada tegoż roku; nie wiadomo jednak, z którego więzienia czy obozu. Informacja o zwolnieniu stanowi ostatni pewny ślad jego życia.

Lamasche Antoni, architekt

Architekt, w r. 1852 przebudował w stylu neogotyckim ratusz w Jarosławiu.

Lanci Franciszek Maria (1799-1875), architekt

Ukończył Akademię św. Łukasza w Rzymie. Architekt przybył do Polski w r. 1825 roku na zaproszenie Stanisława Małachowskiego do końskich, skąd przeniósł się do Krakowa w r. 1830 na stanowisko inspektora gmachów Akademii. W r. 1837 został architektem zakładów górniczych w Dąbrowie Górniczej. W r. 1844 przybył do Warszawy, gdzie mieszkał do śmierci. Odbudował pałac Zamoyskich w Różance, wspólnie z H. Marconim. Według jego projektu wzniesiono ok. poł. w. XIX pałac Walentego Szwykowskiego w Prużanie.

Lanci Witold Franciszek (1823-1892), architekt

Ukończył Akademię św. Łukasza w Rzymie. W r. 1857 powrócił do kraju. W r. 1860 otrzymał stopień budowniczego. Był budowniczym kolei żelaznych libawo-romeńskiej, moskiewsko-brzeskiej oraz linii nadwiślańskich. Autor wielu budynków mieszkalnych w Warszawie. Zaprojektował kaplice grobową Nowickich w Juchnowców Kościelnym (l. 70. w. XIX).

Lange Antoni (ok. 1774-1842), malarz, grafik i dekorator teatralny

(ur. około 1774 w Wiedniu, zm. 1842 we Lwowie) – malarz, grafik i dekorator teatralny pochodzenia austriackiego, syn aktora wiedeńskiego teatru dworskiego. W r. 1835, wraz z malarzem Wagnerem odnowił obrazy Marcina Altomontego i Bazylego Berezy w kościele Franciszkanów (pierwotnie Kapucynów) we Lwowie, uszkodzone w pożarze świątyni w r. 1833.

Langman Bogusław (1905-1998), rzeźbiarz

Rzeźbiarz krakowski. W r. 1932 wykonał popiersia Św. Mikołaj i Bł. Kinga oraz figurę Chrystus Zmartwychwstały do kościoła w Radenicach.

Lasota Jan, budowniczy

W l. 1846-1850 wzniósł cerkiew prawosławną pw. św. Jana Teologa w Chełmie z fundacji Wincentego Łańcuckiego.

Lastowski (Lasturowski), architekt

W r. 1860 odnotowany przy odbudowie dworu w Glinciszkach.

Legerlutz Franciszek, rzeźbiarz

W l. 1779-80 wykonał dekorację fasady kościoła Bernardynów w Zasławiu.

Lehman Friedrich (1889-1957), architekt

Architekt. W r. 1893 opracował projekty kościoła ewangelickiego w Michałowie.

Lejman Michał, budowniczy

W l. 1907-1909 wzniósł kościół pw. Matki Boskiej i św. Jana Nepomucena w Dorohusku.

Lelowski Jan, budowniczy

W r. 1753 prowadził remont kamienicy nr 26 przy Rynku we Lwowie.

Lenartowicz Wojciech (1669 - po 1713), mistrz murarski, architekt

W r. 1671 występuje, razem z Piotrem Galonem, Tobiaszem Volgensztainerem, Tomaszem Certą i Walentym Suknicą, jako przedstawiciel konfraterni murarzy i kamieniarzy lubelskich, delegowany do króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego o potwierdzenie ustaw i przywilejów cechowych. Wzniósł kościół Pijarów (w Warężu (1688–1693), kościół parafialny w Uhnowie (odbudowa po pożarze 1680, na którego fasadzie jest napis: ,,Extruxit Adalbertus Lenartowicz A. D. MDCXCV"), kościół parafialny w Warężu (1698) i kościół i klasztor pijarów w Międzyrzeczu Koreckim (1702).

Lenczewski Romuald (1822-1912), architekt

Architekt związany z Podlasiem. Studiował architekturę w Petersburgu. Po powrocie osiadł w Leńcach. Zaprojektował wiele kościołów i cerkwi na Podlasiu, powstałych na przełomie wieków.

Lenik Andrzej (1854-1929), rzeźbiarz

Współpracownik Jana Sas-Zubrzyckiego. Wykonał 2 konfesjonały do kościoła Redemptorystów (d. Dominikanów) w Mościskach (1908) [7:205, 213, 221] oraz projekty ołtarza gł. i ambony do kościoła Dominikanów w Czortkowie (1910; niezrealizowane).

Leonavicius, inżynier

Na podstaiwie jego projektu wybudowano w r. 1927 synagogę w Daugi.

Lepnowich Wasyl, malarz

W r. 1833 wykonał obrazy do cerkwi pw. św. Paraksewy w Busku.

Lesyk Jan, budowniczy

Prowadził budowy kościołów w Strusowie (1891-1895) i Iwanówce Trembowelskiej (1893-1894).

Leszczyński, inżynier

Zmodyfikował projekt kościoła w Michałowie arch. Romualda Lenczewskiego wzniesiony w l. 1906-1909.

Leszczyński Wincenty, malarz

W r. 1924 wykonał polichromię wnętrza kościoła w Iszczołni.

Le Val d'Osne, Firma brązownicza

Warsztaty, utworzony w 1836 roku przez Jean-Pierre Victor Andre do wykonywania odlewów ozdobnych (m.in. mebli ulicznych i żeliw dekoracyjnych) firma, szybko stała się największym produkcja elementy odlewów ozdobnych we Francji aż do początku XX wieku. Ich działalność ustała w 1986 roku. W ciągu swojej historii firma często zmieniała nazwę: Barbezat et Cie (1855), Société anonyme des Hauts Fourneaux et Fonderies d'Art du Val d'Osne, Société anonyme des establishmentments Metallurgiques A. Durenne et du Val d Osne (lub Durenne Val d'Osne, 1931), General of hydraulics and mechanics (1971). Firma wykonała m.in. elementy ze złoconego brązu do ołtarza w kaplicy w zespole pałacowym Zamojskich w Kozłówce.

Lewandowski Stanisław Roman (1859-1940), rzeźbiarz

W r. 1892 wykonał epitafium Stanisława Dunin-Borkowskiego do kościoła Św. Marii Magdaleny we Lwowie.

Lewicki Filemon, budowniczy lwowski

Budowniczy lwowski. Prowadził budowę gmachu Towarzystwa Ubezpieczeniowego "Dnister"według projektu wykonanego w biurze Jana Lewińskiego. W r. 1906 zaprojektował dzwonnicę przy kościele Dominikanek w Bełzie.

Lewicki Jarosław, malarz

W r. 1936 wykonał obrazy do ikonostasu cerkwi pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy w Kątach.

Lewicki Paweł, architekt

Zaprojektował cerkiew pw. Podniesienia Krzyża Świętego w Dobraczynie, zbudowana w l. 1880-1886.

Lewiński A., architekt

Wspólnie z J. Kudelskim opracował projekt oficyny pałacowej w Chorostkowie (3 ćw. w. XIX).

Lewiński Jan (1851-1919), architekt

Architekt lwowski, właściciel biura projektowego i firmy budowlanej. W r. 1868 rozpoczął studia na Wydziale Budowlanym Akademii Technicznej, dyplom ukończenia otrzymał w r. 1875. W r. 1880 był współorganizatorem warsztatów projektowania architektonicznego, prowadził je z Aleksandrem Łuszpińskim, Lwem Lewińskim i Tadeuszem Obmińskim. Od r. 1903 był profesorem architektury w Lwowskiej Szkole Inżynierskiej, a od r. 1909 w Szkole Politechnicznej, ponadto zasiadał w radzie lwowskiego Muzeum Narodowego .W ostatnich dwóch dekadach w. XIX pracował dla konwentu SS. Najśw. Serca Jezusa we Lwowie: w r. 1882 kierował pracami służącymi zmianie przeznaczenia użytkowego części pomieszczeń klasztornych, w r. 1883 zaprojektował i wzniósł przedsionek klasztoru od strony dziedzińca, od r. 1884 prowadził przebudowę i nadbudowę skrzydła pn.-zach., a od r. 1885 skrzydła centralnego klasztoru, w r. 1887 przeprowadził remont dachu kaplicy, od r. 1888 wg własnego projektu kierował budową nowego sierocińca, w r. 1890 jego firma odnowiła wieżyczki od pn.-zach. strony kaplicy, w latach 1892-1893 wraz z Janem Kudelskim kierował modernizacją kaplicy, w r. 1896 przystąpił do rozbudowy skrzydła klasztornego od strony ul. Karpińskiego, a rok później wzniósł budynek sanitarny i zlikwidował przedsionek (wzniesiony w r. 1883). W r. 1887 jego firma, wg projektu Juliana Zachariewicza, pod nadzorem Tadeusza Mtinnicha, zrealizowała projekt przebudowy kościoła Św. Jana Chrzciciela we Lwowie. W latach 1887-1888, wg projektu J. Zachariewicza, prowadził budowę kościoła w Bucniowie. W r. 1892, wraz z s. Teresą od Jezusa (Kalkstein) adaptował do warunków lokalnych projekt kościoła i klasztoru Karmelitanek Bosych przy ul. Krzyżowej we Lwowie, a w r. 1895 jego firma pokryła dachy tejże świątyni dachówką własnego wyrobu. W r. 1892 brał bliżej nieokreślony udział w renowacji malowideł w zakrystii i kaplicy Św. Józefa w katedrze łacińskiej we Lwowie, przeprowadzonej przez Karola Domańskiego. W latach 1890-1894 kierował budową kościoła w Sokolnikach. W r. 1896 jego firma wykonała dachówki na pokrycie dachu kościoła i klasztoru Reformatów przy ul. Janowskiej we Lwowie. Zaprojektował dom dla nieuleczalnie chorych przy klasztorze SS. Św. Józefa we Lwowie, wzniesiony w r. 1900. Na przełomie w. XIX/XX, wraz z Alojzym Fischerem, pod nadzorem Edgara Kovatsa, prowadził prace remontowe w kościele Dominikanów w Żółkwi. W latach 1904-1905, wg projektu Kovatsa kierował rozbudową Zakładu Wychowawczego Jezuitów w Chyrowie i wzniesieniem kaplicy. W ostatnim trzydziestoleciu poprzedzającym I wojnę światową działał również w Stanisławowie.

Lewiński Jan (1851-1919), architekt

Lewiński Lew (1876-1963), architekt

Bratanek lwowskiego budowniczego Iwana Lewińskiego. Absolwent Wydziału Architektonicznego Politechniki Lwowskiej (1903). Architekt miał zaprojektować ponad 50 cerkwi na terenie Galicji.

Lickendorff Jan, odlewnik

Właściciel firmy metaloplastycznej ze Lwowa. W r. 1877 firma ta wykonała żeliwne ogrodzenie wokół kolumny z fundacji Stanisława Ledóchowskiego przy kościele Dominikanów w Podkamieniu.

Lifsvic G.L., firma odlewnicza

Forma odlewnicza z Mińska. Logo tego zakładu znajduje się nagrobku żeliwnym rodziny Kiersnowskich na Cmentarzu Kalwaryjskim w Mińsku.

Linda Oleksander, architekt

Wykonał projekt nowego kościoła w Kosowie, którego budowę rozpoczęto w r. 2004.

Lindsay (Lintzeja) (1759 -1820), Jan, malarz, architekt

Malarz i architekt szkockiego pochodzenia w służbie Branickich. Urodzony w Białymstoku, po ukończeniu nauk w szkołach jezuickich, studiował malarstwo i architekturę w Rzymie. Po powrocie pracował głownie dla Stanisława Poniatowskiego (bratanka króla), w którego dobrach budował dwory, wille miejskie i kościoły, m.in. neogotycki pałac w Korsuniu (1789).

Link (Linck) Jan (Hans) Michał (Michel) (zm. 1698), inżynier wojskowy

Inżynier wojskowy, major artylerii i architekt Zamościa. Studiował architekturę u Jana Jaroszewicza. W r. 1652 został zaangażowany przez Zamoyskich do prac projektowo-budowlanych w Zamościu. Pełnił tu funkcję cejkwarta arsenału i nadwornego architekt ordynata Marcina Zamoyskiego. Od r. 1687 aż do swojej śmierci prowadził prace fortyfikacyjne w Twierdzy Zamość. Przypisuje mu się projekty kościołów parafialnych w Uhnowie i Warężu.

Lisiecki Julian (1881-1944), architekt

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki w Karlsruhe (1904).Inspektor Departamentu Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W l. 1924-1926 opracował projekty przebudowy kościoła pojezuickiego w Brześciu Litewskim na dowództwo Okręgu Korpusu Nr IX. W r. 1926 opracował również projekty przywrócenia kościołowi garnizonowemu form świątyni łacińskiej po przebudowaniu go na cerkiew. Zaprojektował budynki w kolonii urzędniczej w Brześciu (lata 20. w. XX), zaprojektował kościół w Zatorach (1924-1926), budynek Korpusu Ochrony Pogranicza w Mołodecznie (ok. 1925). Przed r. 1908 opracował projekty pałacu w Terebieżowie Dolnym.

Lisieński Walenty (1831-1903), rzeźbiarz

Rzeźbiarz. Ożenił się w 1859 r. z Marią Reuter, prowadził w Brzesku pod nr. 211 warsztat rzeźbiarsko-snycerski, który spłonął podczas pożaru miasta w 1890. W ostatniej dekadzie w. XIX wykonał zespół wyposażenia kościoła w Milczycach, w tym ołtarz gł., konfesjonał, ambonę i tron biskupi z baldachimem. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Brzesku